fríggjadagur 24. september 2004síða 7

12 Nr. 182 - 24. september 2004 Nr. 182 - 24. september 2004 13 Argir mugu nú á breddan Jógvan Arge býráðslimur í Havn Tað var hugaligt at vera til samkomu í Kollafirði hendan dagin, ítróttar- høllin hjá kollfirðingum varð innilokað. Eitt stórt ynski hjá kollfirðingum í sambandi við saman- leggingina við Havnina er nærum uppfylt. Kollfirðingar sjálvir hava gjørt sítt til, at høll- in verður so trivalig. Fyri ikki at enda við einum skravaðum modelli, hava teir tikið seg saman at gera ein part av ar- beiðnum sjálvir. Tað er alla æru vert og tænir øðrum sum fyrimynd. Samstundis er komm- unan farin undir nýtíðar- gerð og víðkan av skúl- anum í Kollafirði. So langt so gott. Men áðrenn Kolla- fjørður kom upp í Havn- ina, kom hin granna- kommunan Argir uppí. Gamaní undir eitt sindur øðrvísi umstøðum, men tó sum ein javnbjóðis partur av kommununi. Har hevur ikki verið sama ferð á vælvildini. Tíðin er farin frá Argja Skúla. Hann stendur at bresta og er ikki førur fyri at hýsa tí vaksandi næmingatalinum. Hesin skúlin er í heil- um koyrdur aftur um í raðið, men skal tað ikki í longdini ganga út yvir skúlagongdina, er tíðin komin at raðfesta hann í fremstu røð. Argjafólk leggja doyin á ítróttavirksemi. Vit síggja, at Argja Róð-rar- felag áhaldandi er mill- um tey sterkastu í landin- um, og Argja Bóltfelag tekur seg støðugt fram bæði við kvinnum og monnum. Tað er væl skiljandi, at argjafólk eisini vilja hava møguleikar fyri at íðka innandura ítrótt eins hoyvíkingar hava fingið og kollfirðingar liggja fyri at fáa. . Tí eigur spurningurin um at byggja eina ítrótt- arhøll við fótbóltsvøllin á Argjum at verða settur á breddan sum skjótast. Tað hevði gjørt stóran mun á Argjum og hevði lætt um heimi í Havn. Petur S. Johannesen Nú haldi eg at tað er uppá tíðina at vit taka tingini í rættari rekkjufylgju her í Vági, her hugsi ikki um samanlegging av kommun- um, men um arbeiðspláss í Vági, eg havi lýst mína støðu í bløðnum fyrr, hvat eg haldi um samanlegging av kommunum í Suðuroy. Eg havi fleiri ferðir skrivað um, hvussu neyð- ugt tað er at fáa nøkur ar- beiðspláss til bygdina, og her hava vit ein møguleiki fyri at fáa uml. 40 -50 ar- beiðspláss til bygdina og ikki 35 arb. pláss, sum sagt er frá fyrr, tí vit skulu taka barsilsfarloyvi og sjúkra- legur og annað við, samt aðrar tænastur, sum eru tengdar at einum røktar- heimi. Eg vil afturvísa at ein miðnámsskúli er ein dyna- mo fyri Vágsbygd, nei álv- aratos, hetta má verða skemt, sum Dennis Holm, samfelagsfrøðingur, førir fram í grein síni, arbeiðs- pláss er fyrsta liðið til at skapa trivna og dynamikk í Vági, og Vágs kommuna hevur verið sera passiv til at verða við til at fáa trygg og áhugaverd arbeiðspláss til bygdina alla mína tíð, men tvørturímóti eru almenn arbeiðspáss flutt av bygd- ini, til dømis Toll- & Skatt stovan er flutt á Tvøroyrar. Hóast kommunan ikki hevur gjørt íløgur í skip, virkir osv, so hevur komm- unan kortini eina risa stóra skuld at dragast við, skatta- trýstið er í topp, vegakervið ovarlaga í bygdini er í sorli, ikki nøktandi tilføring av drekkivatn til tey ovastu húsini í bygdini