hósdagur 26. januar 2017síða 7
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 27. JANUAR 2017
SOSIALURIN 12
7
kalla mín tónleik, men sjálv kenni
eg, at um eg sjálv skal geva tí eitt
ávíst navn, so læsi eg meg fasta í
kreativu tilgongdini. Mítt ljóð og
úttrykk er ein samansjóðing av
øllum, ið eg havi upplivað og verið
í gjøgnum, blandað saman við
har, sum eg eri í dag, sigur Eivør
Pálsdóttir
Liva sítt egna lív
Hóast stílarnir broytast, so eru tað
altíð nakrir sangir, ið fáa eitt serligt
stað í yrkisleiðini hjá tónleikarum.
Nakrir heilt fáir fáa eisini sítt egna
lív, og tykjast at ríva seg leysar frá
yrkjaranum og gerast fólkaogn.
Hjá Eivør Pálsdóttir eru tað
serliga tveir sangir, ið hon nevnir,
tá tosað verður um sangir, ið tykj
ast at fáa sítt egna lív.
– Teir flestu sangirnir fáa sítt
egna lív, men tað er soleiðis, at eg
má skriva teir, áðrenn, eg veit hvat
teir eru. Elisabeth og Elinborg er
ein slíkur sangur. Eg visti ikki, at
hetta var ein sangur, ið fólk fóru at
taka til sín, greiðir Eivør Pálsdóttir
frá og heldur fram.
– Hann varð skrivaðu í einum
tíðarskeiði, tá eg varð nívd av heim
longsli, og sat í einum flogfari. Tað
eru eini fimtan ár síðan nú, og fólk
hava tikið hann til sín. Eg minnist
enn hvussu bilsin eg var, tá eg
fyrstu ferð hoyrdi hann til mid
náttarsangin á Ólavsøku. Sangurin
er sum eitt smábarn, ið nú er vorðin
vaksin og livir sítt egna lív, sigur
Eivør Pálsdóttir.
Hin sangurin er ein, ið er skriv
aður um sama mundi, men hevur
fylt henni líka síðan, og verður
spældur til allar konsertir hjá
songkvinnuni.
– Trøllabundin skrivaði eg, tá eg
var átjan ára gomul, og spæli enn
til hvørja tí einastu konsert. Hann
er broyttur nógv síðan hann varð
skrivaður, tí tað er ein sangur, ið
broytist saman við mær. Um 20
ár fari eg væntandi enn at syngja
hann, men tá verður hann í einum
heilt øðrum búna, sigur Eivør Páls
dóttir.
Nógv í væntu
Hóast songkvinnan ikki hevur
ætlanir um at skelka nakrar av
sínum fjepparum í 2017 við einum
brádligum stílskifti, so er nógv á
skránni næstu tíðina. Eivør Páls
dóttir arbeiðir nevniliga við fleiri
verkætlanum fyri 2017.
– Eg fari nokk at spæla nógvar
konsertir komandi ár, og skal eg
eftir ætlan á tvær konsertferðir í
ár. Tann eina er ein skandinavisk
konsertferð har eg spæli í Finn
landi, Svøríki og Norra, meðan eg
seinni fari á eina konsertferð til
Týsklands, Eysturríkis og Sveis.
Umframt tær konsertferðirnar,
so skal eg eisini spæla nakrar
konsertir í Onglandi, greiðir Eivør
Pálsdóttir frá.
Umframt fleiri konsertir, so eru
eisini tvær fløguútgávur á skránni
í 2017 og ein sjónvarpssending.
– Live-fløgan verður vónandi
útgivin seinni í ár, meðan eg í løt
uni legði síðstu hond á eina enska
útgávu av Slør. Hon verður eftir
ætlan útgivin samstundis við
næstu sesong av sjónvarpsrøðuni
The Last Kingdom, ið eg í samstarv
við John Lunn, frá Down Town
Abbey, aftur eri biðin um at gera
tónleik til, greiðir Eivør Pálsdóttir
frá.
Hóast Eivør Pálsdóttir sostatt
hevur ríkiligt at síggja til í 2017,
so hevur hon eisini nøkur gleðilig
tíðindi til sínar fjepparar, ið vóna,
at okkurt nýtt tilfar kemur skjótt.
– Eg havi sett tíð av í ár til, at
eg fái sett meg niður at skriva og
framleiða nýggjan tónleik, sigur
Eivør Pálsdóttir.
20 ár við tónleikinum
Í ár eru 20 ár síðan, at ein tá 13 ára
gomul Eivør Pálsdóttir steig á pallin
frammanfyri 1.000 áhoyrarum,
ið vóru savnaði í Høllini á Hálsi í
Tórshavn til Ársins sangrødd 1997.
Unga gøtugentan vann á hinum
níggju luttakarunum, og fýra ár
seinni sló hon veruliga sítt navn
fast í hugaheimin hjá vanliga
føroyinginum, tá hon sum seytjan
ára gomul vann Prix Føroyar í 2001
við bólkinum Clickhaze.
Talan gjørdist ikki um fleiri sang
kappingar fyri ungu songkvinnuna
úr Gøtu, men stutt eftir fluttu hon
til Íslands, har grundvøllurin fyri
hennara yrkisleið sum tónleikari
av álvara var lagdur.
Tjúgu ár eftir, at Eivør Pálsdóttir
vann Ársins sangrødd kappingina
er tað enn tónleikurin, ið eyðkennir
hana, og dugur hon ikki at ímynda
sær eitt lív uttan hann.
– Eg havi lagt alla mína orku
í tónleikin síðstu árini, og tað er
ringt slíta meg leysa frá honum.
Eg trúgvi ikki, at eg hevði klárað
at liva uttan tónleikin, tí hann er
vorðin ein partur av mær. Hann
er mín máti at takla heimin uppá,
sigur Eivør Pálsdóttir.
20 ár er ein long tíð í tónleika
vinnuni, men Eivør Pálsdóttir sær
fyri sær, at hetta er bara byrjanina
til eina langa yrkisleið innan
vinnuna, um hon er so heppin at
hava lív og heilsuna við sær.
– Eg vil gjarna halda fram eini
fimti ár aftrat, sigur songkvinnan
við einum smíli, og leggur afturat.
– Eg havi altíð sæð upp til
tónleikarar, ið ikki gevast, men
halda á so leingi tey orka, so sum
Willie Nelson og Bob Dylan. Tón
leikurin er vorðin ein partur av
teirra samleika. So um eg havi
lív og heilsu, so vóni eg, at eg enn
framføri, tá eg eri vorðin gomul,
sigur Eivør Pálsdóttir.
HALLUR@SOSIALURIN.FO
Tað er altíð eitt
sindur ræðandi at
framføra nakað nýtt,
tí fólk elska tað, ið
man hevur gjørt, og vilja hoyra
tað gamla, sum tey kenna
Eivør Pálsdóttir
Mynd: Sem Johnsson
Mynd: Alvin Ellebye Andersen