týsdagur 26. oktober 2004síða 9
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 204 - 26. oktober 2004
Nr. 204 - 26. oktober 2004
17
Í dag, týsdagin 26. oktober,
verður Símun í Túni á
Toftum 50 ár. Hann hevur í
meiri enn eina fjórðingsøld
verið trúboðari millum tey
innføddu í frumskóginum í
Venezuela.
Símun er sonur Maju og
Júst í Túni og næstyngstur
av átta systkjum. Hann er
giftur við Daniu Didriksen
úr Runavík, og tey eiga fýra
børn: Tamara, sum var lið-
ug í studentaskúlanum í
fjør, og sum nú er á háskúla
í Danmark, Erik, sum ar-
beiðir fisk á Toftum, og
Stefany og Isabel, sum
ganga í Tofta skúla.
Tá ið Símun vaks upp,
vóru Toftir - á sama hátt
sum bygdin framvegis er
tað - útróðrarbygd og fiski-
vinnubygd, og áhugin fyri
seyðahaldi var og er stórur
hjá nógvum. Pápin var sjó-
maður og skipari, og Símun
hevði frá barnsbeini av
stóran hug at veiða og fáast
við seyð og at eygleiða
náttúruna á sjógvi og landi.
Sum smádrongur og stórur
skúladrongur
var
hann
onkran túrin við pápanum,
sum førdi Brest og Bein og
seinni Sildrekan, sum hann
saman við øðrum átti.
Áðrenn Símun fór av land-
inum, var pápin farin at ala
síl í Skálafirði og á Oyra-
bakka, og Símun var ógvu-
liga áhugaður í øllum, sum
hevði stert, og hann nýtti
hvørja løtu, sum tað bar til,
at hjálpa pápanum.
Yrkisleiðin tóktist sjálv-
søgd hjá evnaríka og ar-
beiðssama
dreinginum,
men Símun brúkti ikki síni
bestu ár í fiskivinnuni og
alingini. Tað gjørdi hann
ikki, tí hann frá blaðungum
av hevði kent eina byrðu
fyri teimum úti í stóru verð,
ið ongantíð høvdu hoyrt
evangeliska
boðskapin,
sum Símun var uppvaksin
við og hevði hoyrt heima
við hús, í samkomuni á
Toftum og í Zarepta, har
áhugin fyri trúboðanini
varð kveiktur.
Eftir at hava lokið real-
prógv á Glyvrum og túrar
til skips við Havalduni hjá
D. P. Højgaard, sum Daniel
Jacob Hansen førdi, fór
Símun á heysti í 1971,
áðrenn hann hevði fylt
seytjan, til USA at fyrireika
seg til at verða trúboðari
millum teirra, sum gleði-
boðskapurin
var
púra
fremmandur fyri. Í 1975 fór
hann til Venezuela. Burtur-
sæð frá tíðarbilunum, tá ið
hann var heima og helt frí,
var hann í frumskóginum
inntil á sumri í 2000. Í 1983
giftist hann við Daniu, sum
var honum hollur stuðul í
frumskóginum, har tey
bæði megnaðu at varðveita
føroyska samleikan hjá sær
og børnunum, samstundis
sum áralagið var gott sam-
an við amerikanarum og
fólki aðra staðni frá, sum
tey arbeiddu saman við.
Símun og familjan trivust
ógvuliga væl millum tey
innføddu. Eftir at hava lært
spanskt, lærdi hann málið
og mentanina hjá yano-
mami ættarbólkinum, sum
býr á gróðrarríka háslætt-
anum báðu megin markið
millum Venezuela og Bra-
silia. Hann var við til at
menna skriftmálið hjá indi-
anarunum, sum umvegis
New Tribes Mission, sum
Símun er partur av, hava
havt møguleika fyri skúla-
skapi.
Í frumskóginum hevur
Símun arbeitt eitt nú við
heilsurøkt, og tá ið deyðs-
talið millum tey innføddu
tók at falla orsaka av betr-
aðum skúla- og heilsuum-
støðum, kendi Símun á-
byrgd fyri at læra tey inn-
føddu, sum fóru at fjølgast,
hvussu tey kundu fáa meiri
av mati. Ikki minst í menn-
ingini av støðugari vatn-
veiting og innlæring av før-
leikum í sambandi við at
leggja matvøruframleiðslu
til rættis, komu royndirnar
frá uppvøkstrinum á Toft-
um Símuni til góða.
