mánadagur 12. juni 2017síða 4

Mánadagur 12. juni 2017 · Nr. 67 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 VARÐIN PELAGIC Dagsins hetja á Tvøroyri: Eg veit ikki, hví eg gjørdi tað, men eg hugsaði yvirhøvur ikki um meg sjálvan. Eg hugsaði bara um hini, sigur Mortan Thomsen, sum var dagsins hetja, tá ið eldur kom í Varðan Pelagic Áki Bertholdsen – Eg hugsaði bara um at hini! Tað sigur Mortan Thom­ sen, maskinmaður á Varð­an­ um Pelagic. Hann var dagsins hetja, tá ið eldur kom í upp­sjóv­ar­ virk­ið hjá Varðanum fríggja­ morg­unin, tí tá ið fólkið var far­ið av virkinum, herjaði hann á eld og royk og fór inn aft­ur á virki – ikki bara eina ferð, men tvær ferðir. Fyrru ferðirnar fór hann inn at leita eftir fólki, sum ikki vóru komin út saman við hinum, og aðru ferðina fór hann inn aftur fyri at sleppa til telduna, sum skrúv­ar ventilarnar til tang­ar­nar við tí vandamikla ammo­ni­akk­in­ um, fyri. – Tað var so nógvur royk­ ur, at eg sá bara nakrar senti­ metrar, so eg mátti trilva meg fram ígjøgnum roykin, sigur Mort­an Thomsen. Á Tvøroyri siga tey, at hann var dagsins hetja, og at tað var eitt satt bragd, hann út­inti hendan morgunin. Mortan Thomsen sigur at tey á Varðanum hava havt venj­ingar í, hvussu tey skulu fara fram, skuldi eldur komi og tey vera noydd at rýma av virk­in­um. Trilvaði seg fram Hann sigur, at á Varð­an­um hava tey greiðar manna­ gongd­ir fyri, at í slíkum føri skal alt starvsfólkið savnast á ávís­um pláss­um. –  Eg royndi fyrst at sløkkja við at spula á eldin, men tað gjørdi ikki mun, so eg slepti mær bara út, soleiðis sum eg skuldi eftir teirri manna­gongd, vit høvdu. Men tá ið vit so hildu manntal fyri at tryggja okkum, at øll vóru kom­in út, manglaði eitt fólk. – Eg hugsaðu meg ikki um, men leyp inn aftur á virk­ið at leita. Eg sá bara beint fram um nøsina, so eg mátti trilva meg fram, sigur Mortan Thomsen. Hann hevði onga masku, men helt ermuna upp fyri nøs­ina ímeðan hann leitaði rúm úr rúmi ígjøgnum alt virk­ið. –  Eg veit, at tá ið fólk verða bangin, eru tað nógv, sum krúpa saman niðri á gólv­in­um, so eg leitaði eis­ini und­ir borðunum í mat­ar­høll­ ini, og á gólvinum allastaðni, men har var ongin at finna. Hann leitaði í matstovuni, á wc, í umklæðingarrúmunum og alla staðni. – Tá ið eg lat hurðina til tað seinasta rúmið upp, stóð eld­ur­in út ígjøgnum, so har var einki at gera uttan at sleppa sær út aftur. – Tá ið eg so kom út, var fólk­ið, sum vit saknaðu, kom­ in út í øllum góðum saman við einum øðrum bólki og var far­in í ein bil. Mortan hevur arbeitt á Varðanum Pelagic í fýra ár og hevur sostatt verið á virk­ in­um frá fyrsta degi. –  Tí kenni eg virkið væl so eg hevði ymsar rým­ing­ar­ leiðir, so eg visti mær onkra rým­ingarleið, skuldi tað stað­ ið á, men tað hugsaði seg ikki um tá, sigur Mortan. Fóru inn aftur Men Mortan sigur, at tá ið hann var komin út aft­ur, fóru tey at tosa um tang­ar­ nar við ammoniakki, sum er lívshættisligt at anda í seg. –  Ventilarnir eru teldu­ stýrd­ir, men fer hol á eitt rør, og ammoniakk lekur úr, fortelur tað telduni, at skipanin manglar ammo­ni­ akk, og sostatt fara vent­il­ar­ nir frá, og so fer ammoniakk at streyma úr tangunum. – Tí gjørdu vit av at fara inn aftur á virkið at finna telduna, sum stýrir vent­il­un­ um, sigur Mortan Thomsen. Hann sigur, at teir vóru tveir mans, sum fóru inn aft­ur á virkið. Hesa ferðina høvdu teir masku og tangar EG HUGSAÐI BARA UM HI SETT SÍNI SPOR Eisini hjá teimum minstu, hevur hendingin fríggjadagin sett síni spor. Her er tað 10 ára gamla Conni Dam, sum hevur fest sínar kenslur á pappír