hósdagur 30. juni 2016síða 24
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 1. JULI 2016
SOSIALURIN 75
24
KNÚT HÁBERG EYSTURSTEIN
S
íðani byrjanina í 2010 er
talið av festivalluttakarum
vaksið støðugt, og ársins
festivalur setti met við
20.000 vitjandi. Hóast stóra
vitjanartalið er økið somikið væl
samansett, at skjótt og ómakaleyst
er at finna runt.
Nógvir føroyingar høvdu leita
sær á ársins Copenhell, og tað sást
aftur á festivalplássinum. Tú rendi
teg javnan í føroyingar, prátið gekk
lystiliga og kendist tað í løtum
sum ein svartklødd málmsútgáva
av eini føroyskari stevnu ella
tónleikafestivali. Sjarmerandi
onkursvegna.
Tungmálmsestetikkur
Visuelt og retoriskt gera fólkini
handan Copenhell sær væl
og virðiliga dælt av eyðkenda
tungmálmsestetikkinum, har
myrkur og óndskapur ráa fyri
borgum. Navnið »Copenhell«
er sjálvandi umskriving av
enska »Copenhagen«, og teir
tríggir pallarnir eita eisini eftir
ymsum variantum av helviti, t.e.
deyðsríkinum. Høvuðspallurin
eftir fornnorrøna »Helviti«,
næststørsti pallurin eftir grikska
»Hades« og minsti pallurin eftir
»Pandæmonium« úr Paradise Lost
hjá John Milton.
Á festivaløkinum stendur ein
svørt »kirkja« við umvendum
krossum, og bussarnir, ið koyra
millum økið og Christianshavn
Metro eru sjálvandi nummar »666«.
Slíkt orðaval og súmbolikkur
tykist kanska ógvusligt fyri
tey óinnvígdu, men her skal
undirstrikast við feitari (svartari)
striku, at alt fer fram við einum
skálkabrosi.
Uppreistur og provokatión
hava frá byrjan verið inngrógvin
partur av tungmálmsmentanini,
og serliga er tað spíðsborgarliga
og stovureina penheitin, ið stendur
fyri skotum.
Tungmálmsestetikkurin við
tess eldi, jarni og myrkri fellur
eisini væl inn í umstøðurnar úti
á Refshaleøen, ið er eitt gamalt
ídnaðarøki við stórum verk
smiðjubygningum o.ø. Hetta
hóskar stak væl sum karmur til ein
málmfestival. Fyrireikararnir hava
hugsað um heildina, og í so máta
er tað ein frægd fyri bæði eygu og
oyru at vera á Copenhell.
Mótrák til flower power
Hvagani stavar so hesin málms
áhugin fyri óndskapi og myrkri?
Í bókini Heavy Metal: The
Music and Its Culture (1991) vísir
sosiologurin Deena Weinstein á, at
ein felagsnevnari fyri nøvnini, ið av
fyrstan tíð vóru sett í samband við
tungmálm – Led Zeppelin, Black
Sabbath, Deep Purple, Uriah Heep,
Judas Priest, Motörhead, Iron
Maiden, Dio v.fl. – er stigvísa ella
vaksandi áherðslan á tað myrku og
døpru síðuna av tilveruni.
Har 60’ini vóru eyðkend av
blomsturbørnum, hippie dreymum
og fríum kærleika, gjørdist tung
málmsrákið eitt dømi um tað
øvugta: fokus á kærleika var skift
út við fokus á óndskap. Tað er ikki
av leið at siga, at óndskapur verður
settur í talu í tungmálminum. Tað
svarta, tað myrka, tað dapra, tað
ófrættakenda, tað ókenda, ja tað
ónda fær størri rásarúm – bæði
tekstliga, tónleikaliga og visuelt.
Umhvørvið spælir eisini inn.
Black Sabbath koma t.d. úr enska
ídnaðarbýnum Birmingham, og í
søguni um Sabbath verður av og á
víst á hvussu hesin býurin er gráur
og dapur, og at framtíðarútlitini
hjá nøkrum ungum dreingjum av
arbeiðarastætt vóru einki serligt
síðst í 60’unum. Har var ikki nógv
flower power at hóma.
Við ídnaðarupprunanum hjá
Black Sabbath í huga kendist tað
ikki sørt rámandi at teir vóru
høvuðsnavn á ársins Copenhell,
ið nettupp gongur fyri seg í einum
gomlum ídnaðarøki. Segði nakar
hægri eind?
Hósdagur
Her verður ikki tikið samanum
alt, ið undirritaði hoyrdi, men eitt
sindur skal sigast um tað besta.
Hósdag vóru tað Alice Cooper
og With The Dead, ið skaraðu
framúr. Alice Cooper framførdi við
fullmannaðum og ómetaliga væl
spælandi rokkbólki afturat sær.
Konsertin var orkumikil, teatralsk,
undirhaldandi og rørandi.
Tað var mikið stuttligt at hoyra
klassiskar Cooper sangir sum ‘No
More Mr. Nice Guy’, ’Poison’, ‘Feed
My Frankenstein’ og ‘School’s
Out’ í live útgávu. Ein partur av
konsertini var halgaður til Keith
Moon (The Who), Jimi Hendrix,
David Bowie og Lemmy Kilmister
(Motörhead) við at spæla sangir
hjá teimum í raðfylgju: ‘Pinball
Wizard’, ‘Fire’, ‘Suffragette City’ og
‘Ace of Spades’.
Hesin sekvensur kundi lættliga
verið ein grunnur gimmick í
hondunum hjá øðrum, men hjá
Alice og co. kendist tað heldur
rørandi og hjartaligt, fyri ikki
at siga frálíka væl spælt. Hesir
fýra falnu rokkarar vóru allir
nøkunlunda javnaldrandi við
Cooper, hvørs kristna navn er
Vincent Damon Furnier, og var tað
tí uppá sítt pláss, at teir fingu eina
heiðran við á vegnum.
Farna vikuskiftið var Copenhell festivalurin hildin
á sjeynda sinni, tá túsundtals málmsfjepparar
savnaðust úti á Refshaleøen í Keypmannahavn
til tríggjar dagar við málmi og hørðum
rokki. Ovast á plakatini stóðu aldrandi
ensku tungmálmsslóðararnir Black Sabbath.
Undirritaði var á festivalinum fyri fyrstu ferð
Á gáttini t
Alice Cooper við gittarleikaranum Nita Strauss undir
liðini. Bassleikarin Chuck Garric í bakgrundini.
Biergarten
bjóðar uppá
tungmálms
diskarar,
tungmálm
felagssang
og gott tung
málmslag!
MYNDIR: JACOB
DINESEN
Black Sabbath. Geezer Butler
t.v. og Ozzy Osbourne t.h.