hósdagur 1. juni 2017síða 8

FRÍGGJADAGUR 2. JUNI 2017 SOSIALURIN 64 8 PERSÓNSSØGA æðr­in í hjartanum var ov smøl, og tí pumpaði hjartað ikki nokk av iltaðum blóði út í kroppin hjá henni. – Tað kennist løgið onkursvegna at liva í óvissu, men sum nú er, so hevur hon tað gott. Vit merkja eis­ ini tað, at vit eru í góð­um hond­um, sigur Benjamin um hjálp­ina frá læknum og sjúkra­røkt­ar­frøð­ing­ um. Ringt at byrja aftur Eftir tveir mánaðir vendi lítla fam­ ilj­an heimaftur til Føroyar, men tað var als ikki so lætt, ið man kundi vænt­að, greiðir Benjamin frá. – Tá høvdu vit í meir enn tveir mán­aðir liva undir áhaldandi strongd. Vit vistu ikki, hvat fór at henda og vóru stúrin fyri Teklu alla tíðina. Men brádliga ein dagin fingu vit boðini, at hon var nóg frísk til at vit sluppu heim, sigur Ben­ja­min og heldur fram. – Nú skuldu vit heim at liva sum ein vanlig familja. Keypa inn, halda hús, koyra eldru dóttrina í skúla, eg aft­ur til arbeiðis og at umgangast fólki aftur. Tað var øgiliga løgið, og tók tað mær langa tíð at fáa ger­ and­is­dagin upp at koyra aftur, sig­ ur Benjamin. Sjúkralegan hjá dóttrini hevur eis­ini sett síni mark í Benjamin, sum í dag er meira takksamur fyri ta hjálp, ið vit føroyingar hava so lætta atgongd til. – Eitt tað ringasta, ið kann henda, er at missa barn sítt. Tann kensla kann ikki lýsast. So í dag eri eg takk­samur fyri, at sjúkraverkið er so gott, sum tað er. At læknar hava førleikarnir at fara inn í eitt so lít­ið hjarta og fáa tað at virka aft­ur, sigur Benjamin. Sangurin er sterkasta amboðið Undir sjúkraleguni hjá dóttrini valdi kendi tónleikarin at venda sær til tað sterkasta amboðið, ið hann kennir, tá hann sat við dóttr­ ini. – Eg sang fyri henni hvønn dag. Tón­leikur er eitt tað sterkasta am­ boðið, ið vit menniskjur hava. Tað ber ikki til at seta orð á tær kensl­ur, ið tónleikur vekir í fólkum. Tað er eisini mín máti at úttrykkja meg á, tónleikurin er mítt mál, so sjálv­ andi sang eg fyri henni, greiðir Ben­ ja­min frá. Nú dóttirin er komin fyri seg aft­ur, og tilveran er vorðin meira støð­ug, følir Benjamin eisini, at tíð­in er komin at venda aftur til tón­leikin. – Seinastu tvey árini hava verið hørð, men nú eri eg klárur at arbeiða við egnum tónleiki aft­ur. Tað var eing­in kjansur, at eg megn­ aði at geva nakað út mitt í rokanum, men nú er tilveran aftur so støðug, at eg føli, at eg havi yvirskot at lata okk­urt nýtt úr hondum. Tónleikur er gjørdur at koma út til fólkið, tí tað er tá ið hann verður deildur, at hann verður vaktur til lívs, sigur Ben­ja­min Petersen. Ave verður at hoyra aftur Ein av verkætlanunum, ið Ben­ ja­min Petersen hevur ætlanir at menna víðari er bólkurin AVE, ið hann myndar saman við Petur Pól­son. Sama vunnu teir Væl-á- Veg prísin hjá Iceland Airwaves, At­lan­tic Airways og G! í 2015, men vegna sjúku hevur nærum einki ver­ið at hoyrt frá bólkinum síðan tá. Men um alt gongur eftir ætlan, so kunnu føroyingar vænta at hoyra meira frá bólkinum. – Nýliga var Petur so óheppin at fáa ein blóðpropp. Vit høvdu sett tíð av at fara í upptøkuhølini at spæla fleiri løg inn, og eftir ætlan skuldu vit verið í upptøkuhølunum nú, men so vildi ikki. Men Petur kem­ur vónandi fyri seg aftur, og so gera við tað tá. Løgini eru har, og tey fara aldrin burtur. Tá tíðin er búgvin, so koma tey út, lovar Ben­ ja­min Petersen. Hóast Ave hevði nógvar møgu­ leik­ar at sleppa út í heim við tón­ leikinum áðrenn sjúka spilti kjans­ in, so er eingin beiskleiki at hóma hjá Benjamin Petersen í dag. – Vit høvdu stórar ætlanir við bólkinum og nógvar bóltar í luft­ini. Fløgan hjá Ave varð útgiv­in í Týsk­ landi og vit skuldu á kon­sert­ferð. Alt møguligt kundi hent, men lív­ ið vildi tað ikki ordiliga. Tað má eg bara góðtaka, sigur Benjamin Pet­ er­sen og heldur fram. – Eg tími ikki hyggja aftur og iðra meg yvir spilta kjansin. Tað týdn­ingarmiklasta er, at vit hava tað gott. Tónleikurin er komin út, og hann livir millum fólk. Tað eri eg glaður fyri. Og eg eri takk­ sam­ur fyri, at vit hava tað gott, hó­ast bæði eg og Petur hava verið gjøgn­um alt møguligt. Tað er tað týdn­ingarmiklasta, sigur Benjamin Pet­er­sen. Eydnusonur Fyrsta fløgan í tvey ár frá Ben­ja­ min Petersen er á veg til land­ið, og verður givin út seinni í mán­að­ inum. Fløgan hevur fingið heitið Full­máni, men merkisvert er, at