hósdagur 25. august 2016síða 22

FRÍGGJADAGUR 26. AUGUST 2016 SOSIALURIN 97 22 TÓNLEIKUR LEIVUR THOMSEN Simme Musikkhús hevur í meiri enn hálva øld verið partur av handilslívinum í Havnini. Tað var Bjarni Arge Jacobsen, vanliga nevndur “Simme”, sum stovnaði hand­ilin í 1959. Handilin hevur hús­ ast nógvastaðni í býnum - fyrst í miðbýnum, har Smyrjibreyðsbúð­ in er í dag, síðani SMS, á Hálsi, R.C. Effersøesgøtu, heima í kjallara­ num hjá Simma sjálvum fyri síð­ ani at flyta aftur í miðbýin, fyrst í Handilskjarnan, síðani í hølini hjá kommununi í Niels Finsensgøtu, har Býarbókasavnið heldur til.  Í 2004 helt Simme seg vera kom­ nan so mikið til árs, at tíðin nú var búgvin til, at yngri kreftir máttu taka yvir. Hann heitti tí á Petur Magnus Bjarnastein um at reka handilin víðari. Í 2010 skuldi kommunan brúka hølini til Býarbókasavnið, og Simme Musikkhús mátti tí flyta. Petur Magnus gjørdi av at flyta handilin niðan í Lucas Debes­ar­ gøtu, beint við Auto, í bygningin, har “Daddan” helt til.  Nú, flyting aftur er á skránni, var eg á gólvi hjá Simma Musikkhús at fregnast. Úr leigaðum til egin høli Tað er mánadagur, og klokkan er 12 á middegi. Eg havi gjørt avtalu við Petur Magnus Bjarnastein at hittast hesa løtuna. Hóast hann hevur úr at gera hendan dagin, hev­ur hann játtað at finna ein skáa í døgurðatímanum til eitt prát við meg. Men hann er ikki kom­in enn, og Frans Galan, sum starv­ast í handlinum, tekur blíd­liga ímóti og bjóðar mær kaffi. Hann sigur, at Petur Magnus verður eitt sindur seinkaður. Meðan eg bíði, vísir Frans mær runt í handlinum. Umframt sjálvan handilin, sum er á tremur við øllum møguligum ljóðførum, er eitt goymslurúm í kjallaranum við alskyns ljóðførum pakk­að niður í pappkassar. Goymsl­an er á stødd við umleið hálv­an handilin. “Eg gleði meg, til vit flyta, tí tá sleppa vit undan at skula knossa ljóðføri upp og niður trappurnar alla somlu tíðina”, heldur Frans fyri við einum skeivum smíli og vísir mær á nógvu kassarnar við kassa­gittarum. Hurðin gongur, og ein kassa­ gitt­ari slær eina akkord. Hesin gitt­arin er festur uppiyvir hurðini og tænir sum “hurðaklokka”. Tað er Petur Magnus, sum er komin. Fyrikomandi býður hann mær inn­ar í lítla tekøkin, sum hann á góðum tónleikaramáli kallar fyri “backstage”. Í rúminum við síðuna av er ein stór, buldrandi oljufýring til at hita stóra bygningin upp. - “Tað er ofta, at vit sita her í larm­ inum og hoyra ikki, tá viðskifta­ fólk koma í handilin”, byrjar Petur Magnus, og tað er eyðsæð, at tað ikki hevur nervað lættlynta runa­ víkingin tað allarminsta. Hann greiðir frá, at bygningurin, har handilin nú heldur til, er settur til sølu. Hann fortelur mær, at hann er í holt við at byggja nýggj­an bygning til handilin og verkstað­ ið uppi við Karlamagnusarbreyt í hoyvíkshaganum. Hetta er ein ætlan, sum hann faktiskt hevur havt alla tíðina, hann hevur havt handilin. Úr Miðbýnum “Tað eru eini átta ár síðani, eg keypti grundstykki uppi við Karla­ mag­nus­arbreyt til endamálið. Eg havi spart upp í nøkur ár, og nú fái eg eginfíggjað ein góðan part av bygninginum. Ikki tí, mær hevur dámað stak væl her í miðbýnum, og leigan hevur verið rímilig - men eg eri komin fram til, at tað loysir seg betri sum vinnurekandi at eiga enn at leiga, tí tað er bæði tryggari og hevur ikki meirkostnað við sær. Sum eg rokni við, kann bygningurin verða útgoldin um eini 15 ár, og tá er húsaleigan fallin púra burtur”, sigur Petur Magnus og leggur afturat, at við nýggja bygn­inginum fær hann betri hølis­ viðurskifti.  “Núverandi høli eru umleið 150 fermetrar til støddar. Tann nýggi handilin verður góðar 200 fermetrar umframt stórt goymslu­rúm. Bygningurin verð­ur samanlagt 630 fermetrar í tveim­ um hæddum. Ætlanin er at leiga 150 fermetrar, helvtina av ovaru hædd, út til annað vinnuligt virk­ semi”, sigur Petur Magnus. Spurdur um, hvussu hann hev­ ur tað við at skula flyta úr mið­ býnum, sum júst nú stendur í føgr­ um blóma, svarar hann, at tað er við blandaðum kenslum. “Bæði høli og staðseting eru fín, og hvørja ferð, tiltøk eru í mið­býnum, er tað stak hugnaligt, tá nógv fólk kemur á gátt. Men Simme Musikkhús er ein handil, man uppsøkir, og tí er tað ikki alt­avgerandi, at handilin júst liggur í miðbýnum. Hinvegin kann Hoyvík gerast spennandi - har er nógv ungt fólk, umframt tveir stórir skúlar. Áhugin hjá hand­ils­fólki at flyta hagar hevur ikki verið so stórur, men nú er tað broytt. Fleiri bygningar eru í gerð har uppi, og eg veit um fleiri aðrar handlar, sum ætla sær niðan”, sigur hann og leggur afturat, at parkeringsviðurskift­ini í miðbýnum eru út av lagi vánalig, men at Hoyvíkin hinvegin er fram­ tíðartryggjað á tí økinum. “Vit flyta helst um eitt ár ella so. Tá hava vit verið her í sjey ár. Hølini, vit síta í nú, eru tey níggindu hjá handlinum. Í meðal hevur handil­ in sostatt flutt umleið sjeynda hvørt ár, so tað verður næstan líka sum í bíbliuni við afturvendandi SIMME MUSIK Á verkstaðnum eru nógvir gittarar at umvæla Í handlinum eru alskyns ljóðføri Petur Magnus pussar ein Bjarnastein gittara við stálull fyri eitt viðskiftafólk - Eitt prát um hondgjørdar guitarar, um føroyskan tónleik og um framtíðardreymar