Sosialurinarkiv
Sosialurin 2017-04-06, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 6. apríl 2017síða 7

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 7. APRÍL 2017 SOSIALURIN 42 7 ein opinbering. Eg fann nakað, ið mær dámdi væl og dugdi. Tað var fantastiskt, sigur Kim Hansen. Tað gjørdist byrjanin til eina langa yrkisleið innan tónleik, og tað er júst handan eitt piano ella klaver, at flestu føroyingar kenna tónleikaran, ið hevur bergtikið føroyingar í nærum tretivu ár við síni eyðkendu rødd og vakra spæli. Og fyri Kim Hansen, so hevur tónleikin ein heilt serligan týdning. – Eg veit ikki, um man kann kalla tað fyri eitt slag av terapi, men tað er nakað, ið eg ikki fái liva fyriuttan, sigur Kim Hansen. Gjørdist ov nógv Tá Kim Hansen fekk staðfest feilin í mjødnini, fekk hann samstundis at vita frá læknunum, at hann antin í tjúgunum ella tretivunum mátti skifta mjødnina, tí hon fór at slítast upp. Harumframt fekk hann boð um, at fyri ikki at tyngja mjødnina, so kundi hann ikki gera nakað serligt av fysiskum arbeiði. So tað kom ikki óvart á Kim Hansen, at pínan brádliga gjørdist so nógv, at hann mátti leggjast undir skurð og skifta mjødnina. – Eg havi sum so liva av tón­ leik­inum alt mítt lív, og hevur tað virkað væl, tí tað hevur ikki verið serliga tyngjandi fyri mjødnina. Seinastu tvey árini hava eg tó arbeitt á Vaskarínum á Lands­ sjúkra­húsinum, sum ein av trim­ um mannfólkum millum allar kvinnurnar, sigur Kim Hansen. Vaskaríið heldur til í einum av gomlu bygningunum omanfyri vegin, og eru umstøðurnar ikki altíð av teimum bestu hjá starvs­ fólkunum. – Eg standi átta til tólv tímar um dagin, og tað merktist, tá eg kom heim eftir arbeiðstíð. Eg var sum ein gamal maður, tá eg royndi at reisa meg upp aftur úr stólinum. Tað er bara ikki serliga feitt, tá man einans er 44 ár, sigur Kim Hansen, ið eisini hevði trupulleikar um næturnar. – Eg lá og vendi og flutti meg alla náttina, tí eg fann aldrin ein máta at liggja uppá, har likamið fekk hvíld. Tað var tá, at eg fekk nokk, og avgjørdi, at nú var tíðin komin at skifta mjødnina, sigur Kim Hansen. Undir skurð Eftir at hava ásannað, at tíðin var komin at skifta mjødnina, fór Kim Hansen til ein lækna, ið fekk bílagt honum eina tíð í Danmark til skurðviðgerðina. Í síðstu viku fór hann so til Danmarkar, har hann varð lagdur undir skurð fríggjadagin, og longu sunnudagin var hann aftur í Føroyum, og nú við nýggjari mjødn. Hóast skurðviðgerðin eydnaðist væl, so er tað tó avmarkað hvussu aktivur tónleikarin fær verið næstu vikurnar. – Tað taka nakrar vikur áðrenn eg eri hundrað prosent aftur. Millum annað havi eg fingið greið boð um, at eg ikki skal lyfta nakað ella koyra bil. Eg sleppi ikki eingongd at lyfta ketilin, um eg ynski at gera ein temunn, sigur Kim Hansen. Tað merkir eisini, at vælumtókti tónleikarin møguliga má taka ein steðg frá at spæla um vikuskiftini. – Eg hevði fleiri avtalur næstu vikurnar, men eg veit ikki hvussu verður við tí. Eg skuldi t.d. spæla í Klaksvík komandi leygarkvøld, men tað havi eg verið noyddur at avlýsa, sigur Kim Hansen. Tað er nevniliga nógv útgerð, ið skal lyftast og berast, og tað samsvarar ikki heilt við boðini frá læknunum um at binda frið. – Vanliga pakki eg klaverið í bilin, og fari so avstað um 22.30 úr Havnini, og eri har um midnátt. Síðan stilli eg alt upp sjálvur, og syngi og spæli so í einar fýra tímar, áðrenn leiðin gongur heimaftur, sigur Kim Hansen og leggur aftur­ at. – Alt tað klári eg ikki at gera nú, so eg hevði verið noyddur at fingið hjálp, um eg skuldi spælt. Og tá veit eg heldur ikki, um eg klári at sita í fýra tímar og spæla so stutt eftir skurðviðgerðina. So eg mátti bara ásanna, at tað kanska var í so bjartskygt at halda, at eg longu kundi fara í gongd aftur í vikuskiftinum, sigur Kim Hansen, ið tó lovar, at hann verður aftur at hoyra, so skjótt hann er komin fyri seg aftur. HALLUR@SOSIALURIN.FO Eg fekk so mítt fyrsta keyboard sum 10 ára gamal, og tað var stutt og greitt ein opinbering – Eg skuldi binda frið fyri at lata vera við at tyngja mjødnina, so sum tvey ára gamal fekk eg ein rullistól, ið eg skuldi brúk MYND: ÁLVUR HARALDSEN