Ben­ja­min Petersen hevur valt at út­geva fløguna undir einum nýggj­ um navni. – Fyriuttan Ave, so havi eg altíð givið tónleik út undir navn­in­um Ben­jamin, men til nýggju verk­ætl­ anina havi eg tikið kunstn­ara­heit­ið Son of Fortune, ið merkir eydnu­ son­ur, greiðir Benjamin Petersen frá. Tað eru ymiskar orsøkir til, at Ben­jamin Petersen nú velur at fram­føra og útgeva tónleik undir ein­um nýggjum navni. – Mær dámar væl navnið og týdn­ingin av tí. Men tað er eisini tí, at í øllum meldrinum av interneti, Spoti­fy og Itunes, so er torført at finna Benjamin, tí tað eru túsund Ben­ja­minar til í verðini. Tá man fer á Spotify og leitar, so skal man veruliga leita fyri at finna mín tónleik. Son of Fortune er tað eing­ in annar, ið brúkar, greiðir Ben­ja­ min Petersen frá, ið eisini sær eitt frælsi í at brúka eitt annað navn. – Onkursvegna er tað deiligt at kunna leggja tær ymsu byrðurnar í koma við at framføra sum tón­leik­ ari á Son of Fortune og ikki á meg sum privat persón. Eg elski tað eg geri, og eg livi fyri tónleikin. Tað er ikki nakað, ið eg geri fyri løtu vinn­ing ella fyri at blíva kendur, men tað at spæla tónleik er mín hátt­ur at liva. Men eg eri eisini so nógv annað, m.a. pápi at tveimum børn­um, sigur Benjamin Petersen. Gamal tónleikur Hóast fløgan kemur út miðjan juni, so er tónleikurin á henni tvey ára gam­al. Tónleikurin var nevniliga skriv­að­ur og innspældur áðrenn sjúk­an rakti Teklu. – Summarið 2015 fóru eg og Jan Rúni Poulsen til Fuglafjarðar at jamma í hornorkesturrúminum, har vit so mangan hava sitið saman fyrr. Tað var okkara venjingarhøli, tá vit vóru tannáringar og er tað eitt sera týðandi stað í okkara menn­ing sum tónleikarar, greiðir Benja­min Petersen frá. Ætlanin var einans at hugna sær og spæla eitt sindur saman, men brádliga byrjaði nýggjur tón­ leik­ur at floyma úr teimum. – Øll hugskotini til fløguna blivu gjørd hetta gandakenda full­mána kvøldið, og tí varð tað greitt, at temaið á plátuni skuldi vera fullmánin, greiðir Benjamin Pet­ersen frá. Teir báðir upptóku hugskotini á telefonirnar, og fóru síðan í upp­ tøku­hølið við Mikael Blak. Við Fred Rud­dick sum upptøkumanni, tóku teir alla fløguna upp uppá tríggjar dag­ar. Til tekstirnar á Son of For­tune fløguni hevur Benjamin Pet­er­sen fingið hjálp frá tveimum monn­ um, ið eru kendir yrkjarar og rit­ høv­undar. – Av tí at løgini til plátuni komu til lívs á so serligan hátt, metti eg, at tekst alheimurin kravdi meir enn bert gerandismál. Tað skuldi vera okk­urt størri, tí leitaði eg mær til yrkingasøvn. Yrkinga søvnini Pinna brenni til sosialismuna hjá Jóanes Nielsen og Opus 6: ein symfoni fyri æðrar hjá Petur Pól­ son blivu brúkt, og so skrivaðu eg og Petur eisini nakrar av tekst­un­ um í felag, greiðir Benjamin Pet­er­ sen frá. Eitt fyribils farvæl Samstundis sum Fullmáni kann tulk­ast sum at Benjamin Petersen vend­ir aftur til tónleikin eftir tvey hørð ár, so er tað samstundis eis­ini eitt farvæl til Føroyar. Eftir summ­ arferiuna flytur familjan nevni­ liga til Danmarkar, har Ben­ja­min Petersen er sloppin inn á mus­ik­ konservatorium í Aarhus, með­an unnusta fer at lesa á design skúl­ an­um í Kolding. – Hetta er ein gamal dreymur, ið verð­ur veruleiki. Eg søkti inn sum 15 og 16 ára gamal, men tá bleiv eg av­vístur. Tað var bara gott, tí hetta noyddi meg út í ”veruliga lívi” at spæla og uppbyggja mína egnu yrk­is­leið, sigur Benjamin Petersen. Tað førdi til eitt ártíggjund á før­oyska tónleikapallinum, har hann hevur framført við nøkrum av teimum størstu føroysku nøvn­ un­um og verið við á hópin av út­ gáv­um sum tónleikari, fram­leið­ari, upptøkumaður ella ljóð­bland­ari. – Eg havi spælt saman við fant­ ast­iskum fólkum sum Eivør, Hanus G., Guðrið Hansdóttir, Teitur og Kára P. Eg havi spælt saman við lista­fólkum, ið eg elski tónleikin hjá. Eg havi verið úti og spælt eina rúgvu, fingið royndir, men nú er tíðin búgvin at prøva okkurt ann­ að. Eg fari at lesa tónleik og kanska grava eitt sindur í tí, ið eg geri. Tað verður spennandi hvat kem­ur burturúr tí, sigur Benjamin Pet­ er­sen. Av tí at løgini til plátuni komu til lívs á so serligan hátt, metti eg, at tekst alheimurin kravdi meir enn bert gerandismál. Tað skuldi vera okkurt størri, tí leitaði eg mær til yrkingasøvn. Í dag er Tekla frísk og trívist væl MYND: ÁLVUR HARALDSEN