Sosialurinarkiv
Sosialurin 2016-12-29, síða 32
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 29. desember 2016síða 32

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 30. desember 2016 16 Sosialurin Brot og bitar úr árinum, ið fór Skulu hava fáar reiðarar Jacob Vestergaard, fyrrverandi landsstýrismaður í fiskivinnumálum, heldur, at tað skulu verða fáir reiðari í vinnuni. – Tað mest rættvísa fyri landið og fólkið er, at vit hava nakrar fáar, men sterkar reiðarar í Føroyum, sum megna at taka kappingina upp við okkara grannar, sum eru nógv størri enn vit, sigur Jacob Vestergaard. Nýggj rúsevni í umferð Myndugleikarnir hava stýr á alkoholi og gomlu rús­evn­ unum, men nýggj rúsevni floyma inn yvir landið. Talan er um syntetisk evni, sum eru løtt at fáa fatur á. Tað sigur Martin Kúrberg, sum arbeiðir við rúsevnismisnýtarum. – Hetta er syrgiligt, men tað er veruleiki, at tað er lætt hjá teimum ungu at fáa fatur á hesum evnum, sigur Martin Kúrberg. Juli: Sonur kenda nólsoyingin, Ova Joensen, sála, sum á sumri í 1986 róði langa teinin úr Føroyum til Danmarkar, hevur fyri fyrstu ferð verið í Føroyum og vitjað familju sína. Maðurin er Bo Janoschka, hann er 36 ára gamalur, búsitandi í Avstraliu, og hevur týska mammu, sum eisini býr í Avstralia. Fyrstu ferð í Føroyum Nú Bo Janoschka hevur vitjað í Føroyum, hevði hann eisini 9 ára gamla sonin við sær. Bo er giftur koreanskari kvinnu. Tey eru bæði sjúkrarøktarfrøðingar, og Bo luttekur eisini í gransk­ ingarverkætlanum innan heilivág. – Eg vildi havt konu mína við á ferðini í Føroyum, og tað hevði hon eisini gjarna viljað, men tað eydnaðist okkum ikki hesaferð at fáa frí samstundis. Bo Janoschka sigur, at hann leingi hevur droymt um hesa ferð­ ina at vitja familju sína, og hetta er nakað, hann hevur glett seg til í fleiri ár. – Eg var smádrongur, tá mamma mín fyrst ferð fortaldi mær um pápa mín. Mamma mín giftist týskum manni, sum doyði lut­ falsliga ungur í 2004. Eg hevði tað ógvuliga gott hjá mammu og fosturpápa mínum, og tí saknaði eg einki. Men, so hvørt, sum eg gjørd­ ist tilkomin, gjørdist eisini forvitni um veruliga pápa mín størri, og eg fekk alt at vita, sum mamma mín visti at siga mær. Bo Janoschka sigur, at mamma hansara og Ove í sínari tíð vóru skipsfelagar umborð á norskum skipi, og tað var har, hann varð gitin í móðurlívi og føddur í Bremen í Týsklandi. – Ove visti, at hann var pápi mín. Tá mamma mín sá Ova seinastu ferð í einum rættarsali í Noregi, bar hon meg undir belti og hevði stóran búk. Talan var um eitt hvørt rættarmál í samband við skipið, sum Ove og mamma mín høvdu verið við. Sonur Ova Joensen eigur eisini eitt bræv, sum mamma hansara einaferð hevur givið honum. – Hetta er avrit av einum ógvu­ liga persónligum brævi, sum mam­ ma mín einaferð sendi Ova fyri at fortelja honum um meg, og í brævi­ num framgongur eisini, at eingin ivi er um, hvør pápi mín er, sigur Bo Janoschka, sum ikki veit um onnur brøv millum mammuna og Ova. Øll eru ymisk Men, nær frætti so mamma Bo um søguligu ferðina hjá Ova í lítlum árabáti úr Føroyum til Danmarkar? – Tað dugi eg ikki at siga við vissu, men eg trúgvi, at tað gingu nøkur ár, kanska eini fýra ár, áðrenn hetta gjørdist henni greitt, og tá hevði pápi mín, sum doyði á heysti í 1987, longu verið deyður í nøkur ár. Á ferðini í Føroyum hevur Bo Janoschka hoyrt nógv um pápa sín, men við tað, at hann eigur tvær hálvsystrar, sum áður hava vitjað familjuna í Føroyum, Christina og Rose, sum hann eisini hevur samband við, visti hann nógv, longu áðrenn hann kom til Føroya. Fyri nøkrum árum síðan vitjaði eisini mamma hansara í Føroyum, og tá hitti hon familjuna hjá pápanum, eins og hon ferðast kring landið. – Tí visti eg nógv um pápa mín og familju hansara, og eg hevði eisini gjørt mær eina mynd av Føroyum sum samfelag. Bo Janoschka vísir á, at øll eru vit serstøk, og hann heldur, at pápi hansara var eitt fantastiskt – Nú eg havi vitjað í Føroyum og havi hitt familjuna hjá mær í Nólsoy, havi eg fingið frið í hjartað – friðin, eg leingi havi bíðað eftir, sigur Bo Janoschka, 36 ára gamli sonur Ova Joensen, sála, sum nú fyrstu ferð hevur vitjað í Føroyum Eg havi fingið frið í hjartað JUL Avvísir flestu klagurnar Ein og hvør kann kæra ein Løgtingsins Umboðsmann um almenna fyrisiting og stovnar, men tær flestu kærurnar verða ikki tiknar upp. Uppgerð vísir, at í fjør fekk Løgtingsins Umboðsmaður 80 klagur, men hon vísti heili 71 av teimum frá sær aftur. Orsøkir til hetta er, at ofta eru aðrir kærumøguleikar, ella er tíðarfreistin fyri kæruna farin. Ein leiðsla til sjúkrahús Arbeiðsbólkurin, sum hevur gjørt eina frágreiðing um heilsuverkið, mælir til, at ein stjóri verður settur fyri tey trý sjúkrahúsini, og at hann fær ábyrgdina av at býta viðgerðir millum sjúkrahúsini. Stjórin skal hava varastjóra afturat sær og syrgja fyri, at daglig leiðsla er á teimum trimum sjúkrahúsunum. Kundu ynskt sær fleiri fólk á G! Elsti festivalurin í landinum, G! Festivalurin, verður hildin, og lagið er gott í Syðrugøtu. Fyrireikararnir eru væl nøgdir við festivalin, men tey kundu ynskt sær fleiri gestir á festivalinum. Hósdagin var dýrdarveður, fríggjdagin illveður, og leygardagin gott veður aftur. – Tað ber væl til at halda á, hóast ein er vorðin gamal. At seta seg at bíða eftir deyðanum er nakað tvætl. Ólavur Hátún 85 ára gamal, sum rør úr Havn til Haldórsvík og aftur – Samfelagið er seinastu árini munandi broytt, so at fólk flyta seg meira og meira millum bygdir og býir. Tey krevja ikki longur, at tey búgva í somu kommunu, sum tey arbeiða í. Eyðun Christiansen stjóri í Kommunufelagnum 2016