osv, eg standi spyrjandi, hvat eru pengarnir nýttir til og hvar stavar ovurhondsstóra skuldin frá, kann komm- unan ella onkur annar svara uppá hetta, eg veit at nógv undrast yvir hetta, við- merkjast skal at Tvøroyri hevur enn størri skuld, men har hevur kommunan verið við til at keypt skip og flakavirki í mun til Vág sum ikki hevur gjørt íløgur av slíkum slag. Vit vanligi borgarin, mugu finna útav at verða meiri kritisk, og fylgja við hvat tær fáu skattakrón- urnar, ið inn koma, verða brúktar til, eg havi hoyrt at VBsamtaki - nýggi vøllurin og tilhoyrandi liðuggerð, hevur kostað tað hvíta út av eygunum, kanska vit kunnu fáa at vita um hetta er so ella ikki? Vit hava ikki ein nøkt- andi dagstovn, men bert eina forkølaða loysn, aðrar bygdir á stødd við Vág hava fyri nógvum árum síðani bygt dagstovn, sum lýkur nútímans krøv, men sum siðvenja er, velur Vágs kommuna nógv ár eftir at td. Tvøroyri fekk dagstovn, eina forkølaða loysn, so sigast kann, at vit í Vági eru ikki forvand. PALM Seafood P/F, sum er í svárari kreppu, fekk ikki strikað grundleigu skuld sína hjá kommununi, fíggjarnevndin hevur ein- mælt samtykt ikki at strika hesa upphædd, upphæddin var uml. 17.000 kr. Eisini eri eg vitandi um, at okkurt virki á keiini hevur fingið rykkjara eftir grundleigu frá kommununi, og um ikki verður goldið, verður upp- hæddin send til innheint- ingar. Er tað soleiðis kommunan prioriterar, ella eru tað aðrar orsøkir til tess. Ein spurningur, sum nú reisir seg í kjalarvørrinum av hesum er, um komm- unan hevur heimild til at innkrevja grundleigu, tí mær vitandi hava teir ikki yvirtikið strandrættindini enn, kanska kommunan kann greiða nærri frá hes- um, og um strandrættig- heitirnar ikki eru yvir- tiknar, hevur kommunan ikki heimild til at krevja grundleigu á keiøkinum, har PALM Seafood liggur. Viðmerkjast skal, tá ið Polarfrost bleiv bygt, tá blivu ognararnir í bygdini eftirspurdir skriftliga, men sum sagt, meini eg ikki at strandrættigheitirnar eru yvirtiknar av kommununi. Hetta eru rímiligar stórar upphæddir, kommunan dregur inn ár aftaná ár, hetta kann kommunan greiða okkum frá. Kunnu størv í umsit- ingini sparast, td. við um- leggingum? Er tað neyðugt at hava so nógva funktio- nella arbeiðsmegi? Hvat við at bjóða flest øll arbeiði út? Hesir og ivaleyst nógv- ar aðrar spurningar má kommunan taka upp nú, tí lønirnar eru ein tungur partur av rakstrinum. Nú er tíð til at endavenda øllum rakstrinum og aktivitetun- um hjá kommununi sum heild, og slagorið má verða "sparast skal har sparast kann" so vit fáa sum mest burturúr hvørjari skatta- krónu, og hugsast má fyrst og fremst um at fáa ar- beiðspláss til bygdina, sum ikki eru kommunal, og harvið fáa goldið ta ovur- hondsstóru kommunalu skuldina aftur, so borgarin kann fáa okkurt gott aftur fyri sínar skattakrónur, og kommunan kann fara at virka sum endamálið er við eini kommunu. Eftir at grundtørvirnir eru nøktaðir, so sum íbúð/ hús - matur - hiti - el - klæðir osv, nústaðni tá, eg endurtaki nústaðni tá, byrj- ar man at hugsa um mentan og annan trivnað, vil eg minna Dennis Holm, sam- felagsfrøðing, á, og tá ið einki arbeiði er, er tað burturvið