hósdagur 28. oktober 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 206 - 28. oktober 2004
Nr. 206 - 28. oktober 2004
5
– Hetta varð okkum
ein dýrur lærdómur,
sigur Atli Gregersen,
formaður í
Havbúnaðarfelagnum
ALIVINNA
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Tað var nógv, sum gekk
galið í alivinnuni.
Atli Gregersen er for-
maður í Havbúnaðarfelagn-
um og hann sigur, at tað eru
mong, sum mugu taka í
egnan barm, nú alivinnan
datt niðurfyri.
Hann serliga nú alingin
brádliga vaks so nógv,
heldur hann at vit onkus-
vegna mistu tamarhaldið og
tað stóra yvirlitið.
– Tá ið alingin vaks so
nógveftir fáum árum, var
tað so nógva staðni, at
skógvarnir ikki passaðu.
Og úrslitið var hareftir.
Orsøkin til, at alingin
vaks so brádliga var sjálv-
sagt, at prísurin var góður,
so tað var ógvuliga lokk-
andi at fara undir aling.
Men formaðurin í Hav-
búnaðarfelagnum
skilir
støðuna fullvæl, tí talan var
mangan um lív ella deyð
hjá teimum einstøku alar-
unum og í nógvum førum
stóð valið ímillum pest og
kolera.
Men nú alingin er farin
fyri bakka, vónar hann eis-
ini, at vit hava lært av teim-
um mistøkum, vit hava
gjørt.
– Men hetta varð okkum
ein dýrur lærdómur, sigur
hann.
Sjálvur ivast hann ikki í,
at vit hava lært nógv, tí hesa
seinastu tíðina eru nógv
viðurskiftiin í alingini nógv
betri skipað, enn tey vóru
frammanundan, so heilt
nógv av teimum mistøkum,
sum vórðu gjørd fyri nøkr-
um árum síðani, høvdu ikki
kunnað endurtikið seg.
Skuldu lyft
fremstafingur fyrr
Kortini heldur formaðurin í
Havbúnaðarfelagnum, at
nú Búskaparráðið hevur
tikið alingina upp, hevði
honum dámað betri um ráð-
ið hevði fremstafingur á
lofti, áðrenn alt fór fyri
bakka, heldur enn at koma
aftaná.
Men hann heldur eisini,
at Búskaparráðið hevur
ikki sett trupulleikarnar í
alivinnuni í rætt saman-
hang.
Hann vísir á, at Búskap-
arráðið sipar til norsku
Akvaplan-Niva frágreið-
ingina
frá
2000,
sum
grundarlag fyri sínum at-
finningum.
– Men hetta var ikki ein
frágreiðing um sjúkuniður-
berjing. Hetta var ein frá-
greiðing um umhørvi.
Annars var tað longu í
1998, at Havbúnaðar-felag-
ið royndu at fáa gongd á ar-
beiðið at seta sjúku-niður-
berjandi tiltøk í verk.
Í hesum sambandi sigur
Atli Gregersen eisini, at tað
verður væl og virðiliga
kannað, hvussu alingin
ávirkar umhvørvið.
– Øll alibrúk skulu syrgja
fyri, at góðkend kanningar-
feløg, so sum Biofar í
Kaldbak, skulu kanna botn-
in undir alistøðunum og ali-
fjørðin sum heild. Hetta
skal gerast á sumri, tá árin-
ið frá alingini er mest. Er
umhvørvið verri dálkað
enn reglurnar hjá Heilsu-
frøðiligu
Starvsstovuni
siga, verður alarin biðin um
at steðga við alingini, til øll
tekin um dálking eru burtur
aftur.
– Alarar halda at hetta er
ein betri máti, enn at fylgja
Akvaplan tilráðingini, sum
gongur út uppá, at rokna út
hvat økið tolir. Men tað er
ov lætt at gera stórar rokni-
feilir, sum kunna gera at ein
alur alt ov nógv ella alt ov
lítið.
Valdu ímillum Pest og
Kolera
Atli Gregersen sigur, at
hevði hetta verið einasta
forkláring uppá, hví alingin
fór fyri bakka, hevði trup-
ulleikin verið nógv minni
enn hann í veruleikanum er.