Fyri okkum, sum hava
vitjað í frumskóginum,
hevur tað verið eyðsýnt, at
Símun hevur tikið tey inn-
føddu at sær, og at tey halda
ógvuliga nógv av honum.
Tað er heldur ikki ov nógv
sagt, at Símun við síni
virðiligu og sáttligu fram-
ferð og góðu evnum at um-
gangast fólk hevur vunnið
álit hjá venezuelsku mynd-
ugleikunum, sum ofta hava
vent sær til hansara, tá ið
teir í hesum frumskógar-
økinum hava havt fyri
neyðini at fara undir okkurt
átakið, ella tá ið teir eitt nú
hava ivast í, hvussu markið
móti Brasilia í júst hesum
økinum eigur at vera.
Alt annað arbeiði og øll
onnur menning hevur havt
sum endamál at røkka tey
innføddu við gleðiboðskap-
inum. Símun hevur saman
við øðrum verið við til at
umseta partar av Skriftini
til málið hjá teimum inn-
føddu - hetta fæst hann
framvegis við - og hann
hevur í mong ár miðvíst
lært einstaklingar og flokk-
ar ráð Guds, sum ikki so fá
innfødd hava fingið eyguni
upp fyri og gleðast í og um.
Hóast Símun bara var
knappliga 17 ára gamalur,
tá ið hann fór heimanífrá,
og hann var burturi og mill-
um fremmand í mong ár, so
er hann merkiliga óspiltur
føroyingur og toftamaður.
Hann hevur altíð gjørt nógv
fyri at varðveita sambandið
við heimlandið og føði-
staðin, sum hann er serliga
góður við. Í skiftunum, tá
ið hann hevur verið heima,
hevur hann hoyggjað og
gingið á fjall, sett silda-
gørn, skotið fugl, róð út og
verið til skips, eitt nú við
Brimnesi, sum Hans í
Norði átti og førdi. Tá ið
tað fyri góðum fýra árum
síðani varð neyðugt hjá
familjuni at flyta aftur til
Føroya, fall tað raðið hjá
Símuni aftur at fara at fáast
við seyð og eplavelting og
egning og útróður og land-
ing og at fylgja við í veðri,
vindi, streymi og sjóvarfalli
samstundis sum hann yvir
internetið er við í arbeið-
num í frumskóginum, har
hann stundum vitjar í
arbeiðsørindum. Í huganum
er hann hvønn dag millum
tey innføddu, og hann fegn-
ast um, at føroyingar fram-
vegis eru har yviri og lut-
taka í missiónini í Venezu-
ela.
Símun hevur verið burt-
urstaddur flestu rundu føð-
ingardagarnar. Nú er hann
heima á Toftum, og 50 ára
dagurin fer at verða hildin á
Svangaskarði sunnudagin
31. oktober, har tað frá
klokkan fýra seinnapartin
verður opið hús.
Góði svágur! Hjartaliga
tillukku og takk fyri gott
vinarlag og góðar løtur her
heima á klettunum, í Keyp-
mannahavn, har tú og
seinni tit plagdu at vitja
okkum, og fyri ógloymandi
ferðina í 1998, tá ið tað bar
Sannu, mær og gentunum
til at halda jól saman við
tykkum í frumskóginum.
Jóannes
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundir
føðingardagar, brúðleypsdagar, starvssetanir og -dagar.
Ringt var at finna tónan
har úti á kirkjugarðinum
í Havnardali, hendan
ilskliga heystardag, har
illýsið brann í landsynn-
ingi við grovum avfalli.
Ófjálg var løtan, tá vinur
okkara stillisliga varð
loraður
niður
undir.
Hann hoyrdi ikki heima
har – í hvussu so er ikki
enn, hildu vit. Hvat renn-
ur fram fyri teg í hesi
løtu? – Mangan søgdu
vit hvør við annan á veg
úr kirkjuni út í kirkju-
garðin: »Hatta eiga vit á,
Ívar!« Høvdu vit tað í
huga, góvu vit tí gætur?
Jú! Tað gjørdu vit. Tú og
eg sleppa ikki at liva so
leingi. Vit njóta lívið; eta
og drekka okkum um
rygg og hava tað gott,
kundi tú mangan siga.
Við klumpi í hálsinum
stóðu vit mangan og
royndu at syngja sum
frægast.
Avvarðandi
teirra, ið út vórðu borin,
niðurboygd av sorg og
trega. Tað nívdi okkum.
Vit harkaðu, royndu at
hosta uttan at hostin stóð
okkum í hvørkrunum.
