hósdagur 1. desember 2016síða 6

FRÍGGJADAGUR 2. DESEMBER 2016 SOSIALURIN 139 6 Seinni settu tær seg í samband við okkum og vit fóru ein túr út í býin saman, sigur Pauli Sømark. Tað kom eisini fyri, at Pauli Sø­mark hoyrdi sítt móðurmál, tá hann var á varðhaldi. – Vit sluppu ikki at tosa við fólk uttan so, at tey spurdu okkum okkurt ávíst. Men um eg hoyrdi onkran tosa føroyskt, so teskaði eg vanliga líka, at eg eisini eri før­ oyingur, greiðir Pauli Sømark frá. Kendur um alt ríkið Meðan Pauli Sømark var undir venj­ing, varð skipað fyri eini fínari veitslu, Blå Fest, ið skuldi há­tíðarhalda, at hermenninir høvdu megnað venjingina, og gjørd­ust kongaligar lívverjar. Í inn­ bjóðingini til veitsluna stóð, at hon var til Paula pluss ein aftrat. Nú vóru góð ráð dýr, tí harða venjingin hevði gjørt, at Pauli Sømark einki sosialt lív hevði havt í Danmark. – Eg hevði hug at royna nakað øðrvísi, so ein vinmaður skrivaði ein tekst fyri meg, ið eg legði út á Facebook. Tað var, at eg manglaði eina gentu at taka við til hesa veitsl­una, og um tað var nakar, ið var sinna at koma við, so kundi viðkomandi skriva til mín, greiðir Pauli Sømark frá. Einasta kravið var, at gentan hevði ein gallakjóla og ein cocktail­ kjóla, ið hon kundi lata seg í út á kvøldið, og vóru møguligir um­ søkjarar bidnar um at senda ein stuttan tekst um seg sjálvi og siga hví júst viðkomandi skuldi sleppa við. – Tá eg hevði lagt tekstin út á mína Facebook-vangamynd, bað eg teir tíggju, ið búðu í sama rúmi sum eg, at deila tað víðari. Teir so gjørdu, men lítið visti eg, at tað fór so víða um. Pauli Sømark gjørdist nevni­ liga landskendur um alt Dan­ mark. Serstaka Facebook-kontakt­ lýsingin ferðaðist víða um. – Tá fólk á hernaðarstøðini fingu tað at vita byrjaðu tey at deila hana, og áðrenn eg visti av, høvdu meira enn 1.000 fólk deilt hana, umframt at føroyskir og danskir miðlar vístu søguni ans. At enda høvdu umleið 6.000 fólk deilt mína lýsing, sigur Pauli Sømark. Serstaka kontaktlýsingin hjá unga hósvíkinginum virkaði eisini. – Umleið 300 gentur skrivaðu til mín og vildu sleppa við til veitsl­ una. Eg valdi so eina gentu úr Keyp­mannahavn, ið var millum tær fyrstu at skriva, og slapp hon við mær til veitsluna, sigur Pauli Sømark. Ein serlig genta Lítið visti Pauli Sømark tó av, at kontaktlýsingin var byrjanin til nakað nógv størri. Tí millum tær 300 genturnar, ið vístu áhuga, so vóru eisini nakrar føroyskar, ið skriv­aðu. – Tað var ein genta, ið skrivaði til mín, tí hennara vinkonur arg­ aðu hana við, at hon ikki tordi skriva. Men tað tordi hon, og skjótt byrjaðu vit at skriva regluliga sam­ an. Hetta var í februar, og samskifti vaks í vavi sum við nærkaðust summ­arinum, og vit byrjaðu at tosa saman í telefon og skriva brøv til hvønn annan. Í august var tíðin hjá Paula Sømark í herurin liðug, og fekk hann møguleikan at fara heim í tríggj­ar vikur summarferiu. Tær vikurnar broyttu framtíðarætlanirnar hjá unga hermanninum. – Eg ætlaði mær avstað aftur, men hevði avtalað við Sáru, at um hon bíðaði eftir mær, so skuldu vit møtast í august. Vit so gjørdu, og fullu beinanvegin fyri hvørjum øðrum. Eg avgjørdi ikki at fara nið­ ur aftur, og tveir mánaðir seinni fór eg á knæ og spurdi hana, um hon vildi verða mín. Hon segði ja, sigur ein fegin Pauli Sømark. Spurdur um hann nakrantíð angrar, at hann gjørdi so skjótt av, og slepti sínum framtíðardreymum, er Pauli Sømark skjótur at svara. – Slett ikki. Sára er tann rætta fyri meg, og eg hevði einki at missa, so eg fór bara á knæ og gav henni ein ring. Tað einasta hon hevur sagt er, at hon ikki vil hoyra nakað um hasa kontaktlýsingina, veitsluna og donsku gentuna, sigur Pauli Sø­mark flennandi. Herurin dregur Eftir at Pauli Sømark kom heim aftur til Føroyar byrjaði hann á Handilsskúlanum á Glasi. Hóast hann er glaður fyri at vera aftur í Føroyum, so dregur gamal lívið í hann. – Eg ætlaði at fara og útbúgva meg víðari í herinum, og tann ætl­ anin er ikki slept enn. Tað inniber tó, at eg møguliga má í kríggj, greiðir Pauli Sømark frá. At Pauli Sømark ætlar sær av­ stað kemur ikki óvæntað á dam­ una, ið stuðlar honum. Verri er tó við øðrum familjulimum. – Daman og systur mín stuðlar mær hundrað prosent, men for­ eldrini vilja ikki hoyra talan um, at eg møguliga verður sendur út í kríggj. Men tað er so ósannlíkt at tað hendir, at eg vænti, at eg klári at sannføra foreldrini um, at tað ikki er so vandamikið, sigur Pauli Sømark. HALLUR@SOSIALURIN.FO PERSÓNSSØGA Tað er nakað heilt serligt at verða partur av kongaligu lívverjuni. Tað er ikki hvør sum helst, ið hevur prøvað tað, og talan er um eina umleið 350 ára gamla siðvenju, ið man verður partur av Tá hevur man lagt so nógv arbeiðið í taskuna, at man byrjar at fara við henni, eins og hon er tín fyrsta dama