at tosa um nakað annað, enn hendan setn- ing "hvussu fáa vit arbeiðspláss til bygdina" Tá ið kommunan nú hev ur havnað tilboðnum frá landsstýrinum um røktar- heim, tað koma kanska 2-3 arbeiðspláss afturat í mið- námsskúlan, so hevur hon tikið ta støðu, at vit hava ráð til at vraka tilboðið frá landsstýrinum, og harvið átekur kommunan sær at fáa onnur arbeiðspláss til bygdina, hvussu ætla tit at gera tað? Tí sjálvt um nak- að av avbygdarfólki hevði komið at arbeitt á einum røktarheimi, so verða tað nógvir vágbingar, sum eisini høvdu fingið arbeiði har, hesar skattakrónur hev- ur kommunan ikki ráð til at vraka, vildi eg mett. Um so er, er kravið, at kommunu- skatturin verður munandi minkaður. Tað er nú blivin ábyrgdin hjá kommununi at tryggja okkum nøkur almenn/ vinnulig arbeiðspláss, og vónandi kann kommunan fáa útlendskar íleggjarar til bygdina, so vit kunnu fáa fjølbroyt arbeiði aftur her, um hetta miseydnast, so meti eg, at um 20-30 ár er bygdin so skerd fyri ung- fólk, at tað vendist ikki aftur, tí er tað mín áheitan á kommununa, at kommunan setur alt inn fyri at fáa íleggjarar at virka her. Eg vil vísa til grein, eg havi skrivað fyrr um hetta mál- ið, lat okkum royna at berja okkum burtur úr tí ringa umdøminum, Vágs bygd hevur fingið í Føroyum. Vit vilja ikki verða ein byrða og eitt skendsorð fyri rest- ina av landinum, og tí mugu vit gera nakað muna- gott sjálv á tí vinnuliga øki- num. Vónandi fái eg svar uppá teir spurningar í settir eru í hesi grein. Ps. Mentan er góð, men vit kunnu ikki liva av henni. Hvat hava vágbingar fingið afturfyri ta risastóru skuld, Vágs kommuna hevur Marjus Dam Størsta politiska avbjóðing- in fyrr, nú ein og framyvir er hvussu vit í Føroyum fáa vøkstur í samfelagnum. Geografiskt liggja vit soleiðis fyri, at fiskiveiða altíð fer at vera ein av stóru vinnum okkara. Hvat kunnu vit gera, fyri at sleppa undan at vera eitt primert rávøru framleið- andi land?. Tað er ikki und- arligt at arbeiðsloysi veksur støðugt, tá ein størri og størri partur av okkara fiskivørum verður útfluttur óviðgjørdur. Arbeiði verður útflutt, og vit skaffa okkum sjálvum kappingarneytar. Vit geva teimum fiskin, ið skal kappast við okkara egna fisk. Nøgdin er eftir 3 -4 árum vaksin frá 9000 tonsum til eini 32000 tons av fiski. Hetta er ein stórur polit- iskur, vinnuligur og sam- felagsligur trupulleiki. • Er orsøkin til hesa skeivu gongd manglandi kapp- ingarførið? • Tørvandi marknaðartil- gongd.? • Er orsøkin ov gomul skip ella ov gomul flakavirk- ir? • Er orsøkin, at vit hava sovið í tímanum? Hugsa vit um eitt útlendskt slaktarí, so verður í flestu førum alt djórið skorið sundur til steikir, pylsur, súltur o.a. Onki, ella allar- minsti parturin, verður tveitt burtur. Hyggja vit eftir hvussu ein føroyskur seyður verður hagreiddur, so verður fyri stóran part krovið turkað – og restin tveitt burtur. Mær tykir at sama mynd sum er við slakti av før- oyska seyðinum er ein mynd uppá føroyska fiska- virking – stórt sæð. Fiskurin verður keyptur við høvdi og sporli. Fyrst verða innvølir tveittir burt- ur. Síðan verður ein triðing- ur skorin burtur, nevniliga høvdi. Síðan verður ryggur