Hinvegin ásannar hann eis-
ini, at umhvørvi og sjúkur
eru samanhangandi, tí fisk-
ur, sum ikki hevur tað gott,
er nógv veikari mótvegis
sjúkum enn vanligt.
Men tað vóru eisini heilt
onnur
viðurskifti,
sum
gjørdu sítt til at beina fyri
alingini.
Eitt nú heldur hann, at
tað gekk ov seint at taka
fisk, sum varð sjúkur av
ILA.
– Fær laksur ILA, er tað
ógvuliga
umráðandi
at
sjúki fiskurin verður tikin
so skjótt sum yvirhøvur
gjørligt.
– Tað er tað sama sum tá
ið eldur er í einum húsum í
tættbygdum øki. Verður
hann ikki sløktur, breiður
hann seg. Tað sama er við
ILA. Verður sjúkur fiskur
ikki
tikin
beinanvegin,
breiðir smittan seg.
Atli Gregersen sigur, at
hetta eru viðurskifti, sum
tað álmenna átti at sett
reglar fyri.
Hinvegin
skilir
hann
eisini tann einstaka alaran,
tí hjá honum er tað spurn-
ingurin um at fara á heysin
ella at yvirliva. Tí er tað
væl skiljandi, at hann vónar
tað besta og roynir at hava
fiskin gangandi, so leingi,
hann sleppur.
– Tí má tað vera tað al-
menna, sum setir mark fyri,
hvussu leingi ILA sjúkur
fiskur í mesta lagi kann
verða verandi í ringunum.
Men hann vísur eisini á,
at tað hevur ikki verið lætt
at avtaka laks í stórum
nøgdum, tí ongin útgerð var
til endamálið.
– Í dag er tann støðan
heilt øðrvísi, serliga tí Sal-
mon Proteins á Eiði nú
kann taka ímóti avlívaðum
og ella deyðum laksi og nú
eru slíkar reglar komnar
fyri, hvussu skjótt ILA
sjúkur fiskur skal takast.
Nú skulu í mesta lagi
ganga 14 dagar, frá tí at
sjúka er staðfest í einum
ringi, til hann skal vera úr
sjónum, men í ávísum før-
um, kann tíðin longjast eitt
sindur. Men tað verður
helst so, at sjúkur fiskur
kann undir ongum umstøð-
um vera longri enn tveir
mánaðir ella tríggjar í sjón-
um.
ILA er ein sjúka, sum
byrjaði at gera um seg í
Noregi tíðliga í áttatiárun-
um og tey fyrstu árini
gjørdi hon nógv um seg har.
Síðani hevur smittan rakt
alingina í Skottlandi og
Kanada hart. Sjúkan var
fyrstu ferð staðfest í Føroy-
um í mars 2000.
– Norðmenn hava nú
lært seg at liva við ILA, so-
leiðis at sjúkan í dag ger
lutfalsliga lítlan skaða har.
– Hinvegin kunnu vit
staðfesta, at skotar gjørdu
tað, sum loysir seg best í
longdini: Teir niðurbardu
ILA við harðari hond. Varð
ILA staðfest, varð alt dripið
við brestin og
ILA hevur nú ikki víst
seg aftur í Skotlandi.
Í Kanada koppsettu tey
ímóti ILA. Har er ILA enn
ein rættiliga stórur trupul-
leiki, tí teir hava enn ikki
framt onnur neyðug tiltøk
til at fáa tamarhald á smitt-
uni.
– Tá ið sjúkan varð stað-
fest í Føroyum, var tað
neyvan nakar ið væntaði, at
tað fór at ganga so illa, sum
tað gjørdi. Havbúnaðarfel-
agið heldur at tað eru nógv,
sum bera sín part av skyld-
ini fyri, at tað gekk, sum
tað gekk.
– Vinnumálaráðið kundi
havt borið seg skjótari at.
Heilsufrøðisliga
Starvs-
stovan kundi sett meira
orku av til eftirlit og hvør
einasti alari kundi havt
gjørt fleiri ábøtur, sum
minkaðu um ILA vandan.
Samstundis kundi Løgting-
ið havt játta meiri pening til
sjúkufyribyrging og bank-
arnir kundu verið varnari.
