fríggjadagur 8. oktober 2004síða 4

6 Nr. 192 - 8. oktober 2004 Nr. 192 - 8. oktober 2004 7 Føroysk ull í sýnis- gluggum í Keyp- mannahavn. Durita Petersen hevur latið upp handil, har hon millum annað selur frakkar og troyggjur frá Sirri og PAU. Marjun Dalsgaard Útflyting av klædnavørum er ikki tað føroyingar eru mest kendir fyri, men gongur tú eftir Jernbane Allé í Vanløse sært tú eina heimliga verð millum fjøl- broyttu sýnisgluggarnar á leiðini. Her hava teir væl- kendu jakkarnir, tøvdu skógvarnir og húgvurnar frá Sirri og PAU funnið sær ein fastan bústað. "Dudas Verden" er ikki ein serstakt føroyskur handil, men kort- ini er ein serligur føroyskur dámur í hølunum, har myndlist við føroyskum motivum og málningar av sildberanum hanga millum niðurdeilar og jakkar úr tøvdari føroyskari ull. Durita Petersen er sjúkra- systir, men hevur altíð havt ein dreym um at gerast sjálvstøðug. Smakk fyri handilsyrkinum fekk hon, tá hon fyri einum ári síðani forelskaði seg í nøkrum taskum í Nepal, sum hon tók við sær heim og seldi til vinir og kenningar. Eitt, tvey trý vórðu allar seldar, hon bílegði tí fleiri, og tær hanga nú millum føroysku vørurnar í hennara nýggja handli, Dudas Verden. Durita selur eisini háls- ketur, oyralokkar og aðrir prýðislutir frá Zento og umhugsar at selja smúkkur frá kumkum, sum eru eitt- sindur dýrari og í stíli eitt millumting millum Dyr- berg Kern og Pilgrim. Hon vil fegin hava ein fjøl- broyttan handil og leitar eftir annaleiðis vørum, sum ein ikki sær í øðrum handl- um. Um nakar hevur nakað, sum er eitt sindur ørvísi, sum tey sjálvi gera og ynskja at selja, eru tey væl- komin inn á gólvi, sigur hon. Hon hevur flest bundnar og heklaðar vørur, og hetta er júst tíðin til tað, tí binding og bundin pløgg er vorðið alt meira moderna millum danir, sigur Durita, sum saman við systrini eisini sjálv hevur bundið og heklað sjalir og turrikløð, sum verða seld í handl- inum. Umframt at umboða Sirri og PAU selir hon task- ur, sum føroyski sniðgevin Kristin Bæk hevur gjørt. Myndirnar, ið prýða hølini hevur danski grafikarin Ingrid Møller, sum hevur vitjað nógv Føroyum, gjørt. Íverksetanarstuðul Durita hevur ongar royndir innan handilsyrki, men hevur fingið sera góða veg- leiðing, sum verður latin vegna danska statin gjøgn- um "Erhvervsrådgivning- en" í Keypmannahavn. Fyri at stuðla íverksetarum verður persónlig ráðgeving veitt, um tú til dømis fer í holt við at gerast sjálvstøðug handilskvinna. Hetta er gull vert, sigur Durita. - Eg havi fyrr gingið á einum skeiði á VUC, har eg tók nøkur fak um rakstur av eini fyritøku, men hesum fekk eg einki burturúr, tí tað var alt ov breitt. Nýggja skipanin tekur støði í tær - hetta er persónlig ráðgev- ing, so tú fær hvørki meir ella minnni, enn tú hevur brúk fyri fyri at koma í gongd og hava ein nøkun- lunda møguleika fyri at yvirliva, sigur Durita og leggur aftrat, at hon altíð kann venda sær til ráð- gevan, um tørvur skuldi verið á tí. Handilin liggur mið- skeiðis í Vanløse, á handils- gøtuni, Jernbane Allé 73. Um tað eydnast Duritu at venja føroyingar við, at teir eisini kunnu keypa føroysk pløgg og annað her niðri, ger tað