skorin burtur, kílaskorið og at enda verður skræðan tikin av. Og har á borðinum liggur eitt lítið óviðgjørt flaka- petti. Hetta verður so pakka niður í stórari nøgd, fryst, og sent av landinum – har tann dýra virðisøkingin síðan fer fram. Vit undrast á, at tað ikki ber til. Í fleiri førum undran ein meiri á, at tað bar til. Hví skulu vit til keyp- mannin at keypa innflutta livur í dós fyri 140 kr/kilo, tá vit kasta hetta tilfeingi burtur. Tað sum aðrarstaðir gevur ivirskotið í fram- leiðsluni, er burturkast hjá okkum. Ein kann spyrja hvussu føroysk fiskivinna kann bera seg, tá megin- parturin av tilfeinginum verður blaka burtur. Ì fleiri førum ímóti gjaldi. Eg trúgvi, at her er nógv í kann gerast. Millum annað má nýhugsan, gransking, og økt marknaðartilgongd til. Hugskotini koma sjálv- andi frá vinnuni sjálvari. Men ein uppgávan verður at leggja rammurnar, so at hugsanir, nýhugsanir og samskipan verður fólki og landi at gagni. Og so mugu vit ikki selja ella lata vit- anina gleppa okkum av hondum fyri onki. Tað er hent í alt ov stóran mun. Sera nógv er at gera, bæði politiskt og vinnuligt, so at virðisøkingin av okk- ara tilfeingi fer fram her á landi – til kappingarførar prísir. So at arbeiðsloysi minkar og flakavirkini gerast til peningamaskinur í okkara samfelagi. Tað eru tey ikki, um tey eru aftur- latin. VIÐMERKINGAR Hvussu fáa vit vøkstur? Mikkalina Norðberg Trivnaðarstjórin hjá Tórshavnar kommunu sigur í lesarabrævi í sein- astu viku við Dagstovnin í Hoyvík m.a.: • At barnagarðsaldurin ikki er niðursettur frá 3 1/2 til 2 1/2, men bert 3 mánaðir. • At kommunan vil rinda tað, tað kostar, at byggja og reka ein góðan dagstovn. • At kommunan fram- haldandi vil tryggja børnum, foreldrum og starvsfólkum eina væl- virkandi barnaansing- arskipan, sum skapar trivnað og menning. Eisini sigur trivnaðar- stjórin, at vit í Havnini hava betri starvsfólka- normering á dagstovnun- um enn fleiri av okkara grannalondum. Hetta er ikki eitt nøktandi fakligt argument í sær sjálvum fyri at lækka aldursmark- ið til barnagarðspláss við 3 mánaðum. Meira vil eg ikki blanda meg í skrivingina millum Dagstovnin í Hoyvík og trivnaðar- stjóran, men gera við- merkingar til oman fyri- nevndu punktir og seta spurningar til trivnaðar- stjóran og pedagogiska samskiparan í Tórs- havnar kommunu. Mítt endamál við hes- um skrivi er at gera vart við, at lækkingin við 3 mánaðum til barnagarðs- pláss slítur upp á starvs- fólkaorkuna í barnagørð- unum. Tað hevur við sær, at tað pedagogiska støðið lækkar, og íseinasta enda gongur tað út yvir trivn- aðin og menningina hjá børnunum. Lækkingin av aldurs- markinum við 3 mánað- um til eitt barnagarðs- pláss merkir í veruleik- anum, at nú skulu barna- garðarnir taka ímóti børnum heilt niður í 2 1/2 ár. Vanliga byrjar eitt barn í barnagarði um summar- ið. Nú barnagarðsaldurin er lækkaður 3 mánaðar, t.v.s. barnið skal fylla 3 ár áðrenn 1. Januar árið eftir – ja, so eru nøkur børn bert 2 1/2 ár, tá tey fáa bjóðað eitt barna- garðspláss hjá Tórs- havnar kommunu. Barnagarðslívið er alt ov ógvusligt fyri 2 1/2 ára gamla barnið. Verðin blívur ov stór í mun til tað, tey kunnu yvirskoða. 