mánadagur 18. september 2017síða 7

7 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 18. september 2017 · Nr. 108 Skilir tingini at Suðuroyar Sparikassi er minsti peningastovnur í Før­ oyum og millum teir minstu í kongaríkinum, men hann spælir ein týðandi leiklut – serliga í Suðuroy og millum suðuroyingar. – Starvið sum stjóri í Suður­oyar Sparikassa er áhuga­vert og spennandi. Eg skal mynda sparikassan úteftir, og vit hava sera góð fólk til dagliga raksturin, so hann nýtist mær ikki at blanda meg so nógv uppí, sigur Søren Bruhn. – Tað er munur á sparikass­um og bankum. Vit eru ikki sett í verðina fyri at for­tjena stórar peng­ar, men heldur fyri at hjálpa fólki at seta búgv, og vit koma ongan­ tíð at forvinna stórar pengar. Um vit hugsaðu um profitt, høvdu vit helst fingið stórar trupulleikar, tí so høvdu vit kanska farið aftaná øðrum peningastovnum í 2005 og 2006, tá ið vit valdu eina meira varliga kós, tí okkara leik­lutur er ein annar en hann hjá bankunum, sigur hann. – Í 2002 vóru 202 peninga­ stovnar í kongaríkinum, á nýggjárinum verða tað 71. Tað hevur verið eitt blóðbað í bankaverðini, men vit eru her enn og kunna eisini fram­eftir spæla ein leiklut í sam­felagnum. Vit eru partur av lokal­samfelagnum og stuðla so nógv upp undir mentan, ítrótt og annað virk­semi, sum vit megna. Vit vilja at fólk trívast, og vit royna veruliga at taka atlit til umstøðurnar hjá fólki. Vit vilja geva fólki frælsi at liva, sum tey vilja, og tí royna vit eisini at taka avmarkingar burtur, so fólk sjálvi kunnu avgera, hvussu tey skipa sín gerandisdag, og hvussu tey liva lívið, heldur enn at tey skula liva upp til krøv frá spari­kassanum, sigur Søren Bruhn. Hann kennir tó eisini til støður, har tað ikki gongur sum tað skal fíggjarliga hjá fólki ella fyritøkum. – Tað eru sera truplar støð­ur at koma í – ikki minst í einum lítlum samfelag sum tí føroyska, her vit hitta hvønn annan allatíðina. Eg kann hava onkra ósemju við ein persón í sambandi við sparikassan, og seinni hittast vit til fótbóltsdyst ella kaffi onkrastaðni. Her mugu vit skilja tingini at, hóast tað er ein avbjóðing. – Eg eri í øllum førum av­ kláraður við hetta, og eg haldi eisini, at fólk duga rímiliga væl at skilja tingini at. Vit eru øll greið yvir, at soleiðis eru treyt­ir­nar. Hinvegin kann eg ikki fjala út yvir, at eg eri sparikassastjóri, og eis­ ini verður roknaður sum tað í mínari frítíð, men eg skal ikki grenja, tí eg fái mína løn fyri at vera stjóri, sigur Søren Bruhn. Ikki sami vøkstur Sum mong onnur fegnast sparikassastjórin í Suðuroy um gongdina í føroyska bú­ skapinum. – Tað gongur væl, og vit kunnu fegnast um tilflyting til Føroya, at útflutningurin er størri enn innflutningurin, og at arbeiðsloysið hevur verið sera lágt í langa tíð. – Tað verður tosað nógv um hákonjunktur í Før­oy­ um, men tað snýr seg ikki bert um tað. Vit hava fingið nógv meira pelagiskan fisk í okkara lut – bæði tí kvot­ urnar eru hækkaðar, og tí okkara partur av samlaðu kvotuni er hækkaður – og hetta hevur styrkt okkara búskap. Hetta snýr seg ikki um konjunktur, men um struktur, har vit flyta bú­ skapin við nýggjum inn­ tøkum til samfelagið. Vit enda heldur ikki aftur í gomlu støðuni, hóast fiski­ skap­urin av pelagiskum fiski skuldi minka, tí vit eiga størri lut av samlaðu kvotuni. – Onkur kundi sagt, at vandi er fyri hollendsku sjúk­uni, har livistøðið í sam­ felag­num verður lyft orsaka av inn­tøkum í einstøkum vinn­um, og at tað síðani verð­ur ein trupulleiki fyri kapp­ingarføri í sam­felag­ num, men eg havi meira hug at halda, at her er heilt einfalt talan um útboð og eftir­spurning, og at tað lagar seg sjálvt, sigur Søren Bruhn. Tað verður javnan víst á, at Suðuroyggin ikki eig­ur sama lut í búskapar­vøkstri­ num í Før­oyum, sum onnur øki í land­inum eiga, og hes­ um er Søren Bruhn lut­víst samdur í. – Vit hava ikki ekstreman vøkstur her í Suðuroy, og okkara bústaðarprísir eru heldur ikki hækkaðir so nógv sum aðrastaðni. Samstundis sum vit kunnu fegnast um, at arbeiðsloysið er lágt, og nógv virksemi er í Suðuroynni, kunnu vit eisini staðfesta, at vit ikki eiga lut í teimum stóru eykainntøkunum. – Vit fegnast um, at Varðin og Bakkafrost hava virksemi í Suðuroy, tí tað er gott fyri arbeiðsstyrkina, skapar ring­virkningar og mennir okk­ara samfelag, men tær stóru eyka­inntøkurnar av virk­sem­inum enda ikki í Suður­oy, men fara víðari. Vit mangla sterkar fyritøkur í Suður­oy, sigur Søren Bruhn. UNDIR FÝRA EYGUM Hvønn føroyskan sang dámar tær serliga væl? – Tað eru sera nógvir vakrir føroyskir sangir. Í løtuni lurti eg nógv eftir Mítt vakra Føroyaland hjá Janusi Wiberg Mortensen. Siðurin at syngja til veitslur er sera góður, og mær dámar serliga væl at syngja Fagra blóma, Kom og dansa og Nánd. Hvat land kundi tú hugsað tær at vitja? – Kanada fyri náttúruna og Maldivurnar til avslapning, meðan oyggjarnar framvegis eru her. UM SØREN LÜNELL BRUHN Søren Bruhn er 42 ára gamal og ættaður úr Struer í Danmark. Hann er giftur Rudi Nielsen?? úr Trongisvági, og tey eiga trý børn. Tey búgva í Trongisvági. Søren er útbúgvin cand. polit, hann hevur tikið Master of Science in Management frá Robert Gordon University, og hann hevur eisini tikið styttri útbúgvingar á Columbia Business School og Tietgen Business College. Í løtuni tekur hann master í leiðslusálarfrøði. Hann flutti til Føroya í 2001, og síðani 2005 hevur Søren L. Bruhn verið stjóri í Suðuroyar Sparikassa. – Eg havi hug at halda, at tað var eitt mistak, at eg varð settur í starvið sum stjóri í Suðuroyar Sparikassa, tí eg visti púrt einki um at reka banka. Hinvegin var tað ein fyrimunur, tí eg mátti geva fólki rundan um meg pláss og álit, sigur Søren Lünell Bruhn, sum hevur leitt Suðuroyar Sparikassa síðani 2005 Mynd: Álvur Haraldsen