mánadagur 12. juni 2017síða 20

Mánadagur 12. JUNI 2017 · Nr. 67 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Venjarin hjá NSÍ er ikki í iva um, at føroyskur fótbóltur kann mennast nógv afturat. Hann heldur, at hugburðurin til fótbólt í Føroyum skal kollveltast. Vit skulu samla teir bestu spælararnar í hvørjum árgangi og gera ein skúlaflokk, so hesir fáa meiri venjingar og á hægri stigi. Vit skulu tora at hugsa meiri í elitufótbólti, og ikki ræðast at traðka onkran á tærnar Anders Gerber: ELITUVENJING OG FÓTBÓLTSSKÚLI ER VEGURIN FRAM MENNING Tróndur Arge/Símun Christian Olsen Ein av teimum, sum hevur greið­ar meiningar um menning í før­oysk­ um fótbólti, er danski venjarin hjá NSÍ, Anders Gerber. Gløgt er gestsins eyga, sigst, og meðan vit til tíðir hava eina romantiska mynd av føroyskum fótbólti og okkara brøgdum, hevur Anders Gerber hug at rista eitt sindur í okkum. Hann samanber Føroyar við Silke­borg og vísir á, at bestu spæl­ ararnir í teimum eldru árgangunum í Silkeborg venja saman upp til sjey ferðir um vikuna at kalla alt árið. Í Føroyum venur eitt nú U19 landsliðið 15 til 25 ferðir saman. Hann sær eisini stórar trupul­ leikar við venjingunum í fe­løg­ un­um, har tað mangan er ov stór­ur munur á evnunum hjá spæl­ arunum. Nakað, sum sæst aftur í dysti, har annað liðið mangan vinn­ ur stórt. Eisini eru viðurskiftini rund­an um vanliga venjaran í yngru deild­ unum ikki góð nokk. Partarnir kunnu ikki krevja nakað av hvørj­ um øðrum. Og oftani snýr tað seg um at vinna, heldur enn at menna spælaran. Einstaka spælaran. Anders Gerber hevur eina loysn, og sær eisini fleiri møguleikar í før­ oyskum fótbólti. Venja ov illa og ov lítið Anders Gerber hevur verið hjálpar­ venjari hjá Silkeborg IF í fýra ár frá 2011 til 2015. Hann brúkar eisini Silkeborg sum eina samanbering, tí fólkagrundarlagið er áleið tað sama, men tað er stórur munur á venjingarnøgdini hjá spælarunum í tannárunum. Ein spælari í Før­ oyum venur helvtina minni og á lægri stigi enn kappingarneytarnir í Danmark. – Størsta avbjóðingin er, at spæl­ararnir venja ov lítið. Støðið á gerandisvenjingum er ov lágt, og evnaríku spælararnir hava mang­an ov lætt spæl móti verru viðspælarunum. Tí verður hann ikki trýstur nóg mikið. Dystirnir hjá honum eru á ov lágum stigi, og hann spælir ov sjáldan móti jøvnum ella betri mótspælarum og verður ikki trýstur, sigur Anders Gerber. Hann kemur seinni inn á aðrar loysnir, sum kunnu gera gerandis­ dagin meiri spennandi fyri ein føroyska fótbóltsspælara, men tá tað kemur til at hugsa um Føroyar og føroyskan landsliðsfótbólt, so er svarið ein fótbóltsskúli. – Avgjørt besta loysnin í mínum eygum er, at bestu spælararnir kring landið verða samlaðir og venja ofta saman. Jú fyrr tað verð­ ur gjørt, tess betri. Eg tosi ikki um 6 ára gamlar spælarar, men um U12 ella U13. Onki menningarumhvørvi Viðvíkjandi elituvenjing, fylgja fleiri ting við, sum vit ikki hava úti í einstøku feløgunum í Føroyum. Anders Gerber nevnir eitt nú fólka- og fíggjargrundarlag og umstøður. – Vit tosa eisini um, at teir fáa betri venjarar og harvið eitt betri menningarumhvørvi. Tað er kjarnin í hesum málinum. Tað eru ov fáir spælarar, sum eru í einum menningarumhvørvi. Tað eru ov fá støð í Føroyum, har tú hevur for­treytirnar fyri at hava eitt menn­ingarumhvørvi, sigur Anders Gerber og leggur afturat: – Eitt nú er tað ikki ”feed­back” upp á dystir, ongar sjónbanda­ grein­ingar av avrikunum, ikki sjónbandaupptøkur av venjing og ongin einstaklingavenjing. Og so­ leiðis kann eg halda fram. Tað eru ikki kropsligir venjarar knýttir at øllum feløgunum, vit hava ikki