hósdagur 15. september 2016síða 7

FRÍGGJADAGUR 16. SEPTEMBER 2016 SOSIALURIN 106 7 lítla kroppi. Bara respiratorin var settur til tað náttina, tá Barba skuldi siga farvæl við sín lítla son. - Eg vildi ikki. Eg var sjálv inn­løgd á sjúkrahúsið tá og eg kláraði ikki at sløkkja respiratorin. Dagin eftir fekk eg at vita, at heilaaktivitetur hevði verið og kanska var hann førur fyri at anda sjálvur hóast alt, sigur Barba Sandá. Læknarnir kundu ikki forklára hví lítli kroppurin nú megnaði at anda sjálvur, og hví nýruni fóru at rigga aftur. Taldu tímarnar Dagin eftir skuldi lítli Adrian standa sína lívs roynd. Respiratorin skuldi sløkkjast og lítli kroppur­in skuldi vísa, um hann kláraði at føra iltina inn og út uttan snilda tóli hjá lækn­unum. - Vit taldu tímarnar og min­utt­ irnar. Nú hevur hann andað í ein tíma, nú tveir, nú tríggjar, minnist Barba Sandá aftur á. Tímarnir vóru langir og bíð­i­ tíðin hørð. - Tað er uttan iva tann ringasti dagurin í mínum lívi, staðfestir Barba Sandá. Men lítli kroppurin slapp liv­ andi frá fyrsta sjokkinum. Spurn­ ing­urin er tó, hvussu restin av lív­ inum verður. Óvist hvat hendir Fer sonur mín at hava eitt gott lív? Fer hann at trívast og vera glað­ur og hava tað gott? Spurningar, sum ivaleyst øll foreldur seta sær. Øll hava vit óvissu í lívinum og eingin veit á morgni at siga, hvar hann á kvøldi gistur, sigur orðatakið. Og óvissan í lívinum hjá Barbu og hennara familju er kanska størri enn hjá teimum familjum, sum eiga frísk børn. Tí eingin kjansur er at vita, hvussu stórur skað­in, sum Adrian fekk hasar næturnar í mars í 2015, í veruleikanum er. Heilaskaði vísur seg ymiskt frá persóni til persón. Eitt veit Barba tó í dag, og tað er, at Adrian trívist. - Eg kann fegnast um, at hann trívist í tí dagliga. Hann dugir at sýga frá mær. Men hann er enn sum ein nýføðingur. Hann dugir ikki at sita, grulva ella at siga nakað. Og tað fer hann helst ongantíð, sigur Barba Sandá. Lítli beiggin er í dag hálvtannað ár og hevur nógv góð fólk rundan um seg, sum vilja hjálpa honum. Barba og mamma hennara Maiken eru báðar nógv saman við lítla Adrian. Og fimm nætur um vikuna hevur Barba náttarvaktir, sum avlasta hana, tí lítli kúllurin hevur torført við at sova. Barba hevur verið heima við Adrian síðani hann varð bor­in í heim, men nú ætlar hon sær onk­ urs­vegna víðari við lesnað­inum. - Eg má fara at kanna, hvussu eg kann fáa tað at rigga, tí eg vil gjarna í skúla aftur, sigur Barba Sandá. Vildi heldur gingið 9 mánaðir í Havn Í hesum døgum verður dúgliga kjak­ast um føðidelidina á Suð­ur­ oyar Sjúkrahúsi. Meðan lækna­ ligu og fakligu tilmælini ann­ars eru á einum máli um, at føði­deild­ in er alt ov ótrygg, so eru mangir suðuroyingar á gosi um, at kvinn­ urnar har nú skulu til Havnar at vera eina viku áðrenn termindagin. Barba Sandá sær tó – væl skil­ligt - tingini eitt sindur øðrvísi enn tey, sum hava átt fleiri frísk børn. Fyri hana hevur trygdin og lækna­liga tilmæli alt at siga. - Um eg visti, at hetta fór at henda, so hevði eg gingið allar 9 mánaðirnar í Havnini og bíða eftir Adrian. Trygdin hjá barn­ inum hevur alt at siga. Alt annað er líkamikið, staðfestir Barba Sandá úr Vági. Barba hevur fingið at vita úr Ríkissjúkrahúsinum, at ilt­mang­ ul­in, sum Adrian fekk orsaka av drúgvu tíðini tað tók at taka keis­ ara­skurðin er orsøkin til, at hann er multi­handikappaður í dag. Sjúkrahúsi UNDI DOYÐ Barba hevur verið heima við Adrian síðani hann varð bor­in í heim, men nú ætlar hon sær onk­ urs­vegna víðari við lesnað­inum MYND: ÁLVUR HARALDSEN