týsdagur 14. mars 2017síða 14

Mikudagur 15. mars 2017 · Nr. 32 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 HEILSA Hví fáa fólk krabbamein? Vilmund Jacobsen Nógvar orsøkir eru til krabbamein. Læknaheimurin veit at siga, at okkara lívsstílur og tað umhvørvi, vit liva í, hava ein leiklut. Okkara arvaeginleikar kunnu hava týdning fyri at menna krab- bamein, eins og lívfrøðiligar orsøkir, eitt nú ávís hormonir, kunnu spæla inn. Ofta er talan um samspæl mill­ um fleiri orsøkir. Granskarar skilja ímillum próv­ fastar orsøkir til krabbamein og væl­grundaðar illgrunar. Spyrt tú um ráð, kunnu læknar fortelja tær, hvat tú sjálv/-ur kanst gera fyri at minka um vandan fyri at menna krabbasjúku. Granskarar um allan heim ger­ ast hvønn dag klókari upp á, hví vit menniskju kunnu fáa krabba, og granskarar vita eisini meira og meira, hvat menniskju sjálvi kunnu gera fyri at minka um vandan fyri krabbasjúku. Royking, rúsdrekka og UV-strál­ ing eru nakrar av orsøkunum, sum granskarar við vissu vita kunnu vera orsøkin til, at vit fáa krabba­ mein. Læknaheimurin tosar um væl­ grundaðan illgruna, tá gransk­ ingar­úrslit hava víst, at møguligur samanhangur er millum ein ávís­an vandatátt og menning av krabbameini. Hetta merkir, at granskast skal meira í saman­hang­ inum, áðrenn læknarnir eru heilt vísir í hesum. Tað finnast fleiri enn 200 sløg av krabbameini, og ofta er orsø- kin sum áður nevnt eitt samspæl millum lívsstíl, arvaeginleikar og umhvørvi. Aktiviteturin hjá hvørjari ein­ stakari kyknu verður stýrdur av arvatilfeinginum í kyknukjarnuni. Verður arvatilfeingið løstað, kann viðfødda eftirlitið av kyknu­deil­ ingini gerast oyðilagt. Vanliga verða oyðilagdar kyknur beind­ar burtur av immunverjuni í kroppinum. Men, um likamið ikki megnar hetta, kunnu kyknurnar menna krabba­mein. Uttan mál og mið Krabbamein er sjúka í kyknunum, har kyknur byrja at veksa uttan tamarhald, mál og mið. Likamið er samansett av miljardum av kyknum, og alla tíðina verða gjørdar nýggjar kyknur, sum koma í staðin fyri tær, sum vera oyðilagdar ella eru slitnar upp. Kyknur, ið eru, sum tær eiga at vera, býta seg vanliga uttan trupul­ leikar, men feilir kunnu henda sum gera, at kyknurnar býta seg ov ofta. At kyknur býta seg ov ofta er eisini vanligt og vísir seg ofta aftur sum ein lítil og góðkynjaður knútur onkrastaðni á kroppinum. Verður ein vevnaðarsýnslutur tikin av góðkynjaða knútinum og hugt verður at kyknunum í ein­ari sjóneyku, síggja kyknurnar van­ ligar út, men í slíkum føri eru tær bara ov nógvar í tali. Góðkynjaðir knútar spreiða seg ikki og skulu ikki blandast sa- man við krabbameini. Teir kunnu hvørva av sær sjálvum ella vera sitandi, har teir hava sett seg. Men, góðkynjaðir knútar kunnu eisini gerast so stórir, at teir gerast ein plága, og í slíkum føri er vanligt, at teir verða tiknir. Tá alt er, sum tað annars eigur at vera, lekjast sár, blóð, húð og slím­hinnur endurbyggjast, so øll krops­heildin verður viðlíkahildin og veksur. Øll gongdin verður neyvt stýrd av ílegunum ella ættarbreðgini hjá kyknunum. Umráðandi at fáa viðgerð Í einum illkynjaðum knúti eru kykn­urnar ikki vanligar. Her hava tær býtt seg ov ofta og hava skapt ein knút. Haraftrat er hendur ein meira álvarsamur feilur í ílegunum ella arvaeindunum hjá kyknunum, sum broytir skap og útsjónd. Hetta verður rópt undanstig til krabba­ mein. Meðan vanligar kyknur gera sjálvmorð, um tær gerast sjúkar, halda krabbakyknurnar fram við at liva og skapa nýggjar krabba­ kyknur. Kemur hin krabbasjúki ikki í viðgerð, vilja krabbakyknurnar við tíðini veksa seg inn í nærliggjandi gøgn. Um krabbakyknur sleppa at blóði ella gróðrarvatni, kunnu tær ferðast runt í likaminum og seta seg niður og veksa í heilt øðrum gøgnum enn teimum, sum vóru í námindi av, har krabbakyknurnar byrjaðu. Men, sjúklingurin hevur fram­ vegis sama slag av krabbameini, sum viðkomandi hevði, tá sjúkan byrjaði. Krabbakyknur, sum ríva seg leysar, kunnu savnast og gera skaða aðrastaðni í likaminum. Kelda: www.cancer.dk Kemur hin sjúki ikki í viðgerð, kunnu krabbakyknurnar við tíðini veksa seg inn í nærliggjandi gøgn. Sleppa sjúku kyknurnar at blóði ella gróðrarvatni, kunnu tær ferðast runt í likaminum og seta seg niður og veksa í øðrum gøgnum Krabbamein er sjúka í kyknunum, har kyknur byrja at veksa og deila seg uttan tamarhald, mál og mið