minni, at handilin ikki liggur mitt í Keyp- mannahavn, heldur hon. Prísurin liggur um tað sama sum í Føroyum, og hon hevur tax free. Durita hevur góðar vónir og heldur, at danir fara at taka væl ímóti føroysku sniðunum. - Tey eru púra vekk í før- oysku klæðunum, men skulu líka síggja tey ann, áðrenn tey keypa, tí tey liggja jú í dýrara endanum, sigur Durita, sum enn hevur selt mest av húgvunum og heimabundnu sjalunum. Umframt Sirri og PAU um- hugsar hon at fáa samar- beiði í lag við aðrar før- oyskar ullframleiðarar, eins og hun møguliga fer at selja føroyskt tógv og bindi- uppskriftir um eftirspurn- ingurin er nóg stórur. Fríggjadagin 9. oktober verða hennara vørur at síggja í Føroyahúsinum, tá Sirri og PAU standa fyri eini mótasýning í sambandi vid mentanarnáttina í Keypmannahavn. Føroyskt snið í Keypmannahavn Ein sera spent Durita pakkar vørur út, sum just eru komnar úr Føroyum Barnaskógvar úr føroyum og taskur úr Nepal Tá alarmsentralurin sunnunáttina boðaði brandliðnum hjá Miðvágs- Sandavágs kommunum frá einum ferðsluóhappi í Vágum, visti viðkomandi, sum tók móti boðunum, ikki, hvat hann skuldi gera. Brandleiðarin hevði beint framman undan sagt seg úr starvi ALARMUR Edvard Joensen Alarmsentralurin í Havn slapp ikki av við boðini um eitt ferðsluóhapp í Vágum á rættan hátt sunnunáttina. Viðkomandi, sum tók alarmtelefonina hjá brand- liðnum á staðnum, visti ikki, hvussu hann skuldi bera seg at í slíkari støðu. Alarmsentralurin mátti ringja til fleiri telefonir eftir hjálp. Jón Klein Olsen, vara- politiinspektørur, sigur, at alarmsentralurin sunnunátt- ina fekk fráboðan um, at ein bilur var farin út av Vatnavegnum í Vágum. Sagt varð, at tað var helst ikki álvarsligur skaði hend- ur. Kortini vísti tað seg, at ein ung genta sat føst í bil- inum og slapp ikki út. Ótryggur alarmur Ringt varð til alarmtelefon- ina hjá brandliðnum á staðnum, sum er Miðvágs- Sandavágs Sløkkilið. Ein løta gekk, áðrenn telefonin svaraði, greiðir Jón Klein Olsen frá. Vakt- havandi horydi, at tað var ikki tann persónurin, sum vanliga plagar at taka hesa telefonina, sum hesaferð svaraði. Viðkomandi greiddi frá, at brandleiðarin hevði sagt seg úr starvi og hevði latið telefonina frá sær, og at hann, sum nú hevði telefonina, ikki reiði- liga visti, hvussu farast skuldi fram í slíkum føri. Vakthavandi á alarm- sentralinum vildi hava at vita, hvar klippiútgerð til slíkar støður var at finna. Maðurin, sum tók telefon- ina í Vágum, helt, at best var at royna flogvøllin. Vaktahavndi ringdi til brandliðið á flogvøllinum og fekk at vita, at Vága Bjargingarfelag átti útgerð- ina. Síðan varð ringt til eitt telefonnummar, sum har var uppgivið. Bjargingar- felagið vísti aftur til sløkki- liðið í Miðvági/ Sandavági, tí útgerðin lá í brandbilin- um har. Men hetta var sama nummar sum fyrr hevði verið ringt til, og hildið varð ikki, at har var meira at heinta. Sjúkrabilurin í Vágum kom á staðið, og førararnir vistu um onkran, sum bæði koyrir sjúkrabil og er við í brandliðnum. Viðkomandi heðvi ikki vakt, men varð uppringdur, og kom saman við fráfarna brandmeistar- anum skjótt eftir á staðið við sløkkiliðsbilinum, har