3 mánaðir í einum vaksnamannalívi er einki, men sera nógv í einum barnalívi. Menningin hjá børn- unum frá 2 1/2 til 3 ár er sera umfatandi og hevur stóra ávirkan á hvussu barnið mennist framyvir. Skal menningin blíva góð, krevur tað nærleika og eina trygga vaksna leiðandi hond. Børn undir 3 ár hava brúk fyri munandi meira enn starvsfólkaorkan í barna- gørðunum røkkur til. Sum pedagogur í barnagarði veit eg, at gera vit ikki arbeiði gott í dag, er trivnaður, menn- ingin og gleðin við barnagarðslívinum minni /verri í morgin. Men starvsfólkanormeringin á barnagørðunum var ásett eftir, at børnini vóru um- leið 3 ár, tá tey byrjaðu. Við teim minnu børnun- um á stovnunum streingja vit á ein dag fyri og annan eftir. Úr- slitið verður, at tíðarneyð og vantandi orka stýra, hvussu starvsfólkini leggja dagin til rættis – ikki tørvurin hjá børnun- um. Dagurin hjá børnunum í barnagørðunum kann skjótt blíva: Ringur trivn- aður og nógvur grátur fyri at blíva hoyrd og sædd av starvsfólkunum í hesi alt ov stóru barna- garðsverð. Hetta er tað, Tórshavnar kommuna er í ferð við at bjóða teim 2 1/2 ára gomlu børnunum og teirra foreldrum í barnagørðunum. Tað er sólarklárt, at í tí løtu Tórshavnar komm- una lækkar barnagarðs- aldurin, lækkar starvs- fólkaorkan og sum fylgja av hesum eisini tað peda- gogiska støðið. Her er ikki talan um framhaldandi trivnað, menning ella góðar stovnar, hvørki fyri børn, foreldur ella starvsfólk. Her er talan um ein »pen- an« bíðilista og politisk- an/økonomiskan trivnað hjá Tórshavnar komm- unu. Mínir spurningar til trivnaðarstjóran og peda- gogiska samskiparan hjá Tórshavnar kommunu eru so hesir: • Hvat er fakliga argu- mentið fyri at seta barnagarðsaldurin niður við 3 mánaðum? • Hvussu hugsa tit hesa broyting barninum at frama? Til Tórshavnar kommunu! VIÐMERKINGAR Tórbjørn Jacobsen Fekk túsund pund av bankahøvdum frá vin- monnunum yviri á Hulki, á Vaðhorn, fyri kortum. Skar nakað av teimum í kjálkar og loypti teir í pottinum ígjárkvøldið. Lakasaltaða spikið úr bíggjargrindini, fyrr í summar, fór í hala- ferðini á vælpolstraðu høvdunum niður ígjøgnum vælindini. Høgligt og rationelt at fáa sær mettuna, ímeðan lurtað verður eftir útvarpstíðindunum. Ikki óvæntað vóru høvuðstíð- indini, at homosexuali-tet- urin í Føroyum hevði ein trupulleika. Ein av kross- fararunum í stríðnum, Høgni Hoydal, var fortørn- aður um, at landsstýrismað- urin í innlendismálum, og harvið eisini í løgmálum, Jógvan við Keldu, ikki vildi leggja uppskotið um skrá- sett parlag fram á ting, soleiðis at málið kundi lýsast út í æsir, og at tey homosexuellu eftirsíðani kundu fáa tann rættin sum tilkemur minnilutum í øllum siviliseraðum sam- feløgum. Eftir at formaður Tjóðveldisfloksins var samrøddur, kundi útvarpið staðfesta, at formaðurin í Friðarboganum, Mia Wenn- ingsted, kjálkaði økslina uppat okkara fræga for- manni og var minst líka so fortørnað, sum hann, um allan tann órætt, ið skolaði oman yvir tey av sama kyni, sum í einum og øllum ynsktu at liva saman, á sama hátt sum heterosexuel sambond. Í kvøld varð lagt frá landi aftur. Menuin var nú tvøst- ið úr somu bíggjargrind. Og hann