hósdagur 18. mai 2017síða 11
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 19. MAI 2017
SOSIALURIN 58
11
– Eg var óynsktur í skúlanum, tí
tey mettu, at eg hevði eina neiliga
ávirkan á hini børnini, sigur Óli
Jensen.
Í dag er Óli Jensen ikki beiskur
inn á skúlan fyri at sýta honum at
koma í 10. flokk, men hann undrast
tó yvir, at tá skúlin visti so mikið
nógv um hann, at tey kundi koma
til eina slíka niðurstøðu, hví høvdu
tey so ikki roynt at hjálpt honum
áður. Serliga havandi í huga ein stíl,
ið hann skrivaði í 9. flokki.
– Tá ið eg gekk í Eysturskúlanum
skuldu vit skriva ein stíl, um hvar
vit fóru at vera um tíggju ár. Eg
skrivaði, at eg fór at selja og taka
rúsevnir. Eg fekk eitt níggju tal fyri
stílin, men eingin kom nakrantíð at
tosa við meg um innihaldið í stíl
inum. Har átti onkur at hava loftað
mær, sigur Óli Jensen.
Út í misbrúk
Í staðin fyri ein nýggjan kjans í
fólkaskúlanum førkaði Óli Jensen
seg bara longur út í eitt umhvørvi,
ið fór at taka eitt kvørkratak um
hansara lív.
– Tað gjørdist skjótt ein vani at
roykja hassj alla tíðina. Tá megnaði
eg at steingja restina úti og slapp
at ganga í míni egnu verð, sigur Óli
Jensen.
Men skjótt var hassj ikki nokk,
og fór hann at leita aðrar mátar at
fáa sær ein rús.
– Um 16 ára aldur byrjaði eg at
drekka rímiliga nógv, og byrjaði tá
eisini at taka speed og ecstasy. Eg
møtti øllum hesum persónunum
gjøgnum at roykja hassj, men tað
var fyrst, tá ið eg byrjaði at ganga
í býnum, at eg fekk atgongd til tey
hørðu rúsevnini, greiðir Óli Jensen
frá.
Dragandi umhvørvi
Fyri ein ungan tannáring, ið hevði
trupult at fáa vinir, og sum føldi at
samfelagið hevði givið upp á seg,
so var talan um eitt spennandi
umhvørvi, ið hann ikki kundi fáa
nokk av.
– Eg ynskti sjálvur at selja. Tað
tiltalaði meg, tí hevði tú rúsevnir,
so elskaðu øll teg, og man hevði
allar teir vinir, ið man tørvaði. Man
var á sosiala toppinum. Tað var
eisini so lætt tá, tí einki narkopoliti
var í Føroyum, greiðir Óli Jensen
frá.
Um hetta mundið var tað ein
bakmaður, ið sat á so gott sum
allari søluni av rúsevnum í Før
oyum. Løgreglan fekk tó fatur
á viðkomandi, men tað steðgaði
ikki rúsevnum at floyma inn yvir
Føroya land, minnist Óli Jensen.
– Man smuglaði bara sjálvur
ella fekk onkran at gera tað. Av tí
at eg seldi, so kendi eg nógv fólk,
so um onkur kom úr Danmark, so
settu tey seg í samband við meg, tí
tey vistu, at eg kendi nógv fólk og
seldi skjótt, greiðir Óli
Jensen frá.
Handtikin
Tað var tó ikki uttan váða, at Óli
Jensen tókst við at smugla og
selja rúsevnir, og tá hann var 17 ár
endaði hann fyrstu ferð í geglinum.
– Eg hevði eitt kuffert við rús
evnum við mær til Føroyar, tá eg
bleiv handtikin. Tað fekk eg 20
dagar fyri, sigur Óli Jensen.
Tað gjørdist tann fyrsti av fleiri
dómum fyri tá rótleysa unglingin.
– Eg eri tikin fleiri ferðir og
dømdur einar seks-sjey ferðir fyri
sølu og smugling av rúsevnum,
men tað hevur aldrin verið langir
dómar, sigur Óli Jensen.
Um ætlanin var, at dómarnir
skuldu fáa unga mannin á rættkjøl
aftur, so høvdu teir øvugtan
virkna.
– Tað var í fongslinum at eg lærdi
alt. Teir kendu brotsmenninir, ið
eg einans hevði
hoyrt um, sat eg
nú og tosaði við. Tá
eg kom út aftur, kendi eg
allar teir røttu persónarnar, sigur
Óli Jensen.
Fyrsti kærleikin
Árini eftir, at Óli Jensen ikki slapp í
10. flokk, vóru sum heild buldraslig
og full av rúsevnum. Hann reikaði
frá arbeiði til arbeiði, og tað eydn
aðist honum aldrin at vera verandi
á sama stað serliga leingi.
– Eg havi altíð steðgað við øllum,
ið eg eri byrjaður uppá. Eg haldi tað
var hassjið. Eg kláraði meg ikki
uttan tað. Eg havi altíð vitað, at tað
var skeivt, men tað hjálpti væl móti
øllum trupulleikum. Um okkurt
nívdi, onkur gjørdi fortreð ella eg
hevði trupulleikar í skúlanum, so
hvurvu allir tankarnir, tá eg roykti,
sigur Óli Jensen.
Sum 17 ára gamal fekk Óli Jen
sen møguleikan at fara til skips
Óla Jensen er eitt
dulnevni. Navn og
onnur viðurskiftir í
greinini eru broytt fyri
at verja um privatlívið
hjá viðkomandi og
familju hansara.
Blaðmaðurin og blað
stjórin vita tó hvør
viðkomandi er
P
M
Síðan eg
varð tveittur
úr barna
skúlanum, havi
eg aldrin fingið
ein skúlavin. Eg
havi altíð følt
meg uttanfyri.
Í staðin fyri at
hava fylgst við
mínum vinum,
so bleiv eg tann
persónurin,
ið altíð var
einsamallur
➥