týsdagur 27. juni 2017síða 44

SOSIALURIN JUNI 2017 12 Handy- woman t TJÓÐHILD PATURSSON Áh nei! Nú eri eg aftur ov sein við hasi greinini til HON, eg má heldur fari í gongd við at skriva… men fyrst má eg líííka mála hendan veggin, taka gólvið av í kamarinum, og kanska líka flyta hasar hyllarnar, og byggja ein kassa til allar barnatroyggjurnar… ja, lat meg byrja við tí, bara líííka. Meðan eg standi og skrúvi gomlu garderobuna niður og tveiti alt tað gamla slitna tilfarið út gjøgnum vindeyga á øðru hædd hugsi eg: árgh, hví havi eg lovað meg til at skriva hasar Handy Woman greinirnar… eg eri einki handy og áni ikki hvat eg skal skriva… Eg fari at flenna. Hov! Tað er løgið sum tað at vera handy kennist nattúrligt, tá ið tú gert okkurt fyri aðru (ella tríðu ella fimtu ferð) - tað er bara fyrstuferð sum er trupult og óyvirskoðiligt. So far bara í gongd, tí áðrenn tú veist av, so eru tú og skúvumaskinan bestu vinir. Tað er løgið sum okkurt ljóðar óyvirskoðiligt, so skjótt tað eitur ‘spartla’… men í grundini er alt hetta ikki so nógv øðrvísi enn at sminka sær… ella at koyra køkukrem á eina vakra køku. Eg trúgvi, at nógv konufólk hava so gott handalag og síggja so væl detaljur, at tær duga nógv betur at spartla enn flestu Handymenn. Hevur tú ikki roynt at spartla fyrr, fylg so við her. Og hevur tú, sum eg, roynt tað nógvar ferðir, men spartlar sum tú sminkar (ófantaliga og ófullfíggja); ja, fylg so eisini við her (og sminka síðani sum tú spartlar). – Soleiðis tippur tú hol við spartli