náði meg um útvarpstíðindini ikki aftur í kvøld júkaðu uppí saman aftur um tað ringu lagnu, sum hendan samgongan, við Jógvani við Keldu á odda, hevði varpað tey homosexuellu úti í. Tað var um tað lagið, at felliknív- urin gleið av í sneiðingini í seigu hvøljuni. Eftir at lýsið var tváðað av fingrunum, varð eitt rend gjørt út í eina kvøld- arkrambúð. Vár. Keypti Sosialin. Og nú líktist tað meira eini yvirdosis av homosexualiteti. Hesin Høgni Hoydal, frontkemparin fyri homo- sexualiteti í Føroyum, og sum varð samrøddur í út- varpinum í fyrrakvøldið, sigur í samrøðu við Edvard Joensen, at sama málið hjá honum sum landsstýris- manni í 1999, líkist ikki tí hjá Jógvani við Keldu ídag. Vónandi er hann skeivt endurgivin. Um ikki, so er hetta heimsmetið í mani- pulatión og tann stórsta lygnin, sum higartil dags er serverað føroyingum. Alt hetta málið, um familjurættarligu lóggáv- una, var uppi og vendi í 1999. Málið er tó eldri enn tað. Landsstýrið, við Maritu Petersen, sálu, á odda, heitti nevniliga á donsku ríkismyndugleikar- nar um at øll hendan lóg- gávan var dagførd, hetta hendi longu á vári í 1993. Síðani hendi onki fyrr- enn landsstýrismaðurin í sjálvstýrismálum, Høgni Hoydal, tók aftur í aftur. Nú verður sagt í samrøðuni, at talan var um at yvirtaka málsøkið, tað er ein lodd- røtt lygn, sum fyrrverandi landsstýrismaðurin má royna seg onkra aðrastaðni við, enn yvirfyri góða minninum hjá føroyska fólkinum. Hansara ætlanir vóru ongantíð aðrar enn at koyra ríkislógartilmælini á familjurættarøkinum ígjøg- num. Tvs. at dagføra donsku lóggávuna, sum frammanundan var gald- andi. Sum eitt neyðaregg burturúr hesum pakkanum legði hann 5. mars 1999 uppskot til ríkislógartil- mæli um at seta í gildi fyri Føroyar "Anordning om ikrafttræden for Færøerne af lov om ægteskabs ind- gåelse og opløsning." á tingborð. Øll hini ríkislógartil- mælini í familjurættar- pakkanum hevði hann pilk- að burturúr. Kristian Magn- ussen og undirritaði spurdu av tingsins røðarapalli, tá ið hetta uppskotið var til fyrstu viðgerðar, hvarið málið um skrásetta parlagið var blivið av. Sjálvandi vistu vit, hvussu stóra um- sorgan landsstýrismaðurin hevði yvirfyri teimum homosexuellu og teirra rættindum. Landsstýris- maðurin var týðuliga ør- kymlaður. Av realpolit-isk- um og valdspolitiskum or- søkum hevði hann skvisað hendan partin úr familju- rættarliga pakkanum, fyri at fullveldissamgongan kundi halda fram, maðurin sum skuldi leiða føroysku tjóðina inn í tann føroyska statin kundi av góðum grundum ikki lata eina so- vorðna bagatell knúsa dreymin um tær frælsu Føroyar. Nú er Jógvan við Keldu farin undir at dagføra ein annan part av hesum sama pakka. Hann velur eisini at skvisa hendan partin, og orsøkin er effinett hin sama sum hjá Høgna á sinni, hendan samgongan skal ikki syndrast orsakað av rættindunum hjá teimum homosexuellu. Soleiðis handla tveir realpolitikkarar. Hetta er maktin í einum nøturhylki. Onki odiøst. Soleiðis er hin politiski heimurin nú einaferð samanskrúvaður. So vítt er spennið haðani og til andstøðupolitikkaran, ið onkursvegna letst at um- boða allýsingina av øllum málum. Bara ikki tá ið hann sjálvur