hósdagur 13. oktober 2016síða 11

FRÍGGJADAGUR 14. OKTOBER 2016 SOSIALURIN 118 11 FRÍGGJADAGUR 30. SEPTEMBER 2016 verið glaðar fyri at vera saman, sigur Fríðbjørn Poulsen. Hóast Fríðbjørn Poulsen er glaður fyri hjálpina frá Tórshavnar kommunu, so nøktar tað ikki allan tørvin. – Talan er um eitt tilboð frá 11 til 16 týsdagar og hósdagar. Tað er ov lítið. Harumframt er tað ikki serliga gott, at Krista situr einsamøll í bilinum frá átta og ellivu inntil hon sleppur inn. Eg eri nevniliga til arbeiðis tá, og hon kann ikki ganga einsamøll í Havn, tí eingin veit hvar hon kann enda, greiðir Fríðbjørn Poulsen frá. Ein glotti at hóma í Havn Higartil er tað Tórshavnar komm­ una, ið hevur veitt størstu hjálpina til hjúnini í Vestmanna, og Fríð­ bjørn Poulsen setur nú aftur sítt álit á eitt samstarv millum høvuðsstaðarkommununa og sína egnu kommunu. Týsdagin byrj­aði nevniliga eitt nýtt fyri­bils tilboð á Tjarnagarði, har Tórs­ havnar kommuna bjóðar alz- heimersjúklingum eitt dagtilboð alla dagar í vikuni. – Vinkonan hjá Kristu frá demenstoyminum, ið er havnar­ borgari, hevur nú fingið møgu­leikan at vera á Tjarnagarði hvønn dag frá klokkan átta til fýra. Tað er nakað spildurnýtt, ið byrjaði týsdagin, greiðir Fríðbjørn Poulsen frá. Hóast trupult hevur verið at fingið hjálp higartil, so setir Fríðbjørn Poulsen nú sína vón á, at Vestmanna kommuna og Tórshavnar kommuna kunnu finna eina loysn saman. – Hetta er so nýtt, at eg vænti, at um Vestmanna kommuna vil gjalda tað, so sleppur hon við í tilboðið hjá Tórshavnar komm­ unu. Eg havi eisini tosað við borgarstjóran, ið lovar at taka samráðingar upp við Tórshavnar kommunu, so at ein loysn møguliga verður funnin. So eg eri spentur, um glið kemur á tingini nú, sigur Fríðbjørn Poulsen. Fríðbjørn Poulsen leggur tó dent á, at hann metir at apan liggur hjá Almannaverkinum. – Sum eg havi fingið upplýst, so yvirtóku kommunurnar bara tey, ið vóru yvir 67 ár. So tað at Tórshavnar kommunu nú skipar eitt tilboð, er teimum til rós, men ábyrgdin liggur hjá Al­manna­ verkinum, sigur Fríðbjørn Poulsen. Sleptan á fjall Stríðið fyri at fáa eitt nøktandi tilboð til konuna hevur tært upp á orkuna hjá Fríðbjørn Poulsen, ið nærum hevur mist alt álitið á vælferðarsamfelagið. – Eg føli meg revsaðan fyri, at konan er vorðin sjúk. Man verður so vónbrotin av skipanini. Fyri fleiri árum síðan gekk eg sjúkur í fýra ár og fekk tá heldur onga hjálp av nøkrum slag. So eg hava ringar royndir við tí skipanini, ið skal lofta teimum, ið detta niðurímillum í samfelagnum, sigur Fríðbjørn Poulsen. Eftir at hava samskift við tað almenna í fleiri ár, situr Fríðbjørn Poulsen nú eftir við eini kenslu av, at tað almenna ongar ætlanir hevur um at hjálpa teimum. – Eg føli meg fullkomiliga sleptan upp á fjall, og føli eisini, at vit eru í eini støðu, ið vit ikki kunnu lastast fyri. Hon er íkomin av sær sjálvum, uttan at vit hava havt nakra ávirkan á hana. Men eg føli meg revsaðan fyri støðuna, ið vit eru komin í, og føli, at hugburðurin móti okkum er, at tit hava sjálvi róta tykkum út í hatta, so tit mugu sjálvi koma úr tí aftur, sigur Fríðbjørn Poulsen harmur á máli. Fríðbjørn Poulsen vísir eisini á, at um ongin loysn verður funnin á støðuna hjá honum skjótt, so er hann noyddur at fara úr starvi fyri at kunnu ansa eftir konu sína fulla tíð. – Tað sum fyllir nógv er, at eg havi verið í starvi hjá SEV í tretivu ár, men má nokk siga tað frá mær innan stutta tíð, tí støðan hjá Kristu versnar. Tað gongur nøkur ár áðrenn hon sleppur inn á eitt heim, men tá standi eg eftir arbeiðsleysur, tí eg fái ikki nakað arbeiði aftur, tá eg eri 62 ára gamal. So innan nøkur ár hevur Almannaverkið skapt tveir kundar, heldur enn at hjálpt tí eina. Onkur má taka um endan Í løtuni vónar Fríðbjørn Poulsen, at Vestmanna kommuna fylgir leistinum hjá Tórshavnar komm­ unu og veitir eitt tilboð til tey við Alzheimer, sjálvt um tað ikki er teirra ábyrgd. – Tað er sum Alexander Sam­ uel­sen, nevndarlimur í Alz- heimer­felagnum, segði á einum pallborðsfundi herfyri. Um eldur kemur í Jóhannu, so er tað eingin, ið fer at kjakast um hvør eigur sluppina og hvør skal gjalda, men verður eldurin í staðin sløktur alt fyri eitt. So kann man kjakast um hvar rokningin skal sendast aftaná, sigur Fríðbjørn Poulsen og heldur fram. – Men tá talan er um menniskjur, so er neyðugt fyrst at vita hvør hevur ábyrgdina og hvør skal gjalda, meðan sjúklingurin versnar og kann doyggja. Vit eru í dag í eini støðu, ið kann samanlíknast við tað. Onkur má gera okkurt við støðuna, hóast kommunan og landið meta, at tey ikki eiga ábyrgd­ ina. Sambært Fríðbjørn Poulsen, so er talan um eini sekstan før­oy­ ingar, ið eru undir 67 ár og hava Alz­heimer, ið hava tørv á hjálp. Tá tað eru so fá fólk, metir Fríðbjørn Poulsen, at antin kommunurnar ella landið mugu kunna lofta teimum. – Tað má bera til, at onkur loysir hendan trupulleikan við t.d. at kommunurnar taka seg saman og lofta hesum fólkum. Aftaná kann man so finna útav hvør skal gjalda, men hetta eru viðurskiftir, ið mugu fáast upp á pláss. Hetta er ein trupulleiki, ið byrjaði, tá eldraøkið varð yvirtikið av kommununum, sigur Fríðbjørn Poulsen og leggur afturat. – Einaferð snakkaði Kaj Leo Holm Johannesen, løgmaður, um piparnøtur. Vit snakka um sekstan fólk. Um nakar kostnaður er pipar­ nøtur, so er hetta tað. Onkur hevur mett, at tey sekstan fólkini høvdu kostað landskassanum tríggjar milliónir krónur. Tað er ikki nógvir pengar í landsbúskapinum. HALLUR@SOSIALURIN.FO – Tað líkist ongum, at hesi fólkini ikki fáa hjálp frá nøkrum. Vit mugu loysa hetta sum skjótast og eg skilji á øllum pørtum, at tað væl ber til, sigur Pauli Petersen, borgarstjóri í Vestmanna Kommunu. Eingin veit hvar bólturin liggur, men øll eru samd um, at okkurt skal gerast. Tað sigur Pauli Petersen, borgarstjóri í Vestmanna. Hann vísir á, at tað líkist ongum, at fólk ikki fáa hjálp, sum hesi 16, sum eru fallin uttan fyri skipanina, sum hon er í dag. – Eg havi tosað við lands­ stýris­kvinnuna, og eg haldi meg skilja, at allir partar eru sinnaðir til at finna eina loysn, sum bæði kommunur og land og ikki minst sjúklingar kunnu liva við, sigur Pauli Petersen. Men tað hastar, og tí er einki at bíða við. – Eg má siga fyri meg ,at eg haldi tað er stór skomm, at hetta hendir í dag. Men eg havi tiltrúgv til, at málið verður loyst skjótt, sigur Pauli Petersen, løg­ tings­maður og borgar­ stjóri. Pauli Petersen: – Stór skomm