mentalar venjarar og tað eru heldur ikki fysiotera­peutar knýttir at ungdómsliðunum. Tá er tað ikki eitt menn­ingarumhvørvi, og tí er einki menningar­umhvørvi í Før­oy­ um, sigur danski venjarin. Loysnin er ein FSF- stýrdur skúli Venjarin hjá NSÍ er greiður í síni talu. Loysnin er ein skúli, sum FSF varðar av. – Besta loysnin er, at bestu spæl­ ararnir venja saman um morgunin, fyri síðani at kunna venja úti í fe­ løgunum um kvøldið. Eitt slag av fótbóltsskúla er ein sera góð loysn, tí tað ger at spælararnir koma at venja meiri og á hægri stigi, sigur fyrrverandi hjálparvenjarin hjá Silke­borg. Hann vísir á, at tað ikki er neyð­ ugt at búgva á skúlanum, tí tað er so stutt frástøða í Føroyum. Ein fyrimunur, hann nevnir fleiri ferðir. – Tað kundi eitt nú verið, at 20 teir bestu vandu saman tríggjar til fýra ferðir um vikuna á skúlanum, har landsliðsvenjararnir standa fyri venjingini. Her blívur landsliðið betri, tí spælararnir verða betri ”matchaðir” til venjing og kunnu venja oftari, sigur Anders Gerber, og heldur ikki, at tað er ein vansi fyri tey feløgini, sum mugu lata sínar spælarar. – Spælararnir kenna seg eisini heima í feløgunum, har teir venja seinnapart og um kvøldarnar. Her eru teir eisini millum teir bestu og fáa roynt tey tingini, teir læra. Tað eru ting tú betri kann læra, tá tú spælir móti veikari mótstøðu, meðan tú lærir annað, tá tú spælir móti góðum spælarum. Við hesum fær spælarin avbjóðingar á øllum økjum, heldur venjarin hjá NSÍ fyri. Hann vísir á, at í Danmark verða líknandi tiltøk gjørd fyri spælarar frá umleið 7. flokki av, og líka til miðnámsútbúgvingin er liðug. Tað vil siga eini seks til sjey ár við skúla og fótbólti. Elituhugsan manglar Ein av høvuðsniðurstøðunum hjá Anders Gerber er, at vit í Føroyum ikki hugsa um elituna. At vit ikki tora at velja til – og samstundis velja frá. Eftir hálvt annað ár í Føroyum, skilur hann væl, um tað hevði verið stór mótstøða fyri einum slíkum uppskoti. –Eg skilji væl, at tað eru fólk, sum ikki høvdu tikið væl ímóti tí, men tað er stóri trupulleikin her. Vit eru so bangin fyri at traðka onkr­an á tærnar, fyri at onkur blívur keddur, og vit eru bangin fyri, at onkur skal skriva okkurt ljótt um tað. Men soleiðis er tað næstan altíð við broytingum. Tað er altíð onkur, sum ikki dámar tær, sigur danski venjarin avgjørdur, men vísur á møguleikarnar. – Eg sigi ikki, at talið akkurát skal verða 20. Tað kann eisini verða eitt sindur dynamiskt, har tað í summ­ um flokkum eru fleiri, og øðrum færri, umframt at útskiftingar kunnu fara fram, men tað verður neyðugt at taka eina avgerð, sigur Anders Gerber og vísir til eitt dømi úr føroyska ítróttarheiminum. – Hyggja vit eftir fimleikinum í Føroyum, velja tey frá longu í 1. flokki, so hví kunnu vit í fótbólti ikki taka eitt val í 7. flokki. Eg haldi bara, tað er neyðugt og longri er tann søgan ikki. Um vit skulu flyta okkum, so tað merkist, má ein hug­ burðsbroyting til, har vit fara at hugsa nógv meiri um elituna, sigur Anders Gerber. Hann leggur dent á, at tað ikki merkir, at tað ikki skal vera fótbóltur úti í feløgunum, men tað merkir, at landið velur at satsa upp á nakrar spælarar, sum fáa betri umstøður. Avbjóðingin við venjarum Eitt afturvendandi prát í før­oysk­ um ungdómsfótbólti eru venj­ar­ arnir. Her heldur Anders Gerber, at vit mugu skapa eitt spennandi og mennandi venjaraumhvørvi, so »Eg trúgvi tað mest realistiska boðið í hesum sambandi er at gera eitt miðpunkt, sum verður eitt menningarumhvørvi. Tú kundi kanska sagt, at vit kundu havt trý, men eg haldi, at eitt er tað besta. Tá leggja við alla orku í eitt og sama stað«