situr við valdinum. Seinri kom málið fram aftur, um at yvirtaka máls- økið. Fleiri ár seinri. Men tá var Miðflokkurin tikin inn í gløðandi varman, og við teimum sum parla- mentariskum grundarlagi visti man, at hetta bara var ein av nógvum gass- ballónum, ið vóru sendar upp, bara fyri at vera punk- teraðar. Sjálvandi skula allir minnilutabólkar hava tey neyðugu rættindini fyri at liva og virka javnbjóðis øllum øðrum í tí føroyska samfelagnum. Tað eigur og skal eisini bera til, at skifta orð um øll mál á Føroya Løgtingi. Eisini um rætt- indini hjá teimum homo- sexuellu, men harfrá og at misnýta tey í einum órein- um politiskum spæli, tað er at fara út um alt mark. Høgni Hoydal og Jógvan við Keldu eru tvær ælin av sama vaðmali í hesum máli. Báðir valdu av real- politiskum orsøkum at skekla rættindini hjá teim- um samkyntu burturúr lóg- gávuarbeiðnum, og harvið fekk løgtingið ongantíð høvið til at viðgerða málið. Tað er ikki eiti á fokus sum er á hesum málinum í løtuni. Løgmaður royndi at tiltuska sær apuna í Grasa- garði, men nú man for- maður Tjóðveldisfloksins vera farin avstað við drunn- inum. Og fremmandafólk, ið kanska skilja eitt vet av føroyskum máli, spyrja helst seg sjálvi, um Føroyar burturav eru ein koloni av homosexuellum individum nú tað ikki ber til at opna eina avís tíansheldur at lurta eftir útvarpinum uttan at hesi minnilutaviðurskifti verða viðgjørd. Høvuðs- vinna, mentan, sosialir trupulleikar o.a. er horvið í einum køvandi skýggi, hevur ongan relevans í mun til hetta, og sum ein granni spurdi ídag, man homo- sexualitetur vera etandi? Nú útvarpið hevur valt at borðreiða við hesum ingrediensinum á menuiini hvørt einasta Guðs skapta kvøld? Hetta er ikki skrivað ímóti nøkrum, eittans fyri, at tann rætti søguligi sam- anhangurin skal vera in- taktur. Loddrættar lygnir eiga at vera afturvístar og rættaðar, soleiðis at eftir- komararnir og teir sum einaferð fara at granska í skrivaðu keldunum ikki fara skeivir av tí sum veruliga hendi. Í hesum viðfanginum kendist tað løgið, at formaðurin í blað- mannafelagnum, sum gjørdi samrøðuna í Sosial- inum, skuldi vera so púr- gjørdur í søguligari vitan um, hvussu leikur er farin handan politisku leiktjøld- ini, táið rættindini hjá teimum samkyndu hava verið viðgjørd hesi seinastu árini. Eitt gallarí av søgu- reingjan og politiskari manipulatión var ikki akku- rát tað man hevði roknað við frá einum kandidati úr journalistiska jørðildinum íkring Danmarks Journal- istiske Højskole í Áarósa. Er homosexualitetur etandi? Innsent tilfar Av tí at vit fáa rættuliga nógv innsent tilfar sendandi – meira enn vit fáa í blaðið – hevur blaðleiðslan verið noydd at gjørt nakrar avmarkingar. Enn sum áður skal fult navn skal vera undir øllum innsendum greinum – annars verða tær ikki prentaðar. Harnæst tilskila vit okkum rætt til at ikki at taka við tilfar, sum eisini er sent øðrum bløðum ella hevur verið prentað aðrastaðni. Drúgvar greinar – greinar sum eru longri enn áleið 5.500 tekn, verða raðfestar lægri, og koma bert í blaðið, um pláss er fyri teimum. Tað er ein fyrimunur um vit fáa tilfarið umvegis teldupost ella á diskli. C M Y K 13 12