týsdagur 19. juli 2016síða 13

13 Mikudagur 20. juli 2016 · Nr. 83 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 hvussu høgt í metum, hendan ferðin er ímillum klintrarar, sigur Absalon Eysturoy. Tríggjar dagar Men gongst kortini, sum ætlað, fara teir fýra klintararnir at brúka tríggj­ ar dagar at koma upp á Trøllkonu­ fing­ur, og niðuraftur. Kortini hava teir mat og vatn við til fýra dagar, fyri at binda um heilan fingur. Teir hava enntá hentleikar við, so at teir sleppa á wc, uttan at dálka náttúruna. - Eitt, sum er serligt við hesi ferð­ ini er, at teir koma at hanga í berg­ inum alla tíðina og sostatt skulu teir sova í flytibólum í tvær nætur. Tað eru ból, sum verða fest í bergið og sum fjallaklintrarar hava at sova í. Tað hava vit ikki roynt í fjalla­ klint­ring í Føroyum áður, sigur Absalon Eyst­ur­oy. Hann sigur, at ferðin upp á tann 313 metra høga Trøllkonufingur, er býtt upp í trý. Og teir vænta, at tann fyrsti parturin, sum er slakar 100 metrar, verður tann torførasti, tí har er loft. Men ein av nýsælendingunum, sum er við, staðfestir somuleiðis, at bara tað at koma av báti og á land við fingurin við allari útgerðini, er ein avbjóðing, og hann væntar, at í roynd og veru verður eisini tað ein av avbjóðingunum á ferðini. Teir tríggir nýsælendingarnir, sum eru við á ferðini, eru Jack Grinsted, Dave Mckinney og Jason Blair. Teir eru allir tríggir avbera royndir klintrarar, og hava klintrað kring um í heiminum. Upprunin til hesa ferðina upp á Trøllkonufingur er at finna í Keyp­ mannahavn, har Absalon Eyst­uroy, og Tom Grindsted, beiggi Jack, hitt­ ust, og blivu vinmenn. Síð­ani var Absalon í Nýsælandi og vitjaði Tom, og har vórðu fyrstu spírarnir til hesa klintiferðina, sádd­ir. Men umframt teir fýra klint­ r­ararnir, hava teir eitt lið av samskiparum og hjálparfólkum við sær. Teir siga, at tað var ikki fyrr­enn Absalon og Tom Grinsted gjørd­ust vinmenn, teir yvirhøvur hoyrdu um Trøllkonufingur. Teir gjørdust skjótt so hugtikn­ir av søgunum um Trøllkonufing­ur, at teir skjótt gjørdu upp við seg sjál­var, at hann máttu teir royna at taka. - Trøllkonufingur er heilt ser­ stakur, siga teir. Her hugsa teir um, hvussu hann sær út og um tær frásagnir, teir hava fingið um hann. Eitt, sum eisini er serstakt, er at finna eina rutu upp á ein drang, sum ikki er roynd áður, siga teir. Mánadagin vóru teir fyrstu ferð und­ir Trøllkonufingur og tá fingu teir gjørt sær eina mynd av dranginum við sínum egnu eygum. Og tað fekk teir ikki at setast aftur. Tvørtur ímóti vórðu teir enn spentari at taka drangin, enn teir vóru frammanundan, tá ið teir bara kendu hann frá myndunum, teir høvdu sæð. Annars eru teir sannførdur um, at Føroyar kunnu saktans marknað­ ar­føra seg sum klintriland, tí her eru óteljandi møguleikar, bæði heilt lættar ferðir og heilt krevjandi ferð­ir, siga teir. Og nú teir eru her, ætla teir eisini at brúka tíð upp á at kann aðrar møguleikar. Hetta er leiðin, teir hava lagt upp á Trøllkonufingur. Eitt, sum verður avbera krevjandi er, at klintrar­ ar­nir koma at hanga í berg­inum í sam­fullar tríggjar dagar - Fyrstu spírarnir til fjallaklintring í Føroyum, vórðu lagdir í 2004, tá ið vit fóru upp á Búgvan, men síðani hava vit gjørt eitt miðvíst arbeiðið fyri at menna hetta slagi av ítrivi í Føroyum. Tað sigur Absalon Eysturoy, sum er ein undangongumaður í klintr­ ing í Føroyum. - Eitt nú hava vit fingið fleiri føroyskar klintrilærarar og hava funnið støð í Føroyum, sum eru væl hóskandi til at klintra í, eitt nú omanfyri Norðradal, leggur hann afturat. - Úrslitið er eisini, at tað eru alsamt fleiri føroyingar, sum eru farnir at klintra, og vit kunnu ikki annað enn fegnast um, at fleiri og fleiri føroyingar sostatt eru farnir at brúka nátturuna upp á ein øðrvísi, enn vit eru von við, men eisini heilsugóðan máta. Søguliga eru føroyingar vanir við bjørgini, men fyrr var tað í sambandi við arbeiði, og fyri at fáa breyðføtt seg, tí tað var eftir fugli og eggum, ella í sambandi við feitilendi. - Bjørgini, stakkarnir og drangarnir er tað vakrasta vit eiga í før­ oysku náttúruni og tí er tað einki minni enn frálíkt, at vit eru í ferð við at menna eina klintrimentan í Føroyum, har vit flyta gomlu, siðbundnu síg­ing­ina, yvir í nýmótans klintring við trygdarútgerð av øllum handa slagi, sigur Absalon Eysturoy. - Eg haldi eisini, at tað er rættiliga persónsmennandi, tí tá ið tú klintrar, fært tú av álvara roynt teg upp á ein máta, tú ikki hevur roynt teg áður, leggur hann afturat. Sum tað sæst í hinari greinini her á síðunum, er eitt lið av nýsælendingum í Føroyum í hesum døgum við tí endamálið at klintra upp á Trøllkonufingur. Men tað er ikki einasta endamál hjá teimum, tí teir ætla eisini at finna og seta aðrar klintrileiðir í Føroyum út í kortið. Teir vísa á, at í hamrinum omanfyri Norðradal, eru fleiri klintrileiðir avmerktar, men har eru fleiri aðrir møguleikar eisini. - Hamarin omanfyri Norðradal er sjáldsama góður at klintra í, siga nýsælendingarnir. Á Føroyferðini hava teir eisini havt eitt slag av verkstovu fyri før­ oyskum klintrarum, har eini 15 vóru og tosaðu um klintring. Føroyingar í ferð við at menna eina klintrimentan Absalon Eysturoy er undangongumaður í klintring í Føroyum, og hann verður við á ferðini upp á Trøllkonufingur ILIG SPENTIR DUR NERVØSIR