týsdagur 11. apríl 2017síða 36

SOSIALURIN APRÍL 2017 4 Redaktiónin á HON Eg var 11 ár, tá ið eg læs fyrstu Harry Potter bókina. Eg var javngomul við gandakallin sjálvan. Hetta árið fekk hann innkalling til Hog­ warts – gandaskúlan í Onglandi. Eg eri vís í at mín innbjóðing bleiv burtur á vegnum – ein ravnur man hava lagt á ugluna, sum skuldi bera mær postin; ella toran slóð niður á ugluna, soleiðis at hon misti annan veingin. Ja, okkurt man vera hent, tí eg eri vís í, at eisini eg átti at fáa eina innbjóðing til gandaskúlan. Men hvat hevur hetta við menstratión at gera, spyrt tú kanska? Jú, tað skal eg siga tær. Í veruleikanum – mínum keðiliga gráa rationella veruleika – trúgvi eg ikki uppá gandakallar, gandakellingar og Hogwarts; men, samstundis, í mínum egna litríka og brúsandi livandi veruleika veit eg, at eg eri gandakelling – eg havi brúk fyri at trúgva uppá gandin, tí tað ger lívið so spennandi og meiningsfult. Somuleiðis er við míni mestruatión: Í veruleikanum, hinum rationella (og segði eg gráa?), er mín menstratión bara eitt kropsligt fyribrigdi, stýrt av mínum hormonum… men í mínum egna litríka livandi veruleika, er menstratiónin nógv meira. Hon er stýrd av mánanum, hon er mín reinsan, hon er mítt samband við náttúruna og er grundvøllurin fyri míni orku og mínum kreativiteti. Menstratiónin er søgan um mína ringrás, søgan um tær fýra kvinnurnar sum liva í mær. Hetta kann eg ikki siga hart, tí fólk halda meg vera øra – men ger tankin mær so væl – og trúgvi eg tí, so passar tað eitt sindur – fyri meg. Tað eru nøkur ár síðani eg fyrstu ferð læs um tær fýra: moyggina, mammuna, hulduna og gívrina – sum allar eru eg. Og hóast eg var ógvuliga tortrúgvin fyrstu ferð eg hitti tær, so merki eg, at tær eru til, og at kenna tær, hevur lætt so ótrúliga nógv um mítt lív. At kenna tær er ein máti at greiða frá teirri ringrás eg ferðist ígjøgnum hvønn mánað, og teir skiftandi tørvir eg havi á samveru ella einsemi, skapan, umhugsni og reinsan. Eg nokti at lata vera við at trúgva tí, tí at tankin ger mær so væl. Eg vil trúgva at Harry Potter og Hogwarts er til, og eg vil trúgva uppá mítt samband við mánan og tær fýra kvinnurnar – tí tað ger lívið so nógv stuttligari og fyllir meg við eini kenslu av meining. Eg havi brúk fyri gandi í mínum lívi. Her hittir tú tær fýra – sum kunnu umboða søguna um tína ringrás. Vónandi gerst tú góð við tær, og tær við teg – tí tær eru allar tú. – OG EITT SINDUR UM SAMBANDIÐ MILLUM HARRY POTTER OG MÍNA MÁNAÐAR- LIGU BLØÐING 4 kvinnurnar – TÍÐIN UNDAN EGGLOYSNINI Moyggin er reinhjartað, sjálvstøðu og full av eldhuga. Hon er gløgg, praktisk og dugir væl at leggja til rættis. Hon kastar ein bólt upp í luftina, og síðani sjey aftrat, og loftar teimum øllum aftur, sjálvsikkur og uttan hóvasták. Hon er ung, frísk, vøkur og brúsandi av orku. SOLEIÐIS BRÚKI EG HESA SØGUNA UM MEG SUM MOYGGJ: Tá ið eg eri í og næstan steðgi við at bløða og fram til eggloysn, merki eg moyggina innan í mær. Hon er full av orku. Eg kenni meg vakra og sterka. Hetta er tíðin, tá ið eg fái ornað alt tað sum liggur á láni. Alt ber til, og orkan kennist endaleys. Eg royni tó at hugsa um ikki at lata moyggina seta alt ov nógvar verkætlanir í gongd, tí ringrásin heldur fram, og eg blívi ikki við at vera ein ung moygg. MOYGGIN TÆR Í MÍNUM LÍVI