millum annað klippiútgerð- in lá í. Men tá hevði tað eydnast teimum, sum vóru á staðnum, millum annað løgregluni í Vágum, at fáa gentuna leysa og út úr bilinum. Genturnar, sum vóru í bilinum, vórðu báðar við sjúkrabilinum fluttar á Landssjúrkahúsið til kann- ingar. Tær høvdu bert fing- ið smávegis likamligar snuddir. Avleiðingar Óhepna støðan, sum kom í hesa náttina, kann í rignasta føri hava við sær, at Vága- tunnilin verður stongdur, sigur leiðarin á Bruna- umsjón Landsins, Petur á Lava Olsen. – Men tá skal standa øgiliga illa til kortini, legg- ur hann afturat. Vágatunnilin kemur upp í Sandavágs kommunu, sum hevur skyldu til at hava tilbúgving, sum kann klára einahvørja støðu, ið kann koma í. Bæði við eldi og øðrum vanlukkum. Og hev- ur kommunan ikki tað, sigur grein 13 í brunalóg- ini, at hon kann kærast til landsstýrið, sum so ger av, hvat gerast skal. Óhepna støðan sunnu- náttina vísti, at tilbúgvingin riggaði ikki heilt sum fyri- skrivað er. Og tað hava av- varðandi myndugleikar so tikið til eftirtektar. Varabrandleiðarin, sum kommunurnar hava, er staddur uttanlands, og tí var tað ein annar persónur, sum ikki dagliga er beinleiðs knýttur at sløkkiliðnum, sum tók vakttelefonina. Nú er ein brandmaður settur at taka sær av hesi vaktini, til varaleiðarin er afturkomin. Fundarvirksemið hevur verið nógv hesar dagarnar, síðan óhappið á Vatnavegn- um. Nógvar royndir eru gjørdar at loysa málið endaliga, men fyrrapartin hósdagin var eingin loysn funnin. Uppsøgnin Fráfarni brandmeistarin í M i ð v á g s - S a n d av á g s Sløkkiliði arbeiðir sum skúlatænari við skúlan á Giljanesi. Hann hevur leingi biðið um at fáa starvsviðurskift- ini broytt soleiðis, at hann kann brúka ein part av arbeiðstíð síni til sløkkilið- ið burturav. Viðlíkahald, venjing og slíkt, sum hoyrir til. Sera rímilig krøv halda fleiri, sum hava við tilbúgv- ing at gera. Men tað hevur ikki borið til at fingið eina poltiiska semju í bygdar- ráðunum báðum um hesi ynski. Fyri drúgvari tíð síðan boðaði leiðarin so frá, at hann fór at leggja frá sær, tí hann metti tað ikki vera nøktandi, bert at hava sína frítíð til at røkja sløkkiliðið. Hann varð biðin um at halda fram til ein loysn varð funnin. Men fyrsta oktober metti hann, at so mikið var fráliðið, at ein loysn átti at verið fingin á málinum. Tá so ikki var, lat hann lyklarnar til brand- støðina og -bilin saman við vaktartelefonini frá sær. Hálvtannað samdøgur eftir hendi eitt ferðslu- óhapp, sum kundi endað álvarsliga, men spældi væl av. Og tá kom fyri dagin, at ein fyribilsloysn í tilbúgv- ingarskipanini er als ikki nøktandi, sigur leiðarin á Alarmsentralinum, Jón Klein Olsen, varapoliti- inspektørur. Vakthavandi var ókunnugur við mannagongdina Brandbilurin hjá Miðvágs- Sandavágs Sløkkliðið er sera væl utgjørdur. Men vakthavandi hjá sløkkiliðnum visti ikki, hvussu hann skuldi nýtast, tá brúk var fyri honum sunnunáttina Mynd: Edvard Joensen Ein bilur við tveimum ungum gentum rendi á hendan steinin við Vatnavegin í Vágum sunnunáttina. Um illa vildi til, kundu tær endað á vatninum, og so kundi ein størri vanlukka verið hend Mynd: Edvard Joensen C M Y K 7 6