týsdagur 22. november 2016síða 17
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
17
Mikudagur 23. november 2016 · Nr. 135
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Makani merkir »mítt øki« og er tað
nakað hesum børnum tørva, so er tað ein
»frístað«, har tey kunnu vera seg sjálvi.
Túsundatals flóttabørn í Jordan hava í
løtuni ikki atgongd til nakra skúlagongd
yvirhøvur og tey eru ógvuliga nógv útsett
fyri misbrúki av alskyns slagi. Mong
av børnunum hava sálarligar løstir
og hugsa bert um bumbur og kríggj.
Á Makani miðstøðunum fáa
børnini hjálp til at viðgera ræðuligu
hendingarnar, teimum hevur verið
fyri og tey læra, at tað ber til at loysa
ósemjur, uttan at nýta harðskap.
15 ára gamla Rakaj (við hvíta
tuttuklæðnum) hevur búð í Jordan
í 3 ár. Hon er úr Damaskus í Sýria
og hevur ikki gingið í skúla, síðan
hon flýddi. Hon kemur á UNICEF-
stuðlaðu Makani-støðina fimm
dagar um vikuna og hennara yndis
lærugreinar eru tónleikur og leiklist.
»Mín størsti dreymur er at venda
heim aftur til Sýria. Eg sakni mítt
heim, míni vinfólk og mítt fyrrverandi
lív. Onkrar dagar eri eg í sera ringum
hýri, men eg eri glað tá eg komi til
hesa miðstøðina« sigur hon.
Tað eru serliga børn úr Sýria
og Irak, sum ikki longur hava
møguleika at ganga í einum
veruligum skúla, ið koma til
UNICEF-stuðlaðu Makani-
miðstøðina í Amman í Jordan.
Miðstøðin bjóðar børnunum
skúlagongd og leggur stóran
dent á at hjálpa teimum sálarliga.
Mong av børnunum hava verið
ígjøgnum ógvusligar upplivingar,
ið teimum tørva at fáa viðgjørdar.
Á Makani miðstøðini verða
sálarligar avleiðingar við
gjørdar við samrøðum við
vaksin, sjónleiki, tónleiki, dansi,
tekningum og við at siga frá
søgum. Bara tað at børnini
fáa sett orð á og samstundis
kunna merkja, hoyra og síggja,
at tey ikki eru einsamøll við
teirra upplivingum, er heilt
avgerandi fyri teirra sinnisligu
heilsustøðu. Tá eitt barn hevur
fingið sterkar sálarligar løstir
er tað ofta ein avleiðing, at tað
hevur torført við at knýta seg
kensluliga at øðrum. Tey hava
marrudreymar um náttina,
stríðast við ótta og vreiði og
teimum tørva hjálp til, ikki
at lata teirra vreiði ganga út
yvir onnur. I serligum førum
kunnu børnini hava mist
førleikarnar til at merkja
grundleggjandi kenslur sum
eitt nú svongd og møði.