Kveittu hvør upp á annan
og skundaðu okkum úr
kirkjuni út á kirkjugarð-
in. Hann vegleiddi okk-
um,
hvussu
syngjast
skuldi. »Hatta er ov høgt!
Ein hálvan ella kanska
ein heilan tóna niður;
annars fer eingin at
syngja saman við okk-
um«.
Tá ið okkara góði og
trúgvi vinur, Jákup Dahl
Olsen, varð borin út, var
klumpurin í hálsinum
sterkur. Tað strongdi har
á. Kortiliga sungu vit av
insta hjarta við honum í
huga, tá tað forgeingiliga
fór undir heilt. –
Góði Jákup! Vit høvdu
so nógv saman. Ikki altíð
á einum máli. Hví skuldu
vit eisini tað? – Vit vóru
valla komnir til mans, tá
vit gingu úti á VBV síðst
í 40-árunum. Blíðskort-
aða andlit títt, ið altíð
lýsti av góðsemi fjálgaði
um okkara langa vinalag.
Vit eiga tað á. Hvíl í
friði góði Jákup.
Ívar og allir hinir
sangararnir
Fríggjadagin 22. oktober
andaðist Carl Herup Ol-
sen í Havn, 86 ára gamal.
Carl Herup varð fødd-
ur á Eiði 28. desember
1917. Stutt eftir flutti
familjan til Vágs at
búgva.
Liðugur við skúlan fór
hann í 1934 í handils-
læru hjá firma J.A.
Hjelm í Vági.
Tá lærutíðin var av,
fekk hann í 1941 arbeiði
á skrivstovuni hjá J.F.
Kjølbro í Klaksvík, og
var hann har í átta ár.
Á vári 1949 avgjørdu
Carl Herup og starvs-
felagin, Poul Als Jensen,
at gevast hjá Kjølbro og
stovnað partafelag sam-
an við Børge Husted-
Andersen, sakførara.
Poul Als og Carl Herup
fluttu
so
báðir
við
familju til Keypmanna-
havnar.
Farodane varð stovnað
í Keypmannahavn 1.
oktober 1949.
Teir byrjaðu við at
selja ymiskar matvørur
til handlar í Føroyum.
Eisini keyptu teir før-
oyskan saltfisk og fryst
rogn, ið bleiv selt til
Danmarkar
og
aðra-
staðni.
Tað sást skjótt, at best
mundi verða, at Carl
Herup bleiv fastbúgv-
andi aftur í Føroyum.
Tí varð avgjørt, at
hann skuldi flyta heim-
aftur við familjuni og
verða leiðari av eini
søludeild her. Hetta varð
gjørt, og teir byrjaðu í
Bókbindaragøtu 6 í Havn
tann 1. september í 1950.
Í 1952 fekk fyritøkan
umboð fyri VW bilarnar
Í 1954 flutti Farodane í
egnan virkisbygning við
Tinghúsvegin í Havn.
Har kom skrivstovuút-
gerð, sum fyritøkan er
kend fyri, inn í myndina.
Felagið í Keypmanna-
havn helt fram til 1965,
tá Poul Als Jensen gavst
vegna sjúku.
Í 1942 giftist Carl
Herup við Annu, f. Ny-
strøm, ættað av Húsum,
tey fingu fimm børn:
Ólavur, Jóngerð, Regin,
Randi og Jósvein.
Síðan 1976 hava Anna
og Carl Herup saman við
elsta soninum, Ólavi,
staðið fyri felagnum. Í
1980 varð flutt inn í
nýggjan virkisbygning í
Hoyvík.
Síðan
1983
hevur
Ólavur verið stjóri í fyri-
tøkuni.
Carl Herup gavt at
arbeiða í 1994, men hann
var nevnarformaður í fe-
lagnum og hvønn dag -
bæði fyrrapart og seinna-
part - vitjaði hann á fyri-
tøkuni, og fylgdi hann
væl við gongdini.
Saman við øðrum hev-
ur hann spælt tennis í
minsta lagi tvær ferðir
um vikuna seinnu árini.
Hann var ein av stinn-
astu bridge-spælarunum
í Havnar Klubba, har
hann var limur og verið
formaður í tveimum um-
førum. Hann var limur í
Rotary-felagsskapinum,
har hann eisini hevur
verið forseti.
