hósdagur 25. januar 2018síða 7

FRÍGGJADAGUR 26. JANUAR 2018 SOSIALURIN 11 7 Tað eru tey nærverandi evnini, so sum mosi, bassalt og lendi, sum er umráðandi fyri Barbaru. Hóast rákini koma og fara, so eru tað hesi nærverandi evnini, sum av­ gera, hvussu tú umsetir rákini. Klæðir, sum hjá Barbara í Gongini snið­gevur, vórðu í 80unum kallaði intellektelli mótin, og í dag verður tað kallað avant garde. –Tað snýr seg um, at plaggið er í andstøðu og kann nýtast til ymisk enda­mál. Hugburðurin er, at klæðir kunnu nakað annað enn at bert at vera praktisk pløgg, sigur hon. Tað er eyðsæð, at Barbara hevur eina listarliga hugsjón og tilgongd í skapanini av pløggunum. Sjálv sigur hon, at øll kollektiónin ikki er so­leiðis, og at tørvur eisini er á at hava og skapa tey róligu pløggini. –Tað stilla og eksplosiva er spenn­ andi. Eg eri fasinerað yvir, hvussu tað stilla kann vibrera, og hvussu tað abstrakta fær frið í kaosinum. Tað sum er í miðjuni áhug­ar meg ikki, sigur Barbara í Gong­ini. –Eg hugsi um luktin av haga­ num, ullini og mosanum í Før­ oyum, sigur hon. Barbara hevur búð longri í Keyp­mannahavn enn í Føroyum, og hon greiðir frá, at innast inni í kjarnini er hon føroyingur, og tað differenserar hana onkursvegna. Og hon kennir seg eisini heima í Dan­mark og sum dana. –Tað er ein framíhjárættur, og eg eri varug við munin og hvussu ríka eg kenni meg av tí sama, sigur hon. Tað eru líkleiki millum mentan­ ir­nar, og tó er tað als ikki tað sama, greið­ir hon frá og tekur málið sum dømi. –Føroyskt hevur útviklað seg so fantastiska flott, tí føroyingar leita aftureftir, tá nýggj orð skulu smíðast. Meir tað luktar av mosa og timbri, meir sofistikerað er tað. Danir gera tað øvuta og brúka meir al­tjóða heiti. Bæði eru háfloygd, men hetta eru mótsetingar. So­ leið­is kann man draga paralellir, sigur hon. –Samleiki er ein spennandi spurn­ing­ur. Tað er nakað, ið ein velur at síggja og viðurkenna og siga ja til. Føroyar hevur altíð verið ein partur av mær. Eg eri grund­ stoypt í Føroyum, og so trekki eg uppá tað ráorkuna, leggur hon aftur­at. Vil hava stundir Spurd hvønn veg brandið fer at flyta seg í framtíðini, sigur hon, at hon ikki veit. Hon kundi hugsað sær onkra broyting, men enn hev­ur hon onga klára visión um, hvussu tað verður. –Eg sakni at sita meir við pro­ dukti­num og fara meir í djúpdina. Hetta, sum eg hevði góðar stundir til, tá vit byrjaðu við merkinum. Nú er ein ógvusligur fartur á, og eg kundi gott hugsað mær at steðga tíð­ini, sitið og grunda og skapa uttan larm rundan um meg, sigur hon. –Tað handlar um at geva pro­ dukti­num tíð. Eg skyldi mær sjálvari og avtakarinum at fara djúpari inn í stoffið, leggur hon afturat. Hon greiðir frá, at tað er torført at broyta, meðan leikur stendur á, men hon heldur, at brandið er búgv­ið til tað nú. Mentanarvirðisløn Landsins Mikukvøldið fekk Barbara í Gongini handað Mentanarvirðisløn Land­ sins frá Føroya Landsstýri, sum er 150.000 krónur, og hon greiðir frá, at hon kennir seg bæði