hósdagur 2. februar 2017síða 25

FRÍGGJADAGUR 3. FEBRUAR 2017 SOSIALURIN 15 25 UR UM sam­leika, so kom sjónvarp við mynd­um úr hvørjum herðashorni í Før­oy­um. Tí samstundis sum SvF var sett á stovn fingu vit eisini fyrstu tyrl­ una. Tað gav sjónvarpinum møgu­ leik­ar fyri fyrstu ferð av álvara at vísa føroyingum, hvussu Føroyar síggja út úr erva. Eitt annað, sum sjónvarpið til­førdi vóru myndir úr al­heims­ brenni­deplum. Tað gjørdi at før­ oy­ing­ar í stóran mun kundu sita heima og fylgja við í, hvat til døm­is gekk fyri seg í Miðeystri og aðra­ staðni. Stovnarnir báðir eru seinni lagd­ ir saman í ein stovn. Samstundis hevur menningin á tøkniska øk­in­ um bæði innan sjónvarp og útvarp ver­ið so ógvuslig, at tað í dag er mun­andi bíligari at fáa tekniska út­gerð til vega, samanborið við tá ið stovnarnir hvør sær byrjaðu sítt virk­semi. Sendingarnar Eitt er sjálvandi at seta stovnar upp og fáa teir tekniskt at virka, men ein annar partur er at skipa eitt innihald, sum er mennandi fyri eina tjóð. Bæði útvarp og sjónvarp hava lagt seg eftir at gera tíðinda- og aktu­ali­tetssendingar gjøgnum árini. Útvarpið á sín hátt tey fyrstu árini, men so við og við mentist tann parturin eisini. Sjónvarpið legði harðliga út við tíðinda­sendingum, bygdar upp eftir journalistiskum leisti, men ein uppaftur størri partur av tí, sum stovnarnir mentu seg við, vóru føroyskar sendingar. Útvarpið var tíðliga úti við við­ kom­andi samrøðum og tónleiki. Eis­ini átók stovnurin sær í stóran mun at miðla føroyskan skaldskap, bæði í bundnum og óbundnum máli. Hvør minnist ikki teir óteljandi dugnaligu frásøgumenn og kvinn­ ur kring landið, sum Niels Juel Arge hitti gjøgnum árini. Útvarpið hevði eisini und­ir­vís­ ing í bæði enskum og føroyskum og harumframt eigur ongantíð at verða gloymt kvæðaarvin, sum útvarpið hevur tikið upp og varð­ veitt. V4 sendingarnar mugu heldur ikki gloymast. Tað er ein serligur part­ur av útvarpssøguni um und­ ir­hald, sum ongantíð heldur má gloym­ast. Sjónvarpið hevur síðani 1984 ferð­ast kring landið og tikið myndir upp, sum í dag eru vælegnaðar til at lýsa tíðina síðani 1983. Eisini sjón­varpið hevur fest føroyskan dans á band so vit í dag kunnu síggja, hvussu dansurin gekk fyrr. Bæði útvarp og sjónvarp hava tik­ið ítróttin til sín. Útvarpið legði seg fyrst og fremst eftir kapp­róðr­ in­um. Fyrstu árini var tað minst líka avgerandi, hvat út­varps­mað­ ur­in segði um róðurin, sum hvat numm­ar bátarnir blivu. Ta einu ferðina segði Elias í Rættará frá einum 10-manna­fars­ róðri. Hann nevndi teir fremstu bát­ar­ nar Suðring, Klaksvíking, Sumbing og Vestmenning. Hendan dagin gekk onki hjá Havn­ar­bátinum, so hann legði aft­urat: – Jú, og Havnarbáturin rør eis­ ini. Elias í Rættará hevur seinni greitt frá, at hann ongantíð hvørki fyrr ella seinni hevur verið so út­ skeld­aður. Útvarp og sjónvarp hava eisini sent frá stórum altjóða kappingum: C HM í hondbólti í Portugal og í Før­ oy­um í 1980. Oyggjaleikirnir hava altíð staðið ovalaga og ikki minst, tá ið teir vóru hildnir í Føroyum í 1989, tá ið kappast var um at senda frá leikunum her á landi. Fótbólturin er væl dekkaður. Hvør minnist ikki sigurin í Lands­ krona, tá ið føroyar vunnu á Eyst­ ur­ríki og mongu ítr­ótt­ar­av­rik­ini ann­ars, sum hava vakt tjóð­skap­ ar­kenslu føroyinga. Barnið fyllir 60 mánadagin, men fram­vegis kann alt blíva uppaftur betri. Fyrsti útvarpsstjórin, Aksel Tórgarð. Jógvan Asbjørn Skaale, fyrsti sjónvarpsstjórin Ívar Iversen, kendur útvarpsmaður Gamlir útvarpsmenn: Niels Juel Arge, Lias í Rættará og Axel Tórgarð