mánadagur 23. apríl 2018síða 5

5 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 23. apríl 2018 · Nr. 46 stempul blást út í allar miðlar. Men trúgv­in um, at hon einki skeivt hevði gjørt, gjørdi at hon ikki fór niður við nakkanum. – At vera illoyalur er eitt óal­ mindi­liga óbehagiligt stempul at fáa, men eg havi ikki gingið og skamm­ast av nøkrum. Eg føldi, at eg var loyal og havi tí ikki krógvað meg seinastu fimm mánaðirnar, sig­ur Liljan Weihe. Hóast hon var sannførd um, at hon ikki hevði borið seg skeivt at, so var tað kortini ein minni skelkur at fara frá lívligu redaktiónini í Sortu­díki til friðin heima við hús ein vanligan gerandisdag. – Eitt er at missa arbeiðið, men man missur eisini starvsfelagar. Man tosar ikki longur við vaksin fólk hvønn dag, men gongur heima og ger húslig ting. Tað er ein stór broyt­ing, og aftrat tí er óvissan um man fær eitt nýtt arbeiði, tí allir ar­ beiðs­gevarar hava jú lisið, at eg eri il­loyal. Hvør vil seta ein illoyalan med­arbeiðara? So um eg ikki fekk við­hald, so hevði tað oyðilagt mína fram­tíð, tí tá uppsagnartíðin var far­in, skuldi eg liva av onkrum øðr­ um arbeiði, vísir Liljan Weihe á. Seks turbulent ár Tíðin hjá Liljuni Weihe sum tíð­ inda­leiðari í Kringvarpinum hev­ur verið turbulent og er hetta triðju ferð, at hægri myndugleikar hava við­gjørt hennara støðu sum tíð­ inda­leiðari. Fyrstu ferð varð, tá ið hon bleiv sett sum fastur tíðindaleiðari og ein ann­ar umsøkjari kærdi avgerðina. Seinnu ferð var, tá Jørgen Niclasen meld­aði hana, Jan Lamhauge, Svein Tróndarson og Dia Midjord fyri fjølmiðlaviðgerðina av Toll-mál­in­ um. Síðstu og triðju ferð var nú, tá henn­ara egni stjóri segði hana úr starvi. Tíðindaleiðarin ásannar eisini, at tað kann vera strævið at vera so nógv í andglettinum, men letur kort­ini ongan iva vera um, at hon held­ur tað vera stríðið vertt. – Sjálvandi er tað strævið at vera í slíkum støðum. Men eg havi eina ræðuliga sterka rættvísiskenslu. At berjast fyri rættvísi er ótrúliga gev­andi, og tað er gott, tá rættvísi sigrar. Tað lættasta í verðini hevði verið at stungið í sekkin og gjørt okkurt annað, men at vera tíð­ inda­leiðari í Kringvarpinum er eitt ábyrgd­arfult starv, ið eg røki við eyð­mjúkleika. Vit hava møguleikan at avdúka ivasom viðurskiftir og gera Føroyar til eitt betri land at liva í, sigur Liljan Weihe. Alt fær ein enda, og tað kemur eisini ein dagur, tá Kringvarpið skal hava ein nýggjan tíðindaleiðara. Lilj­an Weihe vónar bara, at tað verð­ur hennara avgerð nær tann dag­urin kemur. – Eg eri 39 ár, og vónandi verði tað eg sjálv, ið finni hurðina og ikki onk­ur annar, ið finnur hana fyri meg. Eg havi trivist í starvinum hesi seks árini, hóast bylgjurnar mang­an hava gingið høgt. Men tað verð­ur aldrin so, at bylgjurnar fara at leggja seg, og fullkomin friður fer at valda. Tað fer altíð vera onkur, sum heldur at vit ganga ov nær, men tað skulu vit sum journalistar. Vit skulu vera nærgangandi og av­ dúka ivasom viðurskifti. Tað er bara aldrin stuttligt at vera tann, ið verður avdúkaður, sigur tíð­inda­ leið­arin í Kringvarpinum. - Tað havi eg bart fyri í seks ár, so at verða stemplað sum illoyala var tað, ið var mest særandi gjøgnum alt hetta. Tí eri eg so fegin um, at tey í Mentamálaráðnum eru samd í mær um, at eg havi verið loyal. - Uppsøgnin kom óvart á meg. Eg hevði verið sjúkrameldað, men eg føldi, at eg og stjórin høvdu eitt gott samstarv og høvdu funnið stevið. Somuleiðis hevði eg eitt gott samstarv við stýrið KRINGVARPSSTRÍÐIÐ