– Men tað eru ikki synda-
bukkar, vit skula leita eftir.
Harafturímóti eiga allir
partar at taka við læru, og
framyvir royna at bera okk-
um rætt at, sigur Atli Gre-
gersen.
Sjálvur heldur hann ikki,
at vit skuldu farið so harð-
liga fram, sum skotar, tí tað
hevði verið tað sama sum at
koyrt alarar á húsagang, so
hvørt, teir fingu ILA.
–
Kortini
mugu
vit
ásanna, at gjørdu vit sum
skotar, vóru fleiri alarar
farnir á heysin, men aftur-
fyri høvdu vit framvegis
helst havt eina alivinnu í
Føroyum.
Sjálvur heldur hann, at
føroyskir alarar hava ásann-
að, at tað verður neyðugt at
fara harðliga fram, tá ið
ILA tekur seg upp.
Ójavnt smolt
Hinvegin er Atli Gregersen
samdur við Gottormi Djur-
huus í smoltið hevur ikki
verið nóg gott.
Gottormur Djurhuus var
so avgjørdur at hann segði í
Sosialinum herfyri, at vit
hava ongantíð havt so mik-
ið gott smolt, at tað var vert
at seta út.
So avgjørdur er formað-
urin í Havbúnaðarfelagnum
ikki.
Men hann ásannar, at
dygdin í smoltinum hevur
verið ójøvn.
Hinvegin er hann ikki
samdur í, at orsøkin er, at
kynbótaarbeiðið hevur ver-
ið ov vánaligt.
– Kanningar hava víst, at
føroyskur laksur hevur ikki
havt verri vakstrareginleik-
ar enn norski laksurin.
Hinvegin vaks smoltal-
ingin rættiliga brádliga. Vit
fóru eftir fáum árum frá
fimm milliónum smolt, upp
í 18-20 milliónir smolt og í
hesum tíðarskeiðinum var
dygdin ójøvn.
– Ein trupulleiki var, at
vit hava so lítið feskt vatn,
at vit noyddust at dúva upp
á endurnýtslu og tað elvdi
til nógvar trupulleikar sum
gjørdi smoltið ógvuliga
ójavnt í dygd.
Atli Gregersen sigur, at
nú er støðan aftur nógv
batnað. Smoltstøðirnar eru
komnar yvir sínar barna-
sjúkur og nú er smoltaling-
in í Føroyum ímillum ta
bestu í øllum heiminum.
Alarar koma heilt úr Kili at
kanna eftir, hvussu vit ala
smolt í Føroyum so nú
halda vit okkum duga ótrú-
liga væl at ala smolt.
Ov tætt ímillum
fiskarnar
Hinvegin er tað eisini ein
sannroynd, at vit hava havt
alt ov nógvan fisk, bæði í
hvørjum aliringi og í hvørj-
um aliøki.
– Tað er ein sannrond, at
alt, sum verður trongt sam-
an, verður sjúkt, tí mót-
støðuførið versnar.
Atli Gregersen sigur var
tað neyðugt at trongja sam-
an, skuldu vit í øllum
førum havt syrgt fyri at
Knappliga passaðu skógvarnir
ikki longur
– Vit skulu ikki leita eftir syndabukkum fyri at alingin kollsigldi: men allir partar eiga at taka við læru, og framyvir royna at bera
okkum rætt at, sigur Atli Gregersen
hildið tey ymsu ættarliðini
av fiski burturfrá hvørjum
øðrum.
– Men heldur ikki tað
hepnaðist, tí tað vóru ov
nógvir alarar til ov lítil øki.
Og tað er serliga hetta, at
tað varð ov tætt ímillum
fiskarnar, sum formaðurin í
Havbúnaðarfelagnum hel-
dur, er høvuðsorsøkina til,
at vit vórðu so hart rakt av
ILA, saman við tí, at
smoltið ikki altíð varð so
gott.
– Tað, at alingin vaks so
brádliga, skapti nakrar
trupulleikar, sum vit ikki
høvdu tamarhald á, men
sum vit vónandi hava lært
av.
Laksaprísurin
høvuðsorsøkin
Annars heldur Atli Greger-
sen, at vit eiga ikki at
gloyma, at høvuðsorsøkin
til, at alingin datt niðurfyri,
er, at laksaprísurin fall so
nógv.
