hósdagur 30. juni 2016síða 22

FRÍGGJADAGUR 1. JULI 2016 SOSIALURIN 75 22 HALLUR AV RANA M ikudagurin 11. novemb­er var ein arbeiðs­dagur sum allir aðrir hjá tá 20 ára gamla lastbilaføraranum Marnar Djurhuus. Hann hevði verið í Kolla­firði eftir einum tóm­ um vogni, áðrenn leiðin gekk inn á Skála­fjørðin, har hann fylti vognin við flamingo eskjum frá Bakka­ frost. Á veg aftur til Havnar steðgaði hann við hús í Svínáum, har hann fekk sær ein døgurðabita, áðrenn leiðin gekk víðari. Tað var einki, sum tá bendi á, at hesin dagurin var øðrvísi enn nak­ar annar arbeiðsdagur. Á veg oman móti brúnni við Streymin hendi tó tað, ið er marran hjá øllum last­bila­før­ arum. Ein bilur koyrdi út fyri tunga last­bilin. Ungi lastbilaførarin hevði ongan kjans at steðga last­bilinum og tá avtornaði kravdi saman­ stoyturin eitt mannalív. Samanstoyturin Hendingin hendan vetrardagin í november er brend føst í minn­ inum hjá Marnar Djurhuus, tá vit hitta hann eitt gott hálvt ár eftir van­lukkuna. – Eg kom koyrandi oman móti brúnni, tá ein bilur kemur út frá Norðskála. Eg síggi at bilurin koyrir og visti beinanvegin, at hetta endar í einum samanstoyti. Tað var als ikki einum spurningur um eg fór at raka bilin, men hvussu eg fór at raka bilin, sigur Marnar Djurhuus um løtuna beint áðrenn van­lukkuna. Um hetta mundi var lastbilurin hjá Marnar Djurhuus staddur við innkoyringina til Norðskála, með­an bilurin, ið koyrdi út fyri, var við útkoyringina. Sostatt var ein­ans umleið breiddin av einum vegi millum akførini, tá Marnar Djurhuus varnaðist, hvat var um at henda, – Túsund tankar fóru gjøgnum høvdið hjá mær, men alt gekk so skjótt fyri seg. Eg sá ikki bilin blinka, so eg vónaði at hann fór suður­eftir. Tí eg visti, at vit fóru at bresta saman, men um hann fór suður­eftir, so rakti eg reyvina á bil­inum heldur enn síðuna. Tíverri koyrdi hann upp á tvørs, og eg rendi beint inn í síðuna á bilinum, greiðir Marnar Djurhuus frá og heldur fram. – Eg bremsaði alt tað eg kundi og helt so fast um róðrið sum eg kundi. Fyrst kendi eg ein brest, tá eg rakti bilin og slongdi hann av­ stað, og síðan ein brest aftrat, tá eg sjálvur rakti autoverjuna. Royndi at hjálpa Sjálvur slapp Marnar Djurhuus frá hendingini við einans nøkrum bláum merkjum á hálsin, har eitt sjón­varp í bilinum hevði rakt hann, og pínu í handliðunum, tí hann hevði hildið fast um róðrið. So hann var skjótur úr bilinum eftir saman­stoytin. – Hurðin hjá mær var føst, men eg fekk sparka hana upp, og fór so yvir til bilin fyri at vita hvussu støðan var. Tá var eingin annar komin, men eg visti longu, at lík­ indi ikki vóru góð, sigur Marnar Djurhuus. Tá ið ungi lastbilaførararin kom fram til bilin, legði hann merki til, at tað vóru tveir persónar í bil­ inum, men at støðan var ymisk hjá teimum báðum. – Báðir menninir vóru fastir í bil­inum, men eg haldi, at bilførarin longu var deyður tá. Síðumaðurin var tó á lívi, og við fólkum, ið komu á stað­ið, royndu vit at sleppa inn til hans­ara, greiðir Marnar Djurhuus frá. Hurðin til ferðafólki var tó føst undir autoverjuni, so roynt varð at flyta bilin, so fólk kundu sleppa framat viðkomandi. Tað eydnaðist at flyta bilin, men hurðin var enn føst, so tað var ikki fyrr enn sløkki­ liðið kom á staðið, og fekk klipt hurð­ina upp, at tað eydnaðist at fáa ferðafólkið úr bilinum. Ferðafólkið og Marnar Djur­ huus yvirlivdu samanstoytin, men bil­førarin, ið sat á tí síð­uni, ið last­bilurin rakti, varð stað­festur deyður, tá hann kom á Lands­ sjúkra­húsið. Ræðulig kensla Hóast løgreglan hevur staðfest, at Marnar Djurhuus ikki átti nakran feil í vanlukkuni, so hevur hann ilt Hetta at yvirhála fyri at spara tíð er fullkomiliga vónleyst. Eingin sparir tíð í Føroyum við at koyra skjótt. Tá ein bilur yvir­ hálar meg til Havnar, so møti eg vanliga tí bilinum aftur í bil­røðini í Hoyvíkini« Marnar Djurhuus – At hava verið atvoldin til, at ein persónur læt lív, er ein ræðulig kensla, ið fylgir mær enn. Løgreglan hevur staðfest, at eg einki skeivt gjørdi og at bremsurnar og dekkini vóru sum tey áttu. Men tað broytir ikki tað sannroynd, at eg koyrdi trailaran og ein maður læt lív. Tað sigur Marnar Djurhuus, sum farna november gjørdist partur av eini ferðsluvanlukku EIN RÆÐULIG KENSLA kravdi mannalív Ferðsluvanlukka FERÐSLA