mánadagur 12. juni 2017síða 22

Mánadagur 12. JUNI 2017 · Nr. 67 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Føroyskur fótbóltur stendur frammanfyri stórari avbjóðing, um vit framhaldandi skulu kappingarfør við onnur lond. Tað er ikki longur nokk at tapa heiðurligt og samstundis liggja í egnum brotsteigi, men hvussu taka vit næsta fetið? Í greinarøð fer ÍtróttarSosialurin afturum menningina av føroyska fótbóltsspælaranum Afturum føroyska fótbóltsmenning: FØROYSKI FÓTBÓLTS­ SPÆLARIN KANN BLÍVA BETRI MENNING Tróndur Arge/Símun Christian Olsen Tað kann verða ringt at greina før­ oyskan fótbólt. Fyri fáum árum síðani vunnu vit tvær ferðir á Grikka­landi og í ár hevur U17 lands­liðið verið til EM endaspælið. Fólk aðrastaðni standa spyrjandi, hvussu tað ber til. Samstundis síggja vit eitt før­ oyskt A-landslið blíva spælt av vøllinum móti Sveis, U15 landsliðið hevur stórar trupulleikar í dansk­ ari liðkapping, U19 landsliðið tap­ir tvær ferðir fyri Luksemborg og U21 landsliðið er ikki kapp­ingarført móti Litava. Sólskinssøgan sum vakti okkum Ei undur í, at fólk halda at fót­bólts­ menningin í Føroyum stendur í fagr­asta blóma. Í mai mánað var U17 landsliðið hjá dreingjum til EM endaspælið, eftir at hava vunn­ ið seg víðari úr tveimum undan­ kappingarbólkum. Við sólskinssøguni kemur eis­ ini eitt ynski um at røkka enn longri. Tað merkir at taka eitt stig afturat. Stigið, sum íslendingar mill­um annað hava tikið. Til EM endaspælið sóu vit eisini, hvussu langt tað er á mál við fót­bólts­ menn­ing í Føroyum. Føroysku spælararnir høvdu snøgt sagt ongan møguleika móti elituni í Evropa. Tað er heldur ikki so løgið, tá vit hugsa um fólkatalið, men í føroyska fótbóltsheiminum verður víst á, at vit saktans kunnu røkka enn longri. Føroysku spælararnir venja als ikki á nóg høgum stigi, og venja heldur ikki eins nógv og mót­støðu­ spælararnir. Serliga móti Fraklandi var mun­urin ræðandi stórur. Tað sæst eisini greitt, at føroysku spælararnir halta langt aftaná á fleiri økjum. Kropsliga var munurin stórur, men eisini tekniskt og ikki minst er ferðin og kvik­leikin ein stór av­ bjóð­ing Eftir tíggju ár sum U17 lands­liðs­venjari veit Áki Jo­hansen(,) hvat hann tosar um, tá hann eft­ir seinasta dystin sigur, at vit mugu upp­raðfesta venjingina av krops­lig­ari styrki og kvikleika. U17 landsliðið var ein sólskins­ søga, men ein sólskinssøga, sum vakti okkum. Sum vísti okkum á, at longri tú kemur – longri er á mál. Hin veruleikin Síðani hava vit sæð U15 landsliðið havt stórar trupulleikar í danskari liðkapping, men er tað so løgið, tá vit ikki samla spælararnar oftari á yngrum aldri? Vit síggja nýggja árgangin av U17 landsliðnum tapa greitt í síni EM undankapping, men er tað so løgið, tá spælararnir als ikki eru klárir tekniskt, kropsliga og ikki minst taktist? Vit síggja eisini eitt U19 lands­ lið, sum tapir tvær ferðir 1-0 á Luksemborg í venjingardystum, men er tað so løgið, tá flestu spæl­ ararnir ikki eru best møguliga fyri, tí teir hava spælt fyri síni feløg stutt frammanundan. Vit síggja U21 hava stórar trupul­leikar í Litava, har heimaliðið vinnur 3-0, men er tað løgið, tá vit umframt áðurnevndu tingini, held­ur ikki spæla venjingardystir við U21 landsliðnum. Í roynd og veru høvdu hvørki A-landsliðið ella U21 lands­lið­ið eitt skot á mál úr vanda­ m i k l ­a r i støðu. Vit síggja heilar U-landskapp­ingar á tremur við stórsigrum – men hvør vinnur tá? Vit síggja nógvar venjarar uttan venjaraútbúgvin, sum gera tað av berum huga, men er tað nokk, um vit vilja í elituna? Vit síggja føroysk fótbóltsfeløg brúka milliónir upp á bestu lið­ini, men krevja lítið og einki afturfyri – hví ikki heldur brúka pengarnar upp á at menna spælarar? Skulu finna fram til hvat skal gerast Ætlanin við greinarøðini er at lýsa støðuna í føroyskum fótbólti, tá tað kemur til menning av spælarum. At tosa við fólk, sum hava førleikar at síggja, hvat kann og skal gerast fyri at fylgja menningini í altjóða fótbólti. Tað sum fyrr var nokk, er ikki nokk longur. Føroyskur fótbóltur er komin á eitt hægri stig – og nú vilja vit víðari. Landskappingin í Gibraltar er í rúkandi menning, og líkt er til, at vit tapa kappingina á styrkilistanum fyri landskappingar. Tað er ein van­lukka fyri føroyskan fótbólt, tí so missa vit eitt av plássunum í Evropa, sum gevur nógvar pengar og avbjóðingar til føroyskan fót­ bólt. Einki føroyskt lið er komið víðari í Evropa seinastu tvey árini, men fleiri teirra skulu hava rós fyri at hava uppraðfest evropa­lut­ tøkuna. Luksemborg er í holt við at geva øllum pass, sum hava búð í landinum í eitt ár. Soleiðis kann landsliðið velja millum væl fleiri spælarar, meðan vit í Føroyum ikki klára at fáa spælarar sum Alex José dos Santos, Sorin Anghel og so mest aktuella spælaranum, Lukasz Cieslewicz, á landsliðið. Fót­ bóltssambandið meldar pass í pass- stríðnum, og tí standa spælararnir á egnum beinum. Andorra hevur júst vunnið sín fyrsta altjóða landsdyst, sum var á heimavølli móti Ungarn. Eft­ir málleysa javnleikin millum An­dorra og Føroyar, er ikki vist, at vit eru so nógv betri enn lítla fjalla­land­ið. Skulu vit framhaldandi verða sterkast av smátjóðunum, og sam­ stundis javnan bjóða sterkari mót­ støðu av, verður neyðugt at finna fram til hvussu tað kann gerast. Endamálið við greinarøðini er at samla góðu eygleiðingarnar og góðu ráðini, og vónandi finna fram til, hvussu vit í felag kunnu lyfta føroyskan fótbólt. Og vit byrja við byrjanini. Menningini av føroyska fótbóltsspælaranum.