hósdagur 23. mars 2017síða 8

FRÍGGJADAGUR 24. MARS 2017 SOSIALURIN 36 8 Tí ørkymlar tað tey, at tað brád­ liga skal ganga so leingi áðrenn tey fáa svar upp á støðuna hjá Megan og Trishu. ​– Tað kennist sum mannamunur verður gjørdur á okkara børnum, tá tvey teirra skulu gjøgnum hetta, tí tey verða mett sum flóttafólk ella tilflytara, meðan hini børnini ikki skuldu, tí tey vórðu biologiskt fødd inn í familjuna. Tað kennist órættvíst, siga Heidi og Regin Gutte­sen. Tey vísir á, at íkomna støðan er beint øvugt av tí, ið ætlanin er við ættleiðing. – Ættleiðing er ætlað at geva børnum allar teir fyrimunir, kenslu­liga, sosialt, løgfrøðiliga og ættar­liga, sum biologisk børn. Hetta vísir, at tað ikki er støðan. Manna­munur verður framdur. Vit skilja ikki hvussu tað ber til í einum samfelag, ið eggjar fólki at ættleiða, siga Heidi og Regin Guttesen. Hjálparleys Upprunaliga ynskti familjan ikki at greiða frá síni søgu í fjølmiðlunum, men standa nú fram við tí vón, at teirra søga um hvussu skipanin er skrúða saman, møguliga kann vera við til at rætta upp á órættin í lógini, og hjálpa øðrum familjum í framtíðini. – Vit ynskja ikki at grenja um hvussu samfelagið er skrúva sam­ an, men vit vóna okkara søga kann hjálpa øðrum. Vit hava gjørt alt fyri, at okkara børn ikki skulu føla at vit gera nakran mun á teimum. At tey føla seg javnbjóðis, og líka nógv elskað. Men skipanin ger mannamun millum tey. Tað kann ikki burturforklárast. Tað er bæði órættvíst og ringt at forklára teim­ um, siga Heidi og Regin Guttesen. Parið hevur vent sær til ym­ isk­ar føroyskar myndugleikar, so sum Útlendingastovuna, Ríkis­ umboðið og ein av føroysku fólka­ tingslimunum, men hóast øll hava samkenslu við teirra støðu, so hevur tað ikki muna nakað. – Vit hava bankað á allar dyr. Flestu hava verið hjálpsom, men eingin kann gera nakað. Av tí, at vit eru danskarar, ið hava ættleidd úr einum triðja landi, meðan vit eru uttanlands, so eru okkara børn at rokna sum fremmandafólk. Tað er ein løgin kensla, tí støðan kennist fastløgd, og vit føla eitt veruligt hjálparloysi, siga Heidi og Regin Guttesen. Verður reist á Fólkatingi Ein teirra sum er vorðin kunn­ aður um málið er Sjúrður Skaale, fólkatingslimur fyri Javnaðar­ flokkin. Hóast hann hevur sam­ huga við føroysku familjuni og støðuni, ið tey eru endað í, so vísir hann á, at hann ikki kann blanda seg í ítøkiliga málið. – Tað er eitt keðiligt mál, tá tvey børn hjá tveimum ríkisborgarum í Danmark, enda í eini slíkari støðu. Tað er undrunarvert, tí Italia er innan ES og er hetta í samsvar við Haag-sáttmálan. Tí undrar tað meg, at tey enda í somu bíðirøð sum tilflytarar og flóttafólk, sigur Sjúrður Skaale. Fólkatingslimurin hevur tó avgjørt at reisa málið í donskum politikki við at seta ráðharranum ein skrivligan spurning um støð­ una. – Eg kann ikki blanda meg í eitt konkret mál, men eg havi sett ráðharranum ein spurning, um slíkt er í lagi, og um tað er í sam­ svar við galdandi altjóða sátt­ málar. Um tað ikki er, so kunnu broytingar gerast í lógini. Tí hóast eg ikki eri serfrøðingur í hesum, so virkar tað púra skeivt, sigur fólka­ tingsmaðurin. Setti spurningurin er fylgjandi: Er det korrekt, at børn af danske statsborgere, som er adopteret mens forældrene er er bosat i ud­landet, herunder i EU-lande, har markant vanskeligere ved at opnå dansk statsborgerskab i for­ bindelse med tilflytning tilbage til Kongeriget, end børn, som adopteres direkte til Kongeriget, og er dette i givet fald efter minist­ erens opfattelse en rimelig og til­fredsstillende retsstilling, der tillige er i overensstemmelse