rørda og eyð­mjúka. Hon var júst heimkomin úr India, har hon saman við femilju síni hevði verið til jarðarferð hjá pápa sínum, tá Rigmor Dam, lands­ stýris­kvinnan í mentamálum, ring­ di til hennara. Barbara sat á einum fundi, tá telefonin ringdi, so hon legði hornið á. Hon ringir síðani aftur, tí hon væntar, at hon skal heim at orna okkurt praktiskt. – Tá eg tosi við Rigmor Dam, og hon sigur mær, hví hon hevur ringt, fái eg ein hvøkk, og fari at lippa. Hetta havi eg ikki væntað, sigur hon um heiðurin. – Hon er gløgg og listaliga gávað. Hon hevur ment eina burðardygga, norður­lendska og avbjóðandi vøru, sum er høgt í metum um allan heim. Við íblástri úr føroysku náttúru­ni gongur hon á odda innan burðardygga klædnavinnu, segði Rigmor Dam millum annað í røðu síni. –Eg eri rørd og eyðmjúk. Tað er ein stórur heiður at fáa. Eg eri glað um, at tað sum eg geri verður sæð og virðismett. Tað er ómetaliga stórt og flott, at man eisini í virð­ ir okkara vinnu. Eg kenni tað sum ein sigur fyri yrki, og tað er ser­liga stórt, at heiðurin kemur úr Før­ oyum, sigur Barbara í Gongini. –Eitt slíkt herðaklapp hevur hevur nógv at siga. Ein møtir ofta nógv­um mótgangi, tá ein brýtur úr kon­form­um, og tað er kanska tí, at eg havi fingið heiðurin. Eg havi víst, at tingini kunnu hava eina aðra djúpd, og at tað er líkamikið um djúpdin er í einum málningi, stand­mynd ella í plaggi, sigur hon. Hesi listafólk/mentafólk hava higartil fingið Mentanarvirðisløn landsins: Fakta Mentanarvirðisløn Landsins hevur verið latin siðani 1998. Talan er um tvær høvuðsvirðislønir, sum verða latnar hvørt ár, tó eru nøkur undantøk, har virðislønir ikki eru latnar. Mentanarvirðisløn landsins er á 150 000 krónur, heiðursgáva landsins er á 75.000 krónur. Av og á verður ein triðja virðisløn latin, hon kann vera til ungt listafólk ella til onkran annan serligan bólk av listarfólki og er á 50 000 kr. Mentanarvirðisløn landsins verður givin sambært grein 8 í áðurnevndu lóg, greinin ljóðar soleiðis: § 8. Landsstýrismaðurin veitir eftir tilmæli frá nevndini heiðursgávu, nevnd Mentanarvirðisløn Landsins, at heiðra føroyskt mentafólk sum tøkk fyri útinnt listarligt avrik. Stk. 2. Bert listarlig eyðkenni kunnu galda sum metingarstøði fyri arbeiðið hjá nevndini. Til tess at kunna fáa Mentanarvirðisløn Landsins skal virðislønarevnið hava skapað listaverk á høgum støði Tað stilla og eksplosiva er spennandi. Eg eri fasinerað yvir, hvussu tað stilla kann vibrera, og hvussu tað abstrakta fær frið í kaosinum. Tað sum er í miðjuni áhugar meg ikki 2017 – Barbara í Gongini 2016 - Rúni Brattaberg 2015 - Annika Hoydal 2014 - Tórbjørn Olsen 2013 - Tróndur Patursson 2012 - Tóroddur Poulsen 2011 - Jóanes Nielsen 2010 - Sunleif Rasmussen 2009 - Kári Leivsson (Kári P.) 2008 - Ebba Hentze 2006 - Zacharias Heinesen 2005 - Tita Vinther 2004 - Ongin virðisløn latin 2003 - Hanus Kamban 2002 - Gunnar Hoydal 2001 - Eyðun Johannessen 2000 - Ingálvur av Reyni 1999 - Jens Pauli Heinesen 1998 - Regin Dahl