mánadagur 9. januar 2017síða 5
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
5
Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Mánadagur 9. januar 2017 · Nr. 4
BORGARAKRÍGGJ
trúboðari, so havi eg aldrin dult tað,
at eg eri kristin. Vanliga hevur tað
ikki verið nakar trupulleiki, men
okkara virksemi hevur onkuntíð
loypt øði í lokalar imamar, greiðir
Tórur Feilberg Zachariasen.
Flóttafólkastreymurin
broytti fokus
Tá ið Tórur Feilberg Zachariasen í
januar 2015 møtti á høvuðsstøðini
hjá toyminum í Miðeystri var
upprunaliga ætlanin, at toymið
skuldi ferðast kring Miðeystur
og Norðurafrika og arbeiða við
lokalum kristnum, men tá flótta
fólkastreymurin um hetta mundi
tók dik á seg, broyttist uppgávan
hjá toyminum. Nú gjørdist høvuðs
endamálið hjálpararbeiði millum
flóttafólk.
Tað var í hesum sambandinum,
at Tórur Feilberg Zachariasen
og hansara toymi vórðu send til
Turkalands og aðrastaðni kring
Miðjarðarhavið
har
flóttafólk
høvdu tørv á hjálp.
– Hóast ætlanin var, at vit bara
skuldu arbeiða í arabiskt talandi
londum, so fóru vit til Serbia, har
vit virkaðu millum flóttafólk á
markinum
millum
Kroatia
og
Serbia. Har góvu vit flóttafólkum
mat og klæðir, og høvdu eisini
bíbliur og traktatir, ið vit handaðu
teimum, ið ynsktu tað, greiðir Tórur
Feilberg Zachariasen.
Um hetta mundi høvdu mynd
ugleikarnir trupult við at finna
útav, hvat best var at gera við øll
flóttafólkini og førdi tað við sær, at
fleiri teirra máttu bíða í longri tíð á
markinum millum londini.
– Tað vóru bussar, ið koyrdu
flóttafólkini frá markinum og
víðari norður í Europa, tí myndug
leikarnir vildu ikki hava, at tey
gingu. Teir bussarnir vóru mangan
fleiri tímar ov seinir ella steðgaðu
at koma, tí kroatiskir og serbiskir
myndugleikar vóru ósamdir um
hvat tey skuldu gera við flótta
fólkini, sigur Tórur Feilberg Zacha
riasen.
Skilur flóttafólkini
Umframt at hava verið í Serbia,
virkaði toymið eisini millum flótta
fólk í flóttafólkalegum í Miðeystri,
har tey veittu mat, bygdu hús og
royndu at hjálpa teimum sum fræg
ast.
At vera millum flóttafólkini, ið
vóru rýmd frá neyð og vesaldómi,
gav trúboðaranum eitt nýtt per
spektiv á flóttafólk.
– Tað er nakað annað at tosa
við tey og síggja hvat tey fara
gjøgnum, og so bara at lesa um tað
í miðlunum. Brádliga skilur man
hvat tey eru farin gjøgnum fyri at
koma so langt. Hvat tey rýma frá,
sigur Tórur Feilberg Zachariasen
og heldur fram.
– Eg skilja væl at tey rýma. Tá
man hevur sæð óndskapin við
egnum eygum, so veit man, at tað
ikki er nógv annað at gera. Tíverri
eru tað ikki nógv støð tey kunnu
fara. Flóttafólkalegurnar í Jordan,
Libanon og londunum kring har
eru longu fullar. Einasta, ið tyktist
at vera opið tá, var Europa, men her
er tað heldur ikki so lætt longur,
sigur Tórur Feilberg Zachariasen.
hallur@sosialurin.fo
Eg skilja væl at tey rýma.
Tá man hevur sæð óndskapin
við egnum eygum, so veit
man, at tað ikki er nógv annað
at gera
Mynd tikin av Kobane frá Turkalandi