med Haag-adoptionskonventionen af 29. maj 1999? Sleppa ikki til Føroya Ein av beinleiðis avleiðingum av, at Megan og Trisha Guttesen ikki fáa statsborgaraskap og pass er, at familjan ikki kann ferðast saman. – Upprunaliga áttu tey at mist filipinska statsborgaraskapin tá tey vórðu ættleidd, men í vikuni hava vit fingið upplýst, at tey kunnu varðveita hann til tey fáa danskan. Trupulleikin er tó, at í teirra filipinsku passum verður gamla eftirnavnið brúkt, og um vit ynskja at broyta tað, so tekur tað upp til eitt ár, greiða Regin og Heidi Guttesen frá. Tað merkir harvið, at familjan ikki kann fara til Føroya ella USA at vitja familju enn á sinni. Og hjá einum foreldrapari, ið hevur gjørt alt tey eru ment at veita børnunum eitt trygt og gott heim, har tey føla, at eingin munur verður gjørdur á teimum, so kennist tað svárt, tá tey mugu greiða børnunum frá, at tey ikki eru líka sambært lógini. – Vit vóru klár yvir, at vit ikki kundu ferðast fyrr enn ætt­leið­ ingin varð góðkend. Men vit bí­ løgdu ferðaseðlar til Føroyar síðsta summar, tá alt tykist at vera í ordan. Børnini fingu tað at vita, og vóru spent at fara, men so hendi hetta, greiða Regin og Heidi Guttesen frá, ið eisini hava avlýst aðrar ferðir. – Ætlanin var, at øll skuldu fara á eini ráðstevnu í Skotlandi, men Regin og døturnar vórðu verandi, tí tær einki pass høvdu. Tað var torført at fortelja døtrunum hví mamman og Noah kundu fara, meðan tær máttu vera heima. – Eisini eru vit boðin í brúdleyp hjá beiggja Heidi, ið skal giftast í USA í november. Tá mugu vit aftur greiða teimum frá, at vit ikki kunnu fara. Tað virkar grundleggjandi skeivt, at vit mugu gera tað, siga Regin og Heidi Guttesen. Torført at forklára Tað hevur verið serliga torført at greiða tí elstu dóttrini Megan frá, hví hon ikki sleppur at síggja heimlandið hjá foreldrunum, ið hon hevur hoyrt so nógv um. – Enn veit hon ikki, at vit ikki fáa svar fyrr enn næsta ár um henn­ ara støðu. Tað orka vit ikki at siga henni, tí hon gleðir seg so nógv at síggja Føroyar, og bleiv so skuffað í summar, tá ferðin varð avlýst, siga Regin og Heidi Guttesen og leggja afturat. – Nú ynskja vit ikki at siga nakað fyrr enn vit eru fullvís í, at tað er einki annað at gera. Tað er nevni­liga einki stuttligt, at skulu greiða eini tólv ára gamlari gentu frá hes­um. Hon verður bara kedd og særd av tí. Tað er tó ikki bara børnini, ið eru hørm av støðuni. Tí hóast tað eru fleiri ár síðan, at familjan vaks úr trimum til seks, so hava familja, vinir og onnur enn ikki fingið høvi at møtt nýggju børnunum í familj­ uni. – Tað er øgiliga ørkymlandi. Vit hava ongar ætlanir at flyta heim, men vit ynsktu at koma heim at vísa børnunum Føroyar, og geva familjuni, vinum, samkomuni og øðrum møguleikan at møta teim­ um. Vit gleddu okkum, so vit vóru øll skuffað, tá tað ikki eydnaðist. Men tað er uppaftur verri nú vit vita, at tað tekur hálvtannað ár aftrat, siga Regin og Heidi Gutte­ sen, áðrenn tey leggja aftrat. – Vit kenna okkum sum gíslar í Italia. Vit eru eitt føroyskt par við fýra børnum, men vit sleppa bara heim til Føroyar við tveimum teirra. Einasti munurin á okkara børnum er, at tvey teirra eru bio­ logiskt fødd inn í familjuna, meðan tvey teirra eru ættleidd. HALLUR@SOSIALURIN.FO PERSÓNSSØGA Vit hava gjørt alt fyri, at okkara børn ikki skulu føla at vit gera nakran mun á teimum. At tey føla seg javnbjóðis, og líka nógv elskað. Men skipanin ger mannamun millum tey« Tað er nevniliga einki stuttligt, at skulu greiða eini tólv ára gamlari gentu frá hesum. Hon verður bara kedd og særd av tí« Familjan saman, á sumri 2016