Jákup Dahl Olsen til minnis
Carl Herup Olsen deyður
Símun í Túni 50 ár
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar
føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
Dagurin
26. oktober.Amandus. Fleiri halgimenni bera hetta
navnið, og allir hava teir verið biskupar, og allir hava
sama halgidag. Ikki er gjørligt í dag at gera av,
hvønn sipað verður til.
Navnið er av latínskum uppruna og merkir: tann
sum eigur at verða elskaður.
Prógv
Signar Petersen úr Sandavági hevur tikið djóra-
læknaprógv (Cand. med. vet.) á Den Kongelige
Veterinær- og Landbohøjskole í Keypmannahavn.
Kunngjørt verður, at kæri maður, pápi, verpápi,
abbi og langabbi okkara
Gordon Johannesen
ættaður frá Gjógv,
búsitandi í Tórshavn
andaðist á Landssjúkrahúsinum
fríggjakvøldið 22. oktober, 71 ára gamal.
Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni
týsdagin 26. okt. kl. 13.00,
Familjunnar vegna
Kristianna
Vagn, Asbjørn, Sólrun, Maritt og Suni
Kunngjørt verður fyri ætt, vinum og kenningum,
at kæri maður, pápi, abbi, langabbi og verðfaðir okkara
Carl Herup Olsen
Tórshavn
andaðist fríggjadagin 22. oktober, 86 ára gamal.
Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni
týsdagin 26. oktober kl. 15.
Familjunnar vegna
Anna
Tøkk
Eina hjartans tøkk vil eg fegin bera
øllum tykkum, sum á ymsan hátt
mintist til mín og harvið gleddu meg
á 70 ára føðingardegnum 26. august.
Blíðar heilsanir
Kristina Bech
Porkeri
Fríggjadagin 22.
oktober var móttøka
hjá bilasøluni DB
Bilum í Havn, í sam-
bandi við at verk-
staðsleiðarin Óli
Niclassen hevur
arbeitt í fyritøkuni í
30 ár
MÓTTØKA
Myndir: Magnus
Gunnarsson
Vinir og kenningar hjá Óla
og nógvir av kundunum hjá
D. B. Bilum stukku inn á
gólvið til hugnaligu mót-
tøkuna fríggjadagin.
Tað var ikki tí, at Óli var
uppvaksin við bilum, at
hann fór í læru sum bil-
mekanikari.
Hann er nevniliga upp-
vaksin í Mykinesi uttan
nakran bil. Upprunaliga
skuldi hann í læru á
maskinverkstaðnum
hjá
Vilhelm Nielsen, men tað
bleiv í staðin á bilverk-
staðnum hjá Frits Jensen í
Gundadali, har sum Stat-
oilstøðin er í dag.
Har lærdi hann saman
við nógvum góðum monn-
um sum t.d. Derek Brockie,
Eivind av Reyni, Trúgva
Jacobsen, Høgna Hansen,
Finn Bisp, Rógva Hansen,
og brøðrunum Suna og
Oddmar Rasmussen. Verk-
førari var Naddoddur Ja-
cobsen. Óli var hjá Frits
Jensen til 1973.
Eitt skifti var hann verk-
førari á bilverkstaðnum hjá
Ivan Johansen.
Síðan 1974 hevur Óli ar-
beitt hjá Derek Brockie.
Derek sigur, at Óli er ein
álitismaður og er ein av
bestu bilmekanikarunum í
landinum. Tað vísir seg at
nógvir av góðu gomlu
kundunum framvegis koma
á verkstaðin, hóast teir í
dag koyra við øðrum bil-
merkjum.
Óli Niclassen 30 ára starvsdag:
Vaks upp uttan bilar í Mykinesi
Derek Brockie handar Óla ein málning av Sámal Toftanes sum gávu frá D.B. Bilum. Derek og
Óli lærdu saman og hava arbeitt saman meginpartin av lívinum
Starvsfólkini hjá D. B. Bilum, f.v. Jákup Martin á Válinum, Leivur Petersen, Jens Erik Rasmussen (Rass), Rúni Joensen, Carsten
Ottosen, Óli Niclassen, Hans Kári Hansen, Signhild Wolles, Derek Brockie og Alan Brockie
Hildibjart Johansen, sum hevur konu úr
Mykinesi, heilsar upp á Óla
Góðir gamlir kundar: Zakarias Wang og
Mads Guttesen
Ein veteranur í bilbranchuni, Karl
Wolles, og Bogi Ellingsgaard, sum eins
og Óli er ættaður úr Mykinesi
C
M
Y
K
17
16