fríggjadagur 23. juni 2017síða 12

FRÍGGJADAGUR 23. JUNI 2017 SOSIALURIN 72 ANNIKA KUNOY IM ANNIKA@SOSIALURIN.FO 74 ára gamla Ása Klakk­stein Dani­ el­sen er fødd og uppvaksin í Kolla­ firði, men hevur altíð havt eitt ser­ligt tilknýti til Klaksvíkar, har mamma hennara var frá. Hon vitjaði nógv í Klaksvík um summ­ ar­ið og greiðir frá, at henni dámdi sera væl har. Tá hon var 16 ára gomul fór hon til Klaksvíkar at tæna, og síðani møtti hon John Richard Klakkstein stutt eftir. – Tá koyrdu dreingirnir bil og gent­urnar gingu á vegnum. Eg møtti honum og vit fylgdust og gingu saman eina tíð, áðrenn vit vórðu gift í 1962, beint áðrenn eg fylti 20 ár, sigur hon. Av tí, at eg hevði vitjað so nógv í Klaksvík, var tað natúrligt at bú­ seta meg har. Eg veit ikki hví, men eg saknaði ikki heimbygdina tá, og foreldur míni dámdu væl, at eg valdi at búgva í Klaksvík, og har man byggur reiðrið verður heimið, sig­ur hon. Bert tveir mánaðir eftir, at hon og John Richard vórðu gift misti Ása pápa sín, sum ongantíð náddi at vitja hana har. – Tá eg varð gift segði hann, at nú visti hann, hvar hann skuldi búgva, tá hann kom til Klaksvíkar at vitja, men tað náddi hann ong­ an­tíð, sigur hon. Ása missir mann sín John Richard og Ása fingu fýra børn, og hann arbeiddi sum sjálv­støðugur reiðari, og Ása var heima og ansaði eftir børnunum. Tey fingu tveir dreingir og tvær gent­ur. Hon var nógv virkin í samkomuarbeiði og á Zarepta um sumrini. Soleiðis gingu árini, og 32 ár inn í hjúnabandið fingu tey mis­tanka um, at okkurt var galið hjá John Richard, tí hann var so illa fyri. – Vit høvdu ein mistanka um, at okkurt var galið. Hann fór til lækna, men hann átti ongan jour­ nal hjá læknanum, tí hann hevði ong­antíð gingið til lækna. Hann dugdi øgiliga væl at goyma tað, at hann var so illa fyri, greiðir Ása frá. John Richard fær tá staðfest krabba og tá hevði krabbin spreitt seg alla staðir, og tí fekk hann onga við­gerð. – Hann segði læknanum, at hann ikki skuldi siga sær, hvussu langa tíð hann hevði eftir at liva í. Tað gjørdi læknin heldur ikki, tí tað visti hann ikki. Vit vórðu innløgd sam­an á Landssjúkrahúsinum í eina tíð, og síðani vórðu vit flutt á Klaks­víkar Sjúkrahús. Eftir eina tíð kom hann tá heim aftur, og eg tók mær av honum alla sjúkralegu hans­ara, sigur hon. Ása greiðir frá, at hann var øgi­ liga illa fyri og støðan bert versnaði teir 18 mánaðirnar hann var sjúkur. – Seinastu nátt sína hevði hann so nógva pínu, og vit fóru á sjúkra­ hús­ið. Tað var ógvuliga hart at síggja hann svinna burtur, sigur hon. – Eg fekk tað størsta sjokkið, tá eg fekk at vita, at hann var sjúkur. Eg hugsaði nógv um, at eg fór at 12 – Viðhvørt haldi eg, at tað er lætt­ari at seta meg niður og syrgja, og tað er tí eg ikki havi tað gott, sigur Ása Klakkstein Danielsen, sum tríggjar ferðir í lívinum hevur upplivað at missa mann sín. TEMA: Einkjur Tað var eitt forferdiligt tómrúm aftana, tí John Richard hevði við so nógv fólk at gera. Eftir nakrar mánaðir ringdi telefonin ikki meir, og tað var ómetaliga einsligt. Einferð lyfti eg hornið upp á telefonini fyri at vita, um hon var í ólagi, tí ongin ringdi longur. Alt steðgaði upp, og tað bleiv sum í grøvini SAKNURIN ER LÍKA SVÁRUR HVØRJA FERÐ Ungu hjúnini Ása og John Richard Klakkstein dagin eftir at tey tey vórðu gift í 1962 Ása hevur mist tríggjar menn