mánadagur 20. juni 2016síða 4

Mánadagur 20. juni 2016 · Nr. 70 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Áki Bertholdsen Hetta var fullkomið! Tað siga tey bæði Eduardo Trindade og Renata Teixeira. Tey eru úr Brasil, men nú eru tey komin alla ta longu leið til Føroyar við einum endamáli, og tað var at giftast, tí tey kundu ikki hugsað sær eitt betri stað at givið hvørjum øðrum sít jaorð enn her í Føroyum. Tey vórðu gift í Tvøroyar Kirkju seinnapartin í gjár, og tá ið ið vit hittu tey í forkirkjuni beint eftir víglsu­ na, hildu tey bæði, at løtan hevði verið fullkomin, tí hetta hevði verið betri enn tey høvdu droymt um. - Kenslan, tá ið prestur talaði fyri okkum, var heilt óveru­lig, tað fór um ein ylur ígjøg­num okkum, siga tey bæði. Hugsaði leingi um Føroyar Tann 36 ára gamli evna­ verk­frøðingurin Eduardo Trindade og og 39 ára gamla Renata Teixeira, sum er bókavørður, eru blivin fullkomiliga burtur í Før­ oy­um, bæði í náttúrini, í fólkinum og í okkara mentan. Tey halda, at sjálvt veðr­ið í Føroyum er gott - hevði tað bara regnað eitt sind­ur minni, og hevði tað ikki verið heilt so nógvur mjørki. Fyrstu ferð, tey hoyrdu um Føroyar, var í ní­ti­árun­ um. Eduardo var dottin fram á eina bók, kendi, brasilski ævin­týrarin, Amyr Klink, hevði skrivað um, tá ið hann einsa­mallur á báti, legði til havs við Suðurpólin í 1989, við tí endamáli at sigla heilt til Norðpólin. Ferðin tók honum 642 dagar, og á leið­ ini legði hann eisini at í Før­ oy­um. - Í bókini skrivar hann, at av øllum londum, har hann hevði verið, vóru Føroyar tað land­ið, honum dámdi eina best, sigur Eduardo - Eg gjørdi av, at fekk eg møgu­leikan, mátti eg koma hig­ar, og síðani tá havi eg altíð havt Føroyar í huganum og sigur Eduardo. Men tað er langt úr Brasil til Føroyar, og fyrstu ferð, hann fekk høvi at koma higar, var í 2013, tá í tey vóru farin eina ferð í Norður­ londum. Nakað frammanundan høvdu Eduardo og Renata hitst einum býbussi í Rio de Janeiro. Uttan at vita av hvørjum øðr­um, var stutt ímillum, har tey búðu, og tey koyrdu hvønn dag í sama bussi til og frá arbeiði. Men ein dagin komu tey av tilvild at sita undir liðini á hvørjum í bussi­num. Tey fullu í prát, tað vant upp á seg og tey blivu góð. Og nú tey vóru farin á ferð í Norðurlondum, kom Eduardo aftur at hugsa um Føroyar og tey vóru so forvitin eftir at síggja landið, at tey gjørdu av at leggja leiðina framvið. Hetta var á hávetri í februar so tað var bæði myrkt, kalt. - Vit steðgaðu bara í tveir dagar, men tað var nóg mikið til at vit vórðu fullkomiliga burt­ur í hesum landinum, og vit vórðu skjótt samd um, at her máttu vit koma aftur. Longu summarið eftir, í 2014, vóru tey aftur í Før­ oyum. Tey vórðu trú­lovað stutt áðrenn tey komu higar síðst í mei. Í Føroyum steðgaðu í eina viku og vóru eisini í Suðuroy. - Vit vórðu fullkomiliga hug­tikin av fólkinum, og í Suðuroy hittu vit nøkur óvan­liga fitt og hjálpsom fólk. Onki betri stað enn Føroyar Eduardo og Renata eru úr heilt hvør sínum parti í Brasil, og tey búgva og ar­ beiða í Rio de Janeiro, sum aftur er í einum triðja lands­ parti. - Brasil er eitt ógvuliga stórt land, og sostatt var tað at kalla ógjørligt at savna alla familjuni til eina brúd­ leyps­veitslu. Sostatt gjørdu vit bara av at finna upp á okkurt heilt nýtt og vit kundu ikki hugsað okkum nakað betri stað at gifta okk­ um í enn í Føroyum. - Føroyar hava fingið stóran týdning fyri okkum. Longu fyrstu ferð, vit vóru her, varnaðust vit beinanvegin, hvussu stór­ fingin náttúran í Føroyum er, og hvussu fittir føroyingar eru, sigur Renata. Tey gera eisini púra av­ gjørd av við mýtuna um, at føroyingar eru so still­ir og afturhaldandi, hálvg­um smædnir, mótvegis frem­m­ anda­fólki. - Hóast tað var fyrstu ferð før­oyingar hittu okkum, var tað sum vit høvdu kenst alt lívið. Í roynd og veru var móttøkan, vit fingu, so ótrú­ lig, at tað var okkum beinan­ vegin greitt, at her máttu vit koma aftur og steðga eitt sind­ur longri. - Í Brasil hava vit mangan eitt grundleggjandi misálit á fremmandafólk, men før­ oy­ingar eru so álitisfullir og fittir, og taka ímóti fremmandum við opnum ørm­un. Eg haldi eisini, at før­ oy­ingar eru ektaðir, og at teir meina tað av hjarta, tá ið teir taka væl ímóti frem­manda­ fólki. Tað gera fólk í Brasil ikki altíð, sigur Eduardo. Veðrið er eingin forðing Eitt, nógvar útlendingar halda er tað keðiligasta við Før­oyum, er veðrið. Tað halda Eduardo og Renata ikki. - Í Rio er ómetaliga heitt, so okkum dámar betri, at tað er svalligari, siga tey. Kortini halda tey, at tað kundi kanska regna eitt sindur minni, og at verið eitt sind­ur minni av mjørka. - Regnið og mjørkin er tað einasta, eg kundi hugsað mær, var øðrvísi í Føroyum. Men tey halda eisini at tað er merkiligt, at tað er ljóst at kalla allan sólkakringin, hesa árs­tíðina. - Eina náttina vaknaði eg og helt at eg hevði gloymt at sløkkja. So eg gekk eina góða løtu og leitaði eftir kontakt­ ini, áðrenn tað klárnaði og eg sá, at tað var tí, at tað var sum á aljósum degi, hóast tað var mitt um náttina, sigur Eduardo. Tey duga væl at ímynda sær, at tey kundu búð í Før­ ÚR BRASIL TIL FØROYAR AT GIFTAST Í gjár var eitt heilt sermerkt brúdleyp í Tvøroyrar kirkju har eitt par var komið heilt úr Brasil til Tvøroyr at giftast, tí tey kunnu ikki hugsa sær nakra betri stað í heiminum at geva hvørjum ørðum sítt jaorð, enn í fantastisku Føroyum HETTA VAR NÓGV ÓTRÚLIGARI ENN VIT TORDU AT DROYMA UM Hóast tey bara hava verið í Føroyum í nakrar dagar tilsamans, hava tey longu fingið samband við nógvar føroyingar. Føroyingar eru eitt óvanliga fitt, opið, álitisfult og ekta fólkaslag, sigur Eduardo