Sosialurinarkiv
Sosialurin 2016-08-04, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 4. august 2016síða 6

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 5. AUGUST 2016 SOSIALURIN 88 6 TÁ MYNDUGLEIKIN SVÍKUR Arbeiðseftirlitinum. Hvørki Magnus sjálvur, møgulig vitni, starvs­felagar ella leiðsla á arbeiðs­plássinum vórðu avhoyrd í sambandi við arbeiðsskaðan. Í kjalar­vørrinum av kanningini hjá Arbeiðseftirlitinum, heittu tey á Suðuroyar løgreglu um at senda sær eina arbeiðsskaðafráboðan. – Eg forhoyri meg so hjá poli­ti­ num, tí eg trúgvi ikki, at teir hava svikið okkum soleiðis, tá ið vit hava trúð, at hond var tikin um málið. Men nú broyta teir knapp­ liga útsøgn. Í staðin fyri at siga, at teir hava sent fráboðanina, ella at teir eru í ferð við at senda frá­ boðanina, viðganga teir nú, at hon ongantíð varð send. Teir siga seg hava verið í sambandi við onkran lækna á sjúkrahúsinum, sum ikki metti støðuna hjá Magnusi vera so álvarsama hóast alt. Tað dugdi eg slettis ikki at skilja. Lækna­ frágreiðingin segði í øllum før­ um, at Magnus var komin illa til skaða, og hvønn dag hevði eg upp­livað hvussu maður mín varð broyttur eftir arbeiðsóhappi, sigur Súsanna, framvegis óskiljandi um framferðarháttin. Hon setir seg í samband við sjúkra­húsi, og har eru enn eina- ferð boðini, at einki samband hevur verið við løgregluna. Nú fer Súsanna veruliga at undrast á mannagongdirnar hjá løgregluni í sambandi við arbeiðsskaðamálið. Viðgerðin og fráboðanin dregur somikið langt út, at málið fer um revsirættarligu fyrningarfreistina. – Tað segði mær, at man ikki bara kann hava treytaleyst álit á yvir­vøldina. Vit høvdu slettis ikki fingið rætta kunning um hvønn veg málið vendi, og nú vóru vit uttan møguleika at fáa fullfíggjaðar upplýsingar um umstøðurnar hjá Magnusi tann dagin á keiini, ella at plasera nakra ábyrgd. Teir drógu málið út, og eg havi verið hildin fyri spott í trúnni um, at hond varð tikin um málið, sigur Súsanna. Vil forða endurtøku Við ónøgdini um framferðarháttin hjá løgregluni í Suðuroy, fór Sú­sanna undir sítt egna kann- ingar­arbeiði. At tey høvdu verið viðfarin soleiðis, kundi hon ikki bara lata liggja. Hon fekk út­ flýggjað øll viðkomandi skjøl viðvíkjandi arbeiðsskaðanum hjá Magnusi og leitaði sær serkøna hjálp. Endin var, at hon klagaði arbeiðsháttin hjá løgregluni í Suðuroy fyri landfútan. Landfútin ásannaði, at málið átti at verið betri handfarið og bað Súsonnu um umbering. Hóast Súsanna fyri fútanum nevndi andsøgnina millum tað, ið løgreglufólki hevði skrivað niður í frágreiðingina um álvaran av skaðanum hjá Magnusi mótvegis tí, sum hon frætti av Suðuroyar Sjúkrahúsi, ynskti fútaskrivstovan ikki at gera fleiri kanningar. Málið var nevniliga revsirættarliga fyrnað, og tískil kundu myndugleikarnir ikki gera meira við málið, og Súsanna sat eftir við einari vónleysari kenslu: – Tað er ófatiliga keðiligt, at orðini viga ymiskt í slíkum førum. Tað tykist líka mikið hvat vit greiða yvirvaldinum frá, um tey orðini standa í andsøgn við hvat løgreglan noterar, ella av ósketni ikki noterar. Tað kennist sum um vit einki netverk hava – ongan sum vit kunnu líta á, tá á stendur. Og eg eri vónsvikin av, at fútin ikki tekur nakra ítøkiliga ábyrgd, og fær rættað vánaligu handfaringina við at herða ella broyta mannagongdir, tí vit vóru rætt og slætt slept upp á fjall. Fútin átti – umframt at ásanna mistøkini – eisini at gjørt nakað ítøkiligt við málið og boða mær frá tí, soleiðis at vissa fekst fyri, at hetta ikki endurtekur seg, sigur hon. – Sjálvandi eri eg varug við, at tað ikki eru øll løgreglufólk, sum vildu handfarið málið soleiðis, og møguliga hava vit verið ser­ stakliga óheppin. Til dømis vóru politistarnir, ið komu við deyðs­ boðunum av Magnusi, sera hjálp­ samir, sleptu okkum ikki og bjóð­ »Tað er ófatiliga keðiligt, at orðini viga ymiskt í slíkum førum« Gamla arbeiðsplássi hjá Magnusi, har hann endaði sína starvsleið MYND: BJARTUR VEST MYND: BJARTUR VEST