hósdagur 15. juni 2017síða 14

FRÍGGJADAGUR 16. JUNI 2017 SOSIALURIN 69 14 TEMA Hjúnaskilnaður Skildur tvær ferðir BARBARA HOLM 1994 og 2000. Tvey ár, tá ið Sveinur Tróndarson upplivdi tað, sum summi ongantíð uppliva, summi einaferð og summi fleiri ferðir. Hann stóð brúðgommur til brúd­ leyp. Og í summar skal triðja brúd­ leypið standa. – Vit fara ikki at bjóða vælkomin, vit ætla at bjóða vælafturkomin, sigur Sveinur Tróndarson við einum skálkabrosi um komandi brúdleypið. Tí hann og unnustan Annika hava bæði verið gift og skild áðrenn tey funnu hvønn annan. Og Sveinur megnar væl at gera gjøldur burturúr, at “tredje gang er lykkens gang”. Men tað hevur ikki altíð verið stuttligt og lætt at fyrihalda seg til harða veruleikan við hjúna­ skilnaði. 1997 og 2010. Tvey ár, sum fyri Svein vórðu merkt av skilnaði og at bróta upp úr nýggjum. Tí tað er væl tað, sum hendir, tá ið eitt par fer hvør til sítt. Fyrru ferð varð hjúnaskilnaðurin lættari, tí tá fóru partarnir hvør til sítt í sátt og semju. Aðruferð var truplari. Tá var ótrúskapur grundarlag fyri skiln­ aðinum eftir 10 árum saman. Varð fangaður í ringari støðu Seinni hjúnaskilnaðurin hjá Sveini má ivaleyst bólkast undir heit­ inum “ein harður skilnaður”. Tí í tíð áðrenn parið fór hvør til sítt gekk illa. Sveinur dugir ikki at siga, júst hvat tað merkir, tí tað kom so sníkjandi. Men ein dagin endaði Sveinur í einari støðu, sum hann ikki kundi taka aftur. – Eg endaði við at liva eitt dup­ ultlív. Og tað helt fram í 10 mán­ aðir. Eg var giftur og hevði eina aðra á síðuni. Tað var hart fyri allar partar, minnist Sveinur Tróndar­ son aftur á. Tað gjørdist kalt og kyniskt. Ikki tí, at Sveinur sær seg sjálvan sum ein, sum nakrantíð kundi funnið upp á slíkt. Men tað hendi og orsøkin er ivaleyst sera fjøltáttað. – Eg trúði ikki, at eg kundi finna upp á slíkt. Hatta gongur jú beint í móti mínum virðum sum menniskja. Men man fangar ikki ordiliga, hvat tað er, sum hendir. Tað hendir bara og man dugir onkursvegna ikki at síggja avleiðingarnar av tí man ger, sigur Sveinur Tróndarson. Hann varð fangaður í dupult­ lívinum og ein mánað aftaná vóru hann og konan skild. Tað gekk skjótt fyri seg, tí tá ið ótrúskapur er ein partur av málinum, verða tað framskundað. Stór lívskreppa Meðan óveruliga dupultlívið brast í høvdið á Sveini, viðførdi tað stórar skaðar til alt og øll rundan um. Sum vera man vóru táverandi kona hansara og familja hennara ógvuliga ávirkað av støðuni. Og tað skal man í slíkum førum skilja, heldur Sveinur. – Tú skalt minnast til, at tey hava jú merkt stórt svik, sum á ongan hátt kann forsvarast. Tí skulu tey hava pláss og tíð til at reagera, sigur hann. Tað var fyrstu ferð í lívinum, at Sveinur leitaði sær hjálp hjá sálarfrøðingi. – Tað var jú ein kreppa. Og tað besta eg havi gjørt, var at leita mær hjálp. Tí tá fært tú tosað um nøkur ting við ein persón, sum einki hevur investerað í. Og so fært tú amboð til, hvussu tú skalt handfara støðuna, greiðir Sveinur Tróndarson frá. Tað var ein hørð tíð, men ótrú­ skapur stendur ongantíð einsa­ mallur á listanum yvir trupulleikar hjá einum fráskildum pari. – Eg havi síðani hugsað øgiliga nógv um, hví eg endaði har. Eg haldi tað var ein øgiliga vánalig loysn upp á nakrar stórar trupulleikar, sum vit ikki dugdu at loysa. Og so at enda royndi eg bara at loysa teir sjálvur, fyri meg, sigur Sveinur Tróndarson. Og tað er júst har størsti trupulleikin liggur. – Um tú gloymir at halda par­ lagið viðlíka og fokusera upp á tín maka, so er tað skjótt, at man stegðar við at hyggja inneftir – bæði inn í seg sjálvan og inn í parlagið, sigur Sveinur Tróndarson. Tað er altíð ein orsøk Tá ið Sveinur skal hyggja aftur á hesar hendingar í sínum lívi og sínar royndir innan bæði journalistyrkið og sum familjumaður hesi seinastu 52 árini, er tað eitt, sum hann er sann­førdur um. – Tað er altíð ein orsøk til, at fólk fara hvør til sítt. Tað hendir ongantíð, uttan at man hevur so mikið stórar trupulleikar, at man ikki dugir at loysa teir. Einki par er eins og eingin skilnaður líka. Tí er umráðandi, at man virðir fólk í hesari kreppu, sum mong koma í, sigur Sveinur Tróndarson. Sjálvur hevur hann fyri tað mesta bara upplivað skemtingar­ saman viðmerkingar um sínar skilnaðir. Og onkuntíð hava fólk havt hug at siga honum, hvussu hann nú skal gera og skuldi havt gjørt. – Mítt besta ráð er, lat vera við at taka í móti ráðum frá øðum. Tí teirra ráð eru gjørd frá teirra premissum. Tú mást finna tín egna veg gjøgnum lívið, sigur Sveinur Tróndarson. BARBARA@SOSIALURIN.FO Sveinur og Annika skulu giftast Navn: Sveinur Tróndarson og Annika Juul Aldur: 53 ár & 43 ár Børn: Sveinur hevur fýra børn og Annika fýra børn. Ímillum sín hava tey sostatt átta børn – Tey, sum halda, at lívið er ein bein linja frá A til B fara at blíva skuffað ferð eftir ferð. Tí lívið tveitir teg av kós í tíð og ótíð, og tað er ikki altíð tú varnast, at nú ert tú farin av kós. Men eitt er vist – eingin velur at blíva skildur uttan orsøk. Tað er altíð ein orsøk, sigur Sveinur Tróndarson, sum eru giftur og skildur tvær ferðir og í summar skal giftast fyri triðju ferð HJÚNASKILNAÐUR ER TANN STØRSTA LÍVSKREPPAN