hósdagur 10. november 2016síða 18
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
FRÍGGJADAGUR 11. NOVEMBER 2016
SOSIALURIN 130
ÁKI BERTHOLDSEN
- Skulu vit gera okkum nakrar sum
helst vónir um at týna rottuna
í Føroyum, mugu vit fyrst seta
kanningar í verk fyri at vita meiri
um rottuna.
Tað staðfestir Sjúrður Hammer,
lívfrøðingur.
Í 2010 skrivaði hann eina frá
greiðing um rottuna, har hann
hevði nøkur ítøkilig tilmæli um,
hvussu vit forða fyri, at rottan fer
at spjaðast til tær oyggjar, hon ikki
er í nú.
- Men síðani er onki hent, og
frágreiðingin hevur bara ligið í eini
skuffu hesi árini, staðfestir hann
turrisliga.
Sjúrður Hammer heldur, at
sum støðan er nú, hava vit ongar
fortreytir fyri at fara í kríggj við
rottuna, soleiðis í álvara.
Tað er sum um, at alt loypir
upp frá, hvørja ferð, einstøk mál
taka seg upp. Tað er hent aftur
hesa ferð, at rottutýning fær nógv
umrøðu, nú Eyðfinn Magnussen,
lívfrøðingur, hevur sæð rottu á
myndatóli, hann hevur sett upp
við harusetur.
Í hesum sambandi er nógv ført
fram um, hvussu stórur trupulleik
in við rottu, er, og samstundis eru
tað nógv, sum føra fram, at talan er
um ein trupulleika, sum er alsamt
veksandi.
- Veruleikin er tann, at vit
vita púra onki um rottustovnin í
Føroyum, og tað er onki grundar
lag yvirhøvur fyri at siga, at trupul
leikin er veksandi ella minkandi,
sigur lívfrøðingurin.
- Bara tí at rottur eru at síggja
á myndatólum uttanfyri nøkur, er
tað onki prógv yvirhøvur fyri, at
rottustovnurin er veksandi, leggur
hann afturat, tí sum støðan er nú,
vita vit rætt og slætt um støðuna.
Og orsøkin til at vit einki vita
um rottustovnin, er tann einfalda,
at vit hava ongar kanningar, sum
kunnu siga okkum nakað sum
helst um støðuna, hvørki hvussu
stórur stovnurin er, hvar rottan
heldur til, hvat hon etur, og so
framvegis.
Hann sigur, at sum støðan er
nú, hava vit bert ábendingar, um
støðuna. Og ein ábending er, at
er nóg mikið av føði at fáa hjá
rottuni, kann stovnurin veksa
øgiliga nógv. Og samstundis hava
vit eisini ábendingar um, at rotta
er allastaðni.
Sjúrður Hammer nevnir eitt
dømi, at liggur ein deyðseyður í
haganum, er tað rættiliga vanligt
at síggja nógvar rottuholur rundan
um hann.
Hann leggur afturat, at tað er
ikki loyvt at lata deyðseyð liggja
í haganum, men ein orsøk til at
teir ikki verða burturbeindir, er
Nógv verður tosað um at týna rottu í Føroyum, men sum støðan
er nú, arbeiða vit fullkomiliga í blindum, sigur lívfrøðingur
Áðrenn vit kunnu gera okkum vónir
um at týna rottuna, mugu vit fáa vita
meiri um hana, sigur Sjúrður Hammer,
lívfrøðingur, Tí kundi hann hugsa sær,
at kanningar verða settar í verk, har
rottur verða fangaðar, merktar, eisini
við sendarum, og síðani sleptar útaftur
VIT VITA ALT OV
UM ROTTUNA Í F
Rottutýning
TEMA