hósdagur 5. oktober 2017síða 11

FRÍGGJADAGUR 6. OKTOBER 2017 SOSIALURIN 116 11 BARBARA HOLM BARBARA@SOSIALURIN.FO - Vit einasta vit vilja er, at tað al­ menna antin setir pening aftanfyri øll tey lyftini, sum tey hava, ella at tey eru erlig um, at ikki øll verða loftað, sigur Rebekka Niclasdóttir Dahl og maður hennara Jens Pauli Dahl, sum bæði eru komin í Miðlahúsið í Vágsbotni hendan dagin at tosa um støðuna hjá soninum. Tey eru nú komin so mikið langt út á tað vónleysu gøtuna, at tey kenna tað neyðugt at rópa varskó alment – hóast tað er trupult at tosa um persónlig viðurskifti á hendan hátt. - Vit hava einki annað val. Eg hugsi bara um øll tey árini, Mikkjal ikki hevur fingið nøktandi fakliga hjálp og hvussu nógva hjálp hann hevði kunna fingið, um onkur loftaði tí tíðliga, sigur Rebekka Niclasdóttir Dahl. Tað byrjaði, tá ið Mikkjal var - Eg eri sjálv farin undir eina útbúgving innan autismuvegleiðing, tí eg havi ásannað, at eingin verjir mítt barn uttan eg sjáv, sigur 35 ára gamla Rebekka Niclasdóttir Dahl, mamma at 13 ára gomul drongi við autismu. – EINGIN VERJIR BARN MÍTT UTTAN EG Mikkjal hevur autismu Rebekka Niclasdóttir Dahl og maður hennara Jens Pauli Dahl