hósdagur 29. juni 2017síða 16

FRÍGGJADAGUR 30. JUNI 2017 SOSIALURIN 75 16 TEMA: Grindadráp ANNIKA KUNOY IM ANNIKA@SOSIALURIN.FO H avnamaðurin Birgar Jo­hannesen hevur greið­ar meiningar um, at føroysku miðlarnir leggja myndir av dápinum út, hvørja ferð grind hevur verið. – Eg eri 100 prosent í móti at vísa mynd­ir hvørja ferð ein grind doyr. Vit verða noyddir at gevast við has­ um har, tí tað kann bara gera okk­ um fortreð, sigur hann. Nýtt fyribrigdi Birgar Johannesen, sum hevur lagt stórt arbeiði í at savna tilfar saman um Havnina, sum hann eisini hev­ ur holla vitan um, greiðir frá, at tað finn­ast ikki nógvar gamlar myndir av grindadrápi í Havn. – Síðsta grindin, sum legði bein­ ini á Kongabrúnni var í 1961 ella 1963, men spyrt tú um myndir, so er tað ikki til at uppríva. Tað er ringt at finna grindamyndir, sum eru eldri enn 20 ár, sigur hann. Heldur ikki var tað vanligt, at miðl­ar­nir prentaðu myndir av grinda­drápi, hvørja ferð tað varð skriv­að, at dráp hevði verið. – Bløðini prentaðu ikki myndir av grinda­drápi av tveimum or­søk­ um. Mynd­in kostaði nógv at fram­ leiða, og man brúkti ikki myndir til sov­or­ið nakað, tí myndir vóru brúkt­ir til annað, sum hevði størri priori­tet, sigur hann. Hann greiðir frá, at onkur eink­ ult mynd var at síggja her og har, men mest varð skrivað um hval og part­ar. – Hetta er nakað nýtt, og er í míni verð ikki gott nokk, og eg eri sikkur uppá, at tey flestu ikki eru nøgd við hetta, sigur hann av­gjørd­ ur. Ikki tørvur á tí Hann vísir á, at ávísir netmiðlar leggja serliga nógvar myndir út hvørja ferð tað er ein grind. Mynd­ irnar, sum valdar verða til mynda­ tema eru eisini ofta ógvusligar og tikn­ar, tá drápið er í gongd. – Eg dugi ikki at síggja, hví tað er for­nuftigt at gera. Summir miðlar velja ógvusligar myndir hvørja ferð, sigur hann. Birgar Johannesen greiðir frá, at hann umgongst nógv fólk í ger­ and­is­degnum, og prátið gongur ofta væl, og herfyri, tá grind hevði ver­ið, sat hann saman við eini 30 fólk­um, og tey hugdu øll at eini ávís­ari mynd á einum netmiðli av grindadrápinum, sum júst hevði verið. Øll vóru tey samd í, at mynd­ in var ræðulig. – Vit vóru øll í luftini, tí hatta er so býtt og óneyðugt, sigur hann greið­ur. – Vit føroyingar hava ikki brúk fyri øllum myndunum, tí tað er nokk við eini yvirskrift um, hvussu nógv­ir hval lótu beinini, leggur hann afturat. Orsøkin til, at Birgar øsir seg um evnið er ikki hon, at hann ikki ynskir myndir verða tiknar av grind­ini, men heldur vil hann, at mynd­irnar verða valdar við skyn­ semi og ikki eru so ógvusligar. – Legði tú eina mynd út, har tú rek­ur eina grind, so hevði ongin havt nakað ímóti tí, men at taka 100 myndir og velja ta ljótastu úr hvørja ferð, er tað mest markata, sum tú kanst ímynda tær, sigur hann avgjørdur. – Hví skal man bíða, til alt er meið­að niður, og sjógvurin er reyð­ ur, og menn vassa í blóði. Eg dugi ikki at síggja, hvat tað skal vera gott fyri, leggur hann afturat Órógva føroyingar uttanlands Hann heldur eisini, at slíkar myndir, sum liggja á netinum órógva lívið hjá føroyingum uttanlands, tí fólk vita at viðkomandi er føroyingur. – Hevði eg ikki verið føroyingur, so hevði eg hatað føroyingar, um eg sá slíkar myndir, sigur hann. Myndir av grindadrápi tæna ong­um endamáli, tí tørvur er ikki á teimum. Hann heldur ikki, at útlendingar eru áhugaðir í at vita, at grindadráp – og tískil eis­ ini myndir av tí – er partur av før­ oysk­ari mentan. Hann vísir á, at vit óivað ikki høvdu havt hug til, at sæð eitt djór verða slátað í einum slát­urhúsi í dag, og somuleiðis hava út­lendingar heldur ikki hug til at síggja, hvussu vit drepa grindina, sum er til matna. – Tey hava fortreð av, at vit gera so­leiðis í Føroyum, og eg haldi, at vit skulu droppa hatta við, at hjá okk­um er alt tað, sum vit gera rætt. Tað er tað ikki altíð, sigur hann. Hann leggur afturat, at varð grind­in dripin í friði og náðum, so­ leið­is sum gjørt varð fyrr, so var tað ongin trupulleiki. Hann held­ ur eisini, at blíva føroyingar við á hendan hátt, so kann tað eisini ávirka handil millum lond. Skaðar okkum Birgar vísur á, at av tí at so mong fólk í heiminum fáa ilt av, at vit eta grind, so er ikki neyðugt hjá okk­um at rópa tað út um fjøll og dal­ar við ógvusligum myndum, hvørja ferð tað hendir. Serliga ikki, tí føroyingar ikki hava tað fyri neyðini. Hann heldur eisini, at tað er munur á at síggja eitt djór verða slátað, sum verður etið av mong­ um fólkasløgum, og síðani síggja grinda­dráp, tá so fá fólk eru von við, at grind verður dripin og etin. – Lamb eta tey flestu, og tí hevur ong­in fortreð av at síggja tað verða drip­ið, men grindadráp øsir nógv fólk. Hvalurin er blivin friðaður, og tí er tað tann mátin vit velja at vísa drápið á, sum er umráðandi, sig­ur hann. Vit føroyingar vita, at drápið er bæði humant og professionelt, men tað síggja útlendingar ikki, greið­ir hann frá. Tað er naivt at halda, at hetta ikki skaðar umdømi okkara, heldur hann, og eisini mugu og skulu vit vísa umhugsni. – Øll verðin elskar hval, og man er noyddur til at taka hensyn til hvønn annan, serliga tá verðin er so lítil sum hon er, sigur hann. Skulu ikki vera flov – Tá eg var smádrongur, hevði hvør hval­ur eini 50 sting í kroppinum, men í dag hevur man funnið hum­ an­ar metodir, og tær koma av press­inum uttanífrá, sigur hann. Hann heldur, at føroyingar ikki skulu vera flovir av, at vit drepa grind, men tvørturímóti skulu vit halda fast við mentanina og matin. Tó, so skal tað ikki borðreiðast fyri øll­um heiminum hvørja ferð. EG ERI 100 PROSENT Í MÓTI AT VÍSA MYNDIR HVØRJA FERÐ EIN GRIND DOYR Birgar Johannesen: – Vit føroyingar hava ikki brúk fyri tí, tí myndirnar eru so ógvusligar og óneyðugar. Tað er nokk við við eini yvirskrift, at so og so nógvir hvalir løgdu beinini, sigur havnamaðurin Birgar Johannesen, sum rekur Býarsavnið og er mest kendur fyri sín alsk og eldhuga fyri Havnini