hósdagur 26. januar 2017síða 6

6 sínum gandakendu løgum, so var konsertin í Sjónleikarhúsinum fyri sjey árum síðan nokk ikki tað, ið tey høvdu væntað. – Fólk fingu ein skelk. Summi av teimum væntaðu eina róliga konsert við gittara og penum songum, men so komu vit har við myrkum moog bassum, larmandi el guitarum og myrkum trummu taktum. Tað var ein ræðandi, men samstundis spennandi tíð, har eg ofta bar kenslu av at eg skuffaði mínar fjepparar, sigur Eivør Pállsdóttir og leggur afturat. – Men fyri meg var kreativi­ teturin, frælsi at skapa tað man hevur hug til at skapa, og at tora at vassa út á eitt sindur djypri vatn, meira umráðandi, enn hvussu tað bleiv uppfatað uttanífrá, hóast eg ofta fekk ilt av kensluni av, at eg skuffaði onkrar av mínum fjepp­ arum, tí tey væntaðu eina aðra Eivør, sigur songkvinnan. Tí var tað eisini við bivandi hjarta, tá Eivør Pálsdóttir sjey ár seinni valdi at venda aftur til staðið, ið taldu millum eitt av hennara mest ræðandi minnum í síni yrkis­leið sum tónleikara. – Tað er eitt serligt stað, og tá ið man er inni har merkir man, hvussu nógv sál er í hølinum. Fólk hava flent, dansa, gráti og uppliva ting, ið hava merkt teirra sál har inni. Tað merkir man, so tað var heilt ótrúligt at sleppa inn aftur har og fáa eina so góða uppliving. Týdningarmikið tíðarskeið Sjey ár seinni ásannar songkvinnan, at tað var ein týdningarmikið tíð í síni yrkisleið, tá hon valdi at søkja nýggjar leiðir, hóast tað til tíðir var trupult. – Onkuntíð fær man ilt av at bróta rammurnar. Skiftið frá tí fólksliga til tað meira rokk-elek­ troniska var ræðandi á mangan hátt. Tað var hart at spæla fyri fólkum, ið vóru komin at hoyra Elisabeth og Elinborg, men í staðin fingu tungan rokk/triphop tónleik við fullum orkestri, sigur Eivør Pálsdóttir. Serliga var tað í Danmark, har hon stutt frammanundan hevði vunnið ein tónleikaheiður innan folk tónleik, at songkvinnan føldi, at fólk vendu henni bakið, tí tey dámdu ikki tí nýggju Eivør. Tá ið harðast leikaði á, fekk hon brøv frá vónsviknum fjepparum, ið kravdu eina frágreiðing frá songkvinnuni, um hví hon hevði broytt stíl. – Tey føldu seg svikin. Men tað er altíð eitt sindur ræðandi at framføra nakað nýtt, tí fólk elska tað, ið man hevur gjørt, og vilja hoyra tað gamla, sum tey kenna. Hetta var sum ein bumba fyri tey, men eg visti hvat eg gjørdi, og lat eisini eina live-fløgu út, ið var mítt farvæl til hatta tíðarskeiðið, og mín máti at vísa takksemi og umfevna tað, sum eg nú fór at leggja aftur um bak, greiðir Eivør Pálsdóttir frá. Angri einki Hóast tað var ein hørð tíð fyri Eivør Pálsdóttir, ið tá var miðskeiðis í tjúgunum, so var tað eitt neyðugt stig, tí hon føldi, at hon hevði brúk fyri at lata sína kreativu síðu føra seg á nýggjar leiðir. – Eg hevði brúk fyri at lata upp, opna mínar kanalir aftur og skapa tónleik púra frítt. Eg hevði brúk fyri bara at vera kreativ í fríð og ikki lata meg avmarka til nakað ávíst. Sjálvt um tilgongdin var pínu­full sálarliga, so var tað ein týdn­ingarmikil partur av ferðini hjá mær higartil, sigur Eivør Páls­ dóttir. Við tíðini gjørdist tað eisini lættari at ferðast runt og framføra nýggja tilfarið. Fólk høvdu fingið við, at føroyska songkvinnan hevði tikið ein nýggja stíl til sín, og kundu so taka støðu til, um tey ynsktu at stuðla tí nýggju Eivør. – Tey sum vildu koma og hoyra meg, tey komu, meðan tey, ið høvdu avskrivað meg, blivu verandi heima. Tað gjørdist lættari, men tað tók eina løtu áðrenn eg vann pláss í nýggja tónleikaumhvørvinum, sigur Eivør Pálsdóttir, ið als ikki angrar avgerðina fyri sjey árum síðan. – Eg angri aldrin, at eg byrjaði hesa ferðina, og um eg zoomi út, so er hon møguliga tað týdningar­ miklasta eg havi gjørt sum song­ kvinna. Um eg hevði skulu gjørt tað umaftur, hevði eg gjørt tað á júst sama hátt, tí onkuntíð skal man bara loypa út í óvissuna og vera ótrygg. Tað er mitt í ótrygg­ leikanum, at man finnur sínar styrkir og sínar veikleikar og lærir nakað nýtt, og tað er har man kann skapa okkurt sum ikki var har áðrenn, sigur Eivør Pálsdóttir. Vil skapa frítt Síðan Larvu tíðina hevur Eivør Pálsdóttir latið fimm fløgur úr hondum. Útgávurnar sum komu seinni bóru bæði dám av nýggja ljóðinum, sum songkvinnan hevði leitað til, samstundis við tær eisini høvdu elementir frá tí gamla, ið hon hevði sagt farvæl við. – Alt sum eg geri, og havi gjørt, er ein partur av mær og tí tón­ leikinum eg skapi í dag. Tá eg arbeiði so siti eg ikki og hugsi um tað skal vera folk, rokk ella nakað ávíst navn, ið man setur á tónleika sjangrur. Eg vil skapa frítt og orki ikki fyri at seta eitt label á mín tónleik, tí har eru so ómetalig nógv elementir í, og at kalla tað popp/ rokk ella okkurt er jú ikki heilt rætt, sigur songkvinnan og leggur afturat. – Tað er upp til áhoyraran at avgera júst hvat viðkomandi vil SAMRØÐA SOSIALURIN 9 FRÍGGJADAGUR 20. JANUAR 2017 Eg kendi, at eg hevði koyrt meg fasta kreativt og tað mátti ein broyting til, ein slags bumba, ið kundi bróta tær rammurnar, eg sjálv hevði rammað meg inn í sum listafólk. Fløgan Larva var eitt úrslit av tí Eivør Pálsdóttir