mánadagur 24. oktober 2016síða 5

5 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 24. oktober 2016 · Nr. 122 SAMRØÐA eg ikki at halda mær, sigur Sigrún Brend. Gekk skjótt eftir boðini Hendan dagin eftir tungu boðini fór eitt maskinarí í gongd, har Sig­rún var høvuðspersónur og dugnaligu starvsfólkini á Lands­sjúkra­hús­ inum vóru arbeiðshestarnir. - Eliesar greiddi mær frá, at eg skuldi fara á Landssjúkrahúsið, tí tey bíðaðu eftir mær har, sigur Sigrún Brend. Hon so gjørdi og innan 14 dagar varð hon skurðviðgjørd tvær ferðir og allur krabbin varð tikin. - Fyrst varð eg løgdu undir skurð einaferð og áðrenn skurðlæknin vildi seyma opið saman, vildi hann vita, um tey høvdu fingið allan krabban. So eg gekk við einum stór­ um holi í kjálkanum í eina viku, sig­ ur Sigrún Brend. Men tað vísti seg, at allur krabbin fór ikki fyrstu ferð, og tí var gott, at læknin hevði bíðað við at gera seg heilt lidnan. - Seinnu fer gekk tað ordiliga væl og alt varð tikið, minnist Sigrún lættað afturá. Fyrru ferð var bara holið í kjálk­ a­num, sum sást. Men aðruferð fór eitt stórt stykkið úr andlitinum og læknarnir togaðu húðina fram, fyri at dekka. - Eg minnist eg var lætta fyrstu ferð eg vaknði úr narkosu, og føldi bara hetta holið í kjálkanum. Men aðruferð føldi eg stóra skurðin og hevði sjálvandi blandaðar kenslur um tað, sigur Sigrún Brend. Á Landssjúkrahúsinum upplivdi Sigrún tað sum, at hon var í ógvu­ liga góðum hondum. - Eg má siga, at tað var ótrúliga professionelt, og eg kendi meg av­ bera trygga allan vegin ígjøgnum, sigur Sigrún Brend. Var heilt har úti Innan ein mánað var Sigrún Brend frísk, sjúk við krabbamein, skurð­ viðgjørd tvær ferðir og síð­ani frísk aftur, men við púra broytt­ ari útsjónd. Tá tosað verður um kenslu­ligar rutsjibanar, so er neyv­ an nógvir, sum eru ógvusligari enn hesin hjá krabbasjúklingum. Og tað merktist. - Eg var heilt har niðri, har man hugsar um jarðarferðina. Eg hugsað um hvør skuldi vera har, og at eg vildi hava sangin “hjørtur hyggja tráandi”. Slíkt mól í heysinum. Tað var býtt, men soleiðis hevði eg tað, sigur Sigrún Brend. Nakrir dagar vóru tungir, tað viðgongur Sigrún Brend í dag. Ser­stakliga tá ið fólk spurdu inn­ til sjúkuna, var tað tungt at bera. Kenda andlitið í føroyska miðla­ heiminum fær, sum vera man, nógv­ar fyrispurningar og prát um veður og vind. Og í byrjanini elvdi almenni áhugin til, at Sigrún ikki vildi út. - Eg hevði nakrar dagar, har eg bara hevði hug at liggja í songini. Og eg vildi so illa út við stóra skurð­ inum, tí so fóru fólk at spyrja og eg visti ikki, hvat eg skuldi siga, sigur Sigrún Brend. Tá talan er um krabba í and­lit­ inum er tað trupult at fjala og har­ við trupult at hitta fólk og ikki fáa - Eg fann út av, at eg kundi ikki brúka tað til nakað, at taka synd í mær sjálvari Sigrún Brend til arbeiðis í útvarpinum hjá Kringvarpinum, har hon dagliga starvast við tíðindum MYND: ÁLVUR HARALDSEN