hósdagur 23. mars 2017síða 31

FRÍGGJADAGUR 24. MARS 2017 SOSIALURIN 36 31 Pætur Smith Clementsen at fáa eitt fótbólts­ endaspæl? Vænti at tað eru fá, sum eru greið yvir tað stóra arbeiðið og alt tað virksemið, sum er í Fótbóltssambandinum. Meini “eyðmjúkt”, at FSF og tey fólk, sum har búleikast, eisini eiga ein stóran leiklut í framgongdini av føroyskum fótbólti seinni árini. FSF hevur havt venjaraútbúgvingar síðani einaferð í 80’unum, og eru vit komin so mikið langt, at síðani 2006 eru bæði A og B licens útbúgvingarnar góðkendar av UEFA. Hetta hevur havt ovurstóran týdning fyri menningina av føroyskum venjarum. Harumframt hevur talan verið um støðugt U-landsliðsarbeiði í nógv ár, og hevur hetta vaksið seg so stórt, at vit nú hava landsliðstilboð til gentur og dreingir longu frá 15 ára aldri. Endamálið við hesum U-landsliðsarbeiði er at geva leikarum altjóða royndir, og í heila tikið at víðka sjónarringin hjá leikarunum, so teir síggja, hvussu góðir teirra útlendsku javnaldrar kunnu verða, og harvið fáa íblástur at menna seg. Hetta kemur bæði sjálvum leikarunum, men eisini øllum fótbóltsføroyum til góðar, tá leikararnir koma heimaftur í kenda umhvørvið og greiða frá sínum royndum og harvið eisini geva íblástur til sínar viðleikarar og alt felagið. Seinastu tíðina hevur tað verið sjón fyri søgn, at Fótbóltssambandið enn einaferð veruliga hevur gjørt íløgur í menning av fótbóltsspælinum. Ein menningarætlan fyri barna- og ungdómsfótbólt er júst givin út, umframt at felagsskapurin hevur sett fýra sokallaðar fótbótsmennarar í starv frá 1. januar 2017. Hetta er gjørt við góðum samstarvi millum føroysku feløgini, starvsnevndina í FSF og umsiting FSF’s, so grundarlagið undir nýggju fótbóltsmennaraskipanini er sterkt. Endamálið við nýggju verkætlanini er at menna dagligu venjingina í feløgunum kring landið, umframt eisini at menna U-landsliðsarbeiðið. Sostatt bæði at rekruttera og menna ALLAR fótbóltsleikarar í Føroyum, so at vit fáa so nógv at spæla fótbólt sum gjørligt – men eisini at geva bestu leikarunum bestu umstøður at mennast. Sostatt er klassiska kjakið um breidd ella elitu ikki ein spurningur um antin ella, men um bæði tvey. Vit – og tá meini eg feløgini og FSF, also allar fótbóltsføroyar – skulu megna at menna góð og gevandi tilboð, bæði til tey, sum vilja nógv og til tey, sum vilja eitt sindur minni við fótbóltinum. Júst hetta er høvuðssboðskapurin í menningarætlanini fyri barna- og ungdómsfótbólt. Við verandi gongd síggi eg stórar møguleikar í, at vit megna at menna føroyskan fótbólt enn meira og harvið økja sannlíkindini fyri, at vit framhaldandi koma at skapa góð úrslit við jøvnum millumbilum. Men fyri at skapa enn fleiri ævintýr krevst, at nógv fólk framhaldandi gera nógv rætt, yvir langa tíð – allastaðni kring landið – hvønn dag. Og so kunnu vit eisini hóskandi enda við spurninginum: Fara vit nakrantíð (aftur) at fáa eitt landslið til eitt EM endaspæl? Svarið er framvegis einfalt – JA ella NEI. Fari at taka til eitt nógv brúkt svar frá einum av okkara A-landsliðsvenjarum í 90’unum. “Det må tiden vise”...Livst so spyrst.