hósdagur 29. september 2016síða 25

FRÍGGJADAGUR 30. SEPTEMBER 2016 SOSIALURIN 112 25 Tíðargreinin verður skrivað av skiftandi fólkum, sum ikki dagliga eru knýtt at blaðnum. Evnini eru ymisk, men viðgera øll okkurt evni, sum er viðkomandi fyri tíðina júst nú. Katrin Kallsberg Tingkvinna fyri Tjóðveldi hevur størri týðning? Atlitið til náttúruverd ella atlitið til ferðavinnuna? Her kann tó hugsast at atlitið til buðardygga náttúruvernd og atlitið til burðar­dygga ferðavinnu kundu gingið hond í hond. Á áðurnevndu orku­ráð­ stevnu, vóru stórar ætlanir um burðar­dygga orku­fram­leiðslu um­røddar. Men hvar eiga vind­ myllurnar at stað­setast, og hvør skal avgera tað? Eigur tað at vera upp til SEV ella skiftandi lands- og kommunal­politikarar at av­gera í hvørjum einstøkum føri? Hví ikki gera eina yvirskipaða lendis­ætlan, har millum annað staðseting av økjum til vind­ myllur er gjørd? Tað er ikki óhugsandi at samsvar ikki altíð er millum ymisku áhugamálini, ynski um útbygging av vindmylluparkini og ynski um til dømis at varðveita serstøk náttúruøki. Sama kann hugsast at gera seg galdandi á vatnorkuøkinum. Tí hvat hevur størri virði? Orkuútbygging ella vatn í áum? Tosað verður um burðardygga orku­fram­leiðslu, men lítið verður tosað um burðar­dygga náttúru­vernd. Ein játtan úr serstøku puljuni til umhvørvisátøk verður nýtt at kanna hvar vindmyllur best kunnu staðsetast. Hetta verður gjørt av umhvørvisstovuni. Planlegging! Tað, at vit ikki hava eina lands­ ætlan ella lendislóg, ger kanska at vit ikki brúka okkara øki nóg skilagott? Tí umsita vit okkara tilfeingi, okkara náttúru ella okkara lendi burðardyggt? Kann hugsast, at vit kundu skipað okkum betri? Í tilgongdini at gera eina lendis­ætlan fyri Føroyar eru nógv atlit at taka. Tað er av týðningi at lendis­ætlan­in tekur breið atlit, bæði til náttúru­ vernd og til vinnu nú og fram­ yvir. Eisini skulu sjálvandi atlit takast til land­ búnaðin, eins og atlit til friðing og varðveiting. Ein tílík yvir­ skipað ætlan skal sam­skipast millum fleiri aðal­ ráð og krevur sam­starv millum land og kommunur. Ein tíðarhóskandi nátúru­ verndar­lóg er ein sjálv­sagdur partur av eini tílíkari tilgongd. Í Løglistanum í frá­greiðing løg­ mans á ólavsøku 2016 er uppskot til løgtingslóg um náttúruvernd. Har verður sagt at »endamálið við nýggju lógini er at skipa eina nútíðarligari náttúruvernd, sum í størri mun byggir á atlit at djóra- og plantusløgum á landi og sjógvi. Yvirskipaða endamálið verður at varveita og verja, margfeldið í nátúruni, samstundis sum pláss verður at menna samfelagið«. Føroyar eru vælsignaðar við ríkari og fjølbroyttari náttúru og orkumøguleikum. Fá lond í heiminum munnu vera so nær knýtt at náttúruni í flest øllum lívs- og samfelagslutum. Ein væl vard náttúra við lívfrøðiligum margfeldi, við heilsugóðari og reinari náttúru og við vøkrum landsløgum er ein fyritreyt, bæði fyri framhaldandi trivnaði hjá teimum, sum her búgva og fara at búgva, og eitt sterkt kort fyri vinnuna, eitt nú ferðavinnu, fiskivinnu, alivinnu og landbúnað. Føroyar eiga at ganga undan sum ein grønur mið­depil í Norður­atlants­havi við innan­ hýsis átøkum og í altjóða sam­ starvi og krøvum. Okkara mál eigur at vera, at Føroyar skulu gerast best røkta land í heiminum, har øll kenna ábyrgd fyri umhvørvinum – frá ein­staklingi og húskjum til vinnu, kommunur og lands­ myndug­leikar. Okkara forfedrar hava latið okkum Føroyar, at umsita fyri okkara eftirkomarar. Lat okkum flyta okkum nærri fram­tíðini við burðar­dyggum hug­sjónum og skyn­samari planlegging. NI, OG PLANLEGGING