hósdagur 12. januar 2017síða 4

FRÍGGJADAGUR 13. JANUAR 2017 SOSIALURIN 6 4 PERSÓNSSØGA - Eg ætli mær at liva av hondbóltinum. Tað er tað, ið eg brenni fyri, og er nokk tað, ið allir hondbóltsleikarar veruliga vilja. Eg veit, at um eg gevi alt eg kann, so skal eg nokk klára tað. Tað sigur Áki Egilsnes, ein av føroysku hondbóltshetjunum, ið hóast mótgang ikki hevur slept dreyminum um at gerast professionellur hondbóltsleikari. HM KANN GERA DREYMIN TIL VERULEIKA HALLUR AV RANA S tørsta hendingin í før­oysk­ um hondbólti nak­ran­tíð. Ja, kanska í føroyskari ítróttarsøgu í liðítrótti yvir­høvur. Orðini eigur Aksel V. Johanne­ sen, Føroya løgmaður, ið ikki var sparin við lýsingarorðunum, tá hann mánadagin skipaði fyri móttøku í Tinganesi fyri føroyska U-21 hondbóltslandsliðnum hjá monnum eftir, at U-21 landsliðið heldur óvæntað vann sín undan­ bólk í endaspælið til HM, ið varð spælt á høllini á Hálsi um viku­ skiftið. Tað hevði hann nú heldur onga orsøk til, tí úrslitini á Hálsi talaðu fyri seg. U-21 landsliðið skal sum fyrsta føroyska hondbóltslandslið luttaka í einum HM-endaspæli, og er løgmaður langt frá einsamallur í at halda, at talan er um størsta liðavrik í føroyskari ítróttarsøgu. Fagnaðurin var eisini stórur á høllini á Hálsi, tá tað gjørdist greitt, at U-21 landsliðið megnaði at tryggja sær pláss í HM-enda­spæli­ num í Algeria í summar. Undan­ kappingin fer at standa sum ein varði í føroyskari ítróttasøgu, og fyri ungu menninar, er tað ein dagur, ið teir neyvan gloyma í bræði. Við móðurmjólkini Ein teirra var evnaríki vestmenn­ ingurin Áki Egilsnes. Fyri hann var sigurin ein kærkomin glotti eftir nakrar tungar mánaðir, har skaðar hava hótt við at leggja bein fyri framtíðar dreymunum hjá unga vestmenninginum. Søgan hjá Áka Egilsnes byrjaði fyri 20 árum síðan, tá hann var borin í heim í Vestmanna. Í bygdini har hondbóltur er ítróttagreinin yvir alla aðrar ítróttagreinar var tað als ikki óvæntað, at Áki Egilsnes fór at íðka hondbólt. – Mamma var hondbóltsleikari, so man kann siga, at eg fekk hondbóltin inn við móðurmjólkini. Tað var eisini heima, at eg so smátt byrjaði at taka bóltin upp í hondina og kasta við honum, sigur Áki Egilsnes. Sum fimm ára gamal byrjaði hann sum so flest allir aðrir dreingir í bygdina at spæla liðhondbólt við lokala hondbóltsfelagnum Vestmanna Ítróttarfelag. – Frá byrjan av hevur okkara árgangur verið framúrskarandi. Vit vunnu FM trý ár á rað, og vóru tað eisini nakrir okkara, ið vístu serlig evnir, sigur Áki Egilsnes um fyrstu árini á hondbóltsvøllinum. Heim og prógvaði sítt virði Tá Áki Egilsnes var liðugur við 9. flokk í fólkaskúlanum ynskti hann at royna lívið á eftirskúla í Danmark. Tað gjørdist tó bara til tað eina árið í Danmark, og heimafturkomin varnaðist ungi vestmenningurin, hvussu nógv hann hevði ment seg tað árið, ið hann var burtur. – Brádliga varnaðist eg, at eg kundi brúkast í bestu mansdeildini í Føroyum. Eg bleiv faktiskt bilsin yvir hvussu væl tað gekk. So síðan eg var seytjan ára gamal havi eg spælt fyri VÍF í bestu deildini í Føroyum, greiðir Áki Egilsnes frá. Menningin steðgaði tó ikki har, og stutt undan síðstu summarferiu bórust tíðindini, at 19 ára gamli Áki Egilsnes, ið fram til tá einans hevði spælt við VíF, hevði skrivað undir sáttmála við danska felagið TMS Ringsted. Fyri Áki Egilsnes var talan um eitt stig á vegnum at røkka dreyminum, ið hann hevði havt síðan hann byrjaði at íðka hond­ bólt, nevniliga at gerast pro­ fessionellur hondbóltsleikari. Marrubyrjan Útlendska ævintýrið hjá Áka Egilsnes fekk tó eina ringa byrjan, tá hann í einum dysti í føroyska hondbóltskappingini fekk ein skaða áðrenn hann fór til Danmarkar. – Tá eg fór til Danmarkar hevði eg ein skaða, ið eg hevði ringt at sleppa av við. Eg hevði brotið fótin í Føroyum, og var sjálvt brotið voksið saman aftur, men eg hevði enn pínu og aðrar trupulleikar, greiðir Áki Egilsnes frá. Skaðin darvaði unga hond­ bóltsleikaran, ið ikki fekk tí byrjan við sínum nýggju liðfelagum, ið hann hevði vónað. – At byrja við var tað øgiliga tungt hjá mær, tí meðan øll hini vandu í hondbóltshøllini, so vandi eg fitness einsamallur ella var til fysioterapi. So eg gjørdist slett ikki ein partur av liðnum, greiðir Áki Egilsnes frá um fyrstu tíðina í TMS Ringsted. Tikið verður mangan til, at tíðin lekir øll sár, og tað var eisini galdandi fyri Áka Egilsnes. Eftir eina tíð kom hann fyri seg aftur og byrjaði at venja saman við sínum nýggju liðfelagum. – Eg byrjaði so smátt at koma inn á liðið, og øll vóru blíð og positiv. Eg vil siga, at framtíðin hjá mær í TMS Ringsted sá bjørt út, greiðir Áki Egilsnes frá. Heimaftur Men heldur ikki hesaferð gekk sum Áki Egilsnes vónaði. Hann var ikki meira enn komin fyri seg eftir fyrra skaðan, áðrenn ein nýggjur skaði gjørdi seg galdandi. Brádliga var vandi fyri, at útlendskir dreymurin fór fyri bakka. – Alt gekk skeiva vegin eftir, at eg fekk næsta skaðan. Eg hevði vant ov hart, og sum úrslit av tí, so hevði eg overva liðbondini í fótinum. So eg kom aldrin ordiliga gongd í Danmark, tí skaðar blivu við at darva meg, greiðir Áki Egilsnes frá. Eftir nýggja skaðan valdi danska felagið at gera eina avtalu við unga vestmenningin. – Vit blivu samd um, at eg skuldi fara aftur til Føroyar. Avtalan Tað verður teir síðstu dystirnir hjá mær á U-21 landsliðnum. At umboða sítt land er altíð tað størsta, ið man kann gera, men eftir eitt slíkt bragd, so verður tað eyka serligt at lata seg í lands­ liðs­troyggj­una Áki Egilsnes: