hósdagur 7. desember 2017síða 16

FRÍGGJADAGUR 8. DESEMBER 2017 SOSIALURIN 143 16 VÍN VÍNÆVINTÝRIÐ Gularótablómur, culottesteik og góð vinfólk Grenache “Tulette”, 2014, Philippe Badea, Rhone Dalurin, Frakland. ‘Hitt gularótablómu-vínið’ segði eg í vínhandlinum undir brúnni í Keypmannahavn. Eg hevði roynt fløskuna fyrr, og vildi royna hana aftur. Hann hugdi bara løgið eftir mær. Eg royndi at greiða frá at tað var eitt vín eg hevði keypt ein annan dag, og sum á fronskum at okkurt við gularóta blóma. Men mítt danska er einki serligt. Eg royndi meg á fronskum ‘Fleur de Carotte’ - men einki hjálpti. Tíbetur hevði eg eina mynd á telefonini, og kundi vísa honum. Heimkomin til Føroya bjóðaði eg nøkrum vinfólkum - ið sum eg, ofta eta døgurða einsamøll - til døgurða. Culottesteik. Vínið hóskaði seg væl til - bæði matin og sosiala samanhangin. Eitt lekkurt glas av vín ein týsdag, afturvið einum døgurða sum er lekkrari enn týsdagsdøgurðar plaga at vera. Vínið hevði ein vakran reyðan lit, var kraftmikið, men onkusvegna róligt, og vermdi so væl eitt kalt týskvøld í novembur. Hetta vínið stendur ikki í hyllunum í rúsuni, men er lætt at bíleggja heim. Tað fari eg at gera. Prísur: 203,50 kr Á hyllunum í Rúsuni: Nei, men er lætt og skjótt at bíleggja heim gjøgnum Rúsuna. Nær, hvør, hvar: Eg havi eina fløsku av hesum standandi í skápinum her heima. Eg goymi hana til onkran dag, tá ið eg aftur bjóði vinfólki heim til culottesteik. Drekk hana afturvið einum góðum døgurða, saman við góðum fólki og nógvum góðum søgum. SOLEIÐIS LESUR TÚ NØVINI Á VÍNUNUM Eg má siga sum er, at tað at skriva nøvnini á heusm vínunum uppm er ein tann truplasta uppgávan eg havi havt í longri tí. Eg lovi ikki, at tað altíð verður perfekt, men vónandi verður oftast bæði høvd og hali á. Eg royni at skriva vínini upp soleiðis: Drúva “Mark”, árgangur, framleiðari, øki, land. Til dømis: Chardonnay “Les Graviers”, 2015, Bénedicte & Stéphane Tissot, Jura, Frakland. UM VÍNSÍÐURNAR Hetta eru síðurnar til tín, ið, sum eg, ikki veist nakað sum helst um vín, annað enn at tú heldur at tað smakkar væl - sumt betur enn annað. Ok, rætt skal vera rætt, eg lesi eina rúgvu um vín (eg drekki eina rúgvu av tí eisini), so okkurt man eg læra á vegnum. Eg kann tó ikki lova tær at tú lærir nakað sum helst av mínum orðaskvaldri her á síðuni; men eg lovi tær, at vísa á eina rúgvu av góðum (eftir mínum smakki) vínfløskum eg eri komin fram á hendan seinasta mánaðin - vínfløskur sum allar kunnu keypast í rúsuni, ella bíleggjast heim. Skál! Ávaring: Fyri ikki so langari tíð síðani smakkaði eg ikki mun á víni - vín smakkaði sum vín. Okkurt var reytt og okkurt var hvítt, tað sá eg - størri munur var ikki. Men so hvørt sum áhugin byrjaði at vaksa, so vaks eisini nøsin, um man kann siga so, og eg gjørdist meira varðug við hvat vín mær dámdi, og hvat mær ikki dámdi. Smakkur er tó so ymiskur, at tað sum fellur mær í smakk, er ikki víst at fella í tín - men um tín smakkur líkist mínum, ja, so kanst tú gleða teg til mongu vínfløskurnar eg fari at vísa á framyvir. Vínorðið hendan mánaðan: DRY // TURT Hvat meina tey við tá ið tey siga at vínið er turt? Eg meini so við, tað er jú flótandi. Hvussu kann okkurt flótandi vera turt? Jú, tað skal eg siga tær: Vínkennarin: Dámar tær turt vín? Umseting: Dámar tær vín ið er ósøtt? Turt vín er bara vín ið ikki er søtt - millum lítið og einki restsukur er í fløskuni.