hósdagur 9. februar 2017síða 6
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
SAMRØÐA
HALLUR AV RANA
Í
einum húsi á Skálafjørðinum
búleikast Ólavur Thune
saman við familju sínari,
konuni Jonu og døtrunum
Ida og Jenny. At síggja til er talan
um eina púra vanliga føroyska
barnafamilju sum so nógvar aðrar
kring landið.
Men fyri lítlu familjuna er
tað als eingin sjálvfylgja, at tey
í dag kunnu liva eitt vanligt lív á
Skálafjørðinum. Tað er nevniliga
eitt lítið undur, at 37 ára gamal
Ólavur Thune er á lívi í dag.
Í nógv ár stríddist Ólavur Thune
nevniliga ein harðan kamp við eina
hjartasjúku, ið viknaði hjartað so
mikið nógv, at tað ikki megnaði at
halda lív í Ólavi Thune.
Ikki eitt ókendur fíggindi
Fyri gott fimtan árum síðan var
tilveran hjá Ólavi Thune ein heilt
onnur. Hann hevði eitt starv í
Leirvík, har hann koyrdi lastbil fyri
eina lokala fyritøku, hevði damu
og tríggjar systrar. Um hesa tíðina
høvdu tvær av systrunum tó fingið
staðfest eina hjartasjúku, ið gjørdi
at ein vøddi í hjartanum so líðandi
viknaði, so at hjartað ikki megnaði
at pumpa blóð út til restina av
likaminum.
– Í márs mánað 2003 doyði fyrra
systur mín Synnøve einans 27 ára
gomul. Hon var fødd við sjúkuni,
og var regluliga í Danmark til
kanningar. Hóast hetta, so doyði
hon brádliga eftir, at hon var
komin til Danmarkar til eina av
vanligu kanningunum, greiðir
Ólavur Thune frá.
Báðar tær sjúku systrarnar
hjá Ólavi Thune vóru føddar við
sjúkuni, og vóru regluliga til kann
ingar í Danmark, meðan Ólavur
Thune og ein onnur systur, ikki
vístu nøkur tekin upp á sjúkuna.
Men okkurt var áfatt, minnist
Ólavur Thune aftur á.
– Eg koyrdi tá lastbil fyri
eina fyri fyritøku í Leirvík, tá eg
varnaðist, at eg orkaði ikki tað
sama sum áður. Eg bleiv nógv
lættari troyttur, og hevði brúk fyri
meiri hvíld, sigur Ólavur Thune.
Sjúkan staðfest
Nakrar mánaðir eftir, at Ólavur
Thune hevði mist fyrstu systrina
til sjúkuna, varð hann biðin at
koma til Danmarkar sum fylgjari
hjá Maud, hini systrini, ið hevði
somu hjartasjúku.
– Maud fekk tá at vita, at henn
ara heilsustøða var so vánalig, at
hon mátti setast á bíðilista til nýtt
hjarta. Samstundis spurdu tey
meg, nú tá eg var har, um eg ikki
ynskti lata meg kanna fyri sjúkuna.
Tað vildi eg gjarna, og tað vísti, at
eg hevði somu sjúku, greiðir Ólavur
Thune frá.
Tað var í november 2003, at
staðfest varð, at Ólavur Thune
hevði hjartasjúkuna, og stutt
eftir varð avgjørt, at hann skuldi
fara undir regluligar kanningar,
so læknarnir kunda halda eyga
við heilsustøðuna hjá unga
manninum. Tað, at hann hevði
mist einu systrina av somu sjúku
gjørdi, umframt at ein onnur var
á bíðilista til nýtt hjarta, gjørdi at
hansara støða varð tikin í størsta
álvara.
At talan var um eina álvarsomu
støðu gjørdist uppaftur meira
greitt, tá Maud tvey ár seinni doyði
av sjúkuni, áðrenn hon nakrantíð
fekk eitt nýtt hjarta.
Slapp ikki heimaftur
Skjótt varð avgjørt, at Ólavur
Thune skuldi leggjast skuldi
ÓLAVUR HEV
TRIÐJA HJAR
– Eingin okkara kennir framtíðina. Ein og hvør okkara kann doyggja hvørja løtu í eini
ferðsluvanlukku ella av brádligari sjúku. Man má bara taka lívið sum tað kemur. Tað
sigur Ólavur Thune, ið ikki hevði verið á lívi í dag, um hann ikki fekk eitt nýtt hjarta
Eg havi aldrin
følt nakran
beiskleika yvir
mína lagnu, men
havi góðtikið, at
soleiðis er mín
lutur í lívinum,
og royni at
fáa sum mest
burturúr
FRÍGGJADAGUR 10. FEBRUAR 2017
SOSIALURIN 18
Eg minnist tað hendi tvær ferðir, at eg
knappliga fekk ein ógvusligan stoyt inni í
bringuni, tí pacemakarin legði merki til, at
hjartaslátturin ikki var sum hann skuldi vera