– Tað er altso ikki bara í
Føroyum at alifeløg eru
farin á húsagang. Eisini í
grannalondunum, Noregi,
Skotlandi, Hetlandi og Ír-
landi er ein ørgrynna av ali-
feløgum farin av knóran-
um.
Men tað løgna er, at
alingin í Noregi er ikki
minkarð, hóast stór alifeløg
sum Pan Fish, kollsigla.
Formaðurin í Havbúnað-
arfelagnum sigur, at tað er
tí at bankarnir Noregi reka
feløg víðari, sum annars
eru farin av knóranum í
teirri vón, at teir einaferð
aftur kunnu selja tað við
vinningi.
– Hetta førir so aftur við
sær, at alingin í Norra ikki
tillagar seg til eftirspurn-
ingin á marknaðinum.
– Tí gongur illa at fáa
laksaprísin uppaftur á eitt
støði, sum ger at alarar
vinna pening.
– At hesir bankar, á
henda hátt, missa uppaftur
meir, er lítil uggi hjá tí før-
oysku
alivinnuni,
sum
bløðir út.
Hann sigur, at eginognin
í norsku alivinnuni er í dag
negativ við umleið 1,5
milliard.
– Tað er ongin loyna, at
skal vanligt fíggingarlutfall
aftur fáast í norsku alivinn-
una, skal hon hava 7 milli-
ardir krónur í nýggjum
eginpeningi.
Føroya Havbúnaðarfelag
vónar tískil, at royndirnar
hjá skotskum og írskum
alarum at fáa ES at seta
avmarkingar
mótvegis
Noregi, fer at geva úrslit.
– Vit taka undir við hes-
um, hóast tað fer at føra við
sær, at kvota eisini verður
sett á føroyskan laksa-
útflutning til ES.
– Tað er tíverri ein sann-
roynd, at tað er neyðugt at
útboðið av laksi á okkara
leiðum verður stýrt. Og
verða kvotur settar á okkaa
útflutning til ES, verður
útflutningurin farnu árini
brúkt sum grundarlag og
tað er væl hægri enn tað,
sum vit fara at megna at
útflyta aftur.
Ringt at spáa um
framtíðini
Annars heldur Atli Greger-
sen at tað verður ringt at
spáa um framtíðina hjá før-
oyskari aling.
Kortini sigur hann, at
hesuferð sleppa vit undan
nógvum av teimum trupul-
leikum, sum hava verið.
– Eitt nú siga nýggjar
reglar, at eitt aliøkið skal
leggjast stilt í nakrar mán-
aðir, táið laksurin er tikin
og at ættarliðini skulu skilj-
ast sundur.
– Tað merkir, at hvør
alari má hava mist trý øki.
Og tá ið tað bara eru 20-24
aliøki í Føroyum, verða tað
í mesta lagi sjey-átta alarar
í framtíðini.
Samstundis
sleppa
brunnbátar ikki longri at
sigla ótarnaðir ímillum ali-
økini, eins og nógv strang-
ari reglar eru fyri blóðvatni
o.s.fr.
– Vit hava fingið nýggjar
reglar um sjúkufyribyrging,
samstundis sum hugburð-
urin í vinnuni er nógv
broyttur.
– Harafturat sleppa vit at
koppseta ímóti ILA.
– Yvirhøvur eru nógv hol
tætt og tí haldi eg, at hvat
sjúku
viðvíkur,
verður
alingin burðardygg.
Atli Gregersen sigur, at
harafturat eru teir farnir at
hava smoltini eldri, tá ið
tey verða sett á sjógv og
sostatt
verður
fiskurin
nógv styttri í sjónum og tað
minkar nógv um vandan
fyri sjúku.
Hann sigur at smoltið,
teir settu út í Gøtu í vár,
vigaði 200 gramm, har tað
vanliga hevur verið 50
gramm.
Og fellið hevur ikki verið
meiri enn eini 2%.
Hann sigur, at tað, sum
smoltið er dýrari, verður
spart aftur á sjónum.
