hósdagur 30. mars 2017síða 15

FRÍGGJADAGUR 31. MARS 2017 SOSIALURIN 39 15 vit, at tey kristnu hava biðið fyri teimum sjúku, og tey eru blivin frísk, greiðir hann frá. – Eg trúgvi tí heilt víst, at enn í dag kunnu kristin biða fyri sjúkum og tey kunnu gerast frísk. Sami Heilagi Andi, sum virkaði í lærisveinunum, virkar nú í okkum, sigur hann. Tað er tó ein sannroynd, at meðan vit síggja, at á Jesusar døg­ um blivu øll, sum komu til hansara grødd, so er tað ikki soleiðis í dag, at øll lbíva grødd. Poli Jacobsen er ikki bangin fyri at siga, at hann veit ikki, hví so er. – Ein orsøk kann vera vantrúgv. Vit síggja til dømis, at Jesus, tá hann var í Nazareth, varð av­mark­ aður. Har stendur, at hann kundi ongar kraftargerðir gera har, uttan bert at hann legði hendurnar á nøkur fá sjúk og grøddi tey, sigur hann. Kanska kendu tey hann ov væl, kanska høvdu tey ov lítla trúgv til, at hann kundi gera nakað. Mugu vænta svar Poli Jacobsen heldur at júst vænt­ anin um, at nakað kann henda, er týdningarmikið hjá teimum, sum koma til forbøn. Í samkomuni Lív­sins Orð í Runavík, eins og í mongum av fríkirkjunum í Før­oy­ um, verður regluliga boðið fram til forbøn í samband við møti. – Eg trúgvi fult og heilt upp at Gud er mentur at grøða og at hann ynskir at grøða. Tí vænti eg eisini, at okkurt fer at henda, tá eg fari til forbøn ella tá eg biði fyri fólki. Vit síggja eisini javnan, at fólk verða grødd á møtunum hjá okkum, men eisini, at ikki øll blíva grødd. Tað er ein góður spurningur, hví so er, men eg havi einki einfalt svar, greiðir samkomuleiðarin frá. Onkur heldur við, at um for­ bøn virkar so væl, so burdu grøð­ ingarprædikantarnir farið ein túr út á Landssjúkrahúsið at biðið fyri teimum sjúku har. So kundi man samstundis spart eitt sindur av peningi á fíggjarlógini. – Tað er tó ikki soleiðis, for­ bøn­in riggar. Mint til dømi við Jesusi í Nazareth. Tey trúðu ikki, at hann kundi, og tí legði hann bara hendurnar á nøkur fá sjúk og grøddi tey. Onkuntíð ger Gud nakað, uttan at vit vænta nakað, men eg haldi, at tað er meiri und­ an­takið enn regulin, sigur hann. Poli Jacobsen ivast ikki í, at okkurt býtt er gjørt í sambandi við grøðingarmøtir, – Tað er væl møguligt, at onkur ikki hava verið so vís og hava givið ov høgar forvæntningar, men samstundis, so ivist eg ikki í, at júst væntanin um, at okk­urt fer at henda, er neyðug. Gleði­boð­ skapurin er jú ein boðskapur um vón um, at Gud vil tær væl, sigur hann. Hetta er Guds hjartalag – Minst til, at Gud ynskir ikki, at nakar skal liva við sjúku ella í neyð. Sjúka, neyð og elendigheit er ikki ein partur av skapanarverkinum. Tað kom inn í heimin við tí ónda. Guds hjartalag síggja vit í lívinum hjá Jesusi, sum gekk um, gjørdi væl og hjálpti øllum. Nú hevur hann biðið tey kristnu gera tað sama. Tí eiga vit eisini at reisa okkum upp og berjast móti sjúku og neyð og vænta, at Gud fer at virka gjøgnum okkum, sigur Poli Jacobsen, sum eisini heldur, at partur av orsøkini til, at vit ikki síggja fleiri fólk blíva frísk, er at samkoman sjálv ikki hevur størri væntanir til Gud. – Tað er ein søga um Thomas Aquinas og Innocent 4., páva. Thomas Aquinas var á vitjan hjá pávanum, sum vísti honum alt ríkidømi, sum kirkjan hevði savnað saman. “Tíðin er ikki longur, har vit kunnu siga, silvur og gull havi eg ikki,” segði pávin og vísti til søguna í Ápostlasøguni 3, tá Pætur og Jóhannes møta hinum lamna við Føgrudyr. “Nei,” svaraði Thomas Aquinas, “men nú kunnu vit heldur ikki siga sum lærisveinarnir, “Reis teg og gakk.” Thomas Aquinas vildi við hesum siga, at kirkjan hugsaði ov nógv um tað tímiliga í mun til tað andaliga, og tað er væl møguligt, at støðan er hin sama í dag, sigur Poli Jacobsen. Hvat skal so til, fyri at ein kann blíva grøddur? – Eg plagi at siga, at tvey ting skulu til. Annað er ein kraft yvir teimum, sum biðja. Øll kristin hava fingið boð um at biðja fyri teimum sjúku og lyftið um, at tey skulu blíva frísk. Hinvegin, so eru nøkur, sum hava fingið eina serliga gávu at biðja fyri sjúkum. Hans Berntsen, sum var í Føroyum herfyri, er ein sovorðin. Og sum nevnt omanfyri, so mugu tey, sum skulu taka ímóti, hava eina væntan um, at okkurt fer at henda, sigur Poli Jacobsen. Grøðingarprædikantar verða ofta settir í sambandi við peninga­ præd­ikantar, men har er Poli Ja­ cob­sen eiðasørur. Peningur hevur einki við grøðing at gera. – Hetta er ein gáva, sum vit hava fingið fyri einki, og sum vit skulu lata fyri einki. Vanliga verður peningur samlaður inn á møtum, men tað er sum oftast einans fyri at dekka ávísar úreiðslur. Prædikumaðurin skal eisini hava okkurt at liva av. Men um peningur og status er drívmegin, so ert tú á skeivari leið. Tað er einki samband millum kekkin og grøðingina, tí tú kanst ikki keypa Guds kraft, sigur Poli Jacobsen. DANJAL@SOSIALURIN.FO – Eg trúgvi heilt víst, at enn í dag kunnu kristin biða fyri sjúkum og tey kunnu gerast frísk, sigur Poli Jacobsen, sum gongur í Lívsins Orð í Saltangará