– Men tað sum nú verður
heilt avgerandi fyri før-
oyska aling í framtíðini, er
um prísurin hækkar so
frægt, at tað ber til at vinna
pening, so at nakar fær hug
at seta pening í alivinnuna.
Sostatt skal laksaprísurin
upp á einar 18-20 krónur
fyri kilo, sigur Atli Greger-
sen.
Ein máti at fáa prísin
upp, er at ES ásetur kvotu
fyri norskan laks, sum er so
lág, at prísurin kann fara
uppaftur
Áhugin fyri skeið-
unum, sum skeið-
stovan Kvasir skipar
fyri undir heitinum
»Trivnaður á arbeiðs-
plássinum« er
misjavnur. Tað eru
serliga skeiðini, sum
viðgera teir sokallaðu
bleytaru trupulleik-
arnar, sum hava fang-
að áhugan hjá fólki
SKEIð
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Nógv fólk hava teknað seg
til skeiðini, sum snúgva seg
um at skilja og loysa konfl-
iktir, sjúkrafráveru og sál-
arliga arbeiðsumhvørvið,
meðan hini trý ikki hava
møtt so stórum áhuga.
Sam Jakobsen á Kvasir
hevur ikki nakra frágreið-
ing uppá, hví so er, men
hann sigur tó, at tey á Kvas-
ir kortini eru vælnøgd við
undirtøkuna sum heild.
– Vit vita, at slíkt tekur
tíð at marknaðarføra slík
skeið og at skapa áhugan,
so vit kunnu ikki siga ann-
að enn, at vit eru nøkulunda
nøgd, sigur hann.
Tað hevur víst seg, at
hóast ikki so nógv hava
teknað seg til trý av skeið-
unum, so hava nógv ringt
og spurt seg fyri. Tey fregn-
ast um skeiðið, hvat tað er
um og so framvegis. Men
so tekna tey seg kortini
ikki.
Sam Jakobsen sigur, at
hóast freistin at tekna seg er
úti, so væntar hann fleiri
fara at gera vart við seg. Tí
enn eru um tvær vikur til
skeiðini verða.
– Føroyingar eru ofta so
seinir at tekna seg, men vit
hava sett freistirnar, tí vit
samstarva við danir á
hesum økinum, og teimum
dámar ikki, at ein ringir
dagin fyri og avlýsir eitt
tiltak ella skeið, greiðir
Sam frá.
Tey, ið hava teknað seg til
hesi skeiðini hjá Kvasir, eru
serliga fólk í leiðslustørv-
um. Tað vil siga stjórar,
starvsfólkaleiðarar og so
víðari. Skeiðini, sum Kvas-
ir skipar fyri í døgunum 8.
til 12. november eru hesi:
At loysa og skilja konfl-
iktir, sjúkrafrávera – spill
av góðum kreftum, sálarligt
arbeiðsumhvørvi
og
organisatiónsmenning,
Temadagur: Heilsubetran á
arbeiðsplássinum
og
Ergonomiskt og psykiskt
arbeiðsumhvørvi.
Kvasirskeiðini:
Vilja hoyra um at loysa bleytar
trupulleikar
Ársroknskapurin
fyri 2003 sýnir eitt
hall á nærum
20 mió kr.
ROKNSKAPUR
Jákup Mørk
Kreppan í alivinnuni fekk
enn eitt prógv á borðið, nú
roknskapurin hjá Sørvágs
Laks varð framlagdur.
Ikki minst er tað ILA-
smittan á alibrúkinum,
sum ávirkar roknskapin.
Hetta hevur viðført, at
goymslan er niðurskrivað
við 8,5 mió kr. Hartil
hevur søluprísurin av laksi
verið ov lágur í farna ári,
og tilsamans hevur hetta
so givi eitt hall á 19.527
tkr.
Í ársfrágreiðingini sigur
nevndin seg vera í samráð
við ognarar um møguliga
skuldarumlegging, men
enn hevur ikki borið til at
staðfest, hvørt hendan
verður veruleiki.
Risa-hall hjá Sørvágs Laks
Sam Jakobsen á Kvasir letur væl at undirtøkuni til skeiðini, hóast tað bert eru trý av seks, sum
hava fangað stóran áhuga millum fólk
Mynd: Jens K. Vang
C
M
Y
K
5
4