mikudagur 10. november 2004síða 6
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 215 - 10. november 2004
Nr. 215 - 10. november 2004
11
Sólvit Simonsen
Fyri umleið tveimum árum
síðani gjørdi núverandi
samgonga – Javnaðarflokk-
urin og Sambandsflokkur-
in, undanfarnu samgongu
til grin, tí teir skuldu seta
eykagjald á køkur og soda-
vatn. Hvat hendir nú? Jú,
nú somu menn eru komnir
framat, duga teir ikki at
finna uppá nakað annað
enn tað, sum teir spottaðu
hinar við. Her má orðatakið
sannast, »tann, sum gravar
eina grøv til ein annan,
dettur oftast í hana sjálv-
ur«.
Her eru tvær føroyskar
fyritøkur, sum hava nøkur
fólk í arbeiði runt landið og
nú skulu tær týnast, hvat tá.
Tá ið tað er forgift, tær
selja, hví so ikki steðga
bara heilt, so er friður av
teimum báðum føroysku
arbeiðsplássunum.
Tað mátti borið til at
funnið upp á okkurt annað
viðvíkjandi milliónunum,
ið skulu skaffast.
Nú í heystið er komið og
slaktingartíðin upp á tað
fagrasta, eru sjónvarp, út-
varp og bløð full av lýsing-
um, ið selja útlendskt
seyðakjøt, sera áhugavert at
vera bóndi og noyðast at
standa og nikka til hvønn
smádrong um at fáa teir at
keypa eitt krov frá sær.
Hatta er bara eitt dømi.
Tað mátti borið til heldur at
sett gjald á útlendskar vør-
ur og latið tær føroysku
vørurnar blivið stuðlaðar
við einum minni gjaldi,
soleiðis at okkurt ber til at
finna uppá hjá einum før-
oyingi. Skinnini, ið nú
skuldu avskipast, nú liggja
tey. Spennandi fyri tann,
sum roynir okkurt.
Tað er av størsta týdningi fyri arbeiðsplássini,
at fiskaarbeiði á landi verður varðveitt. Hetta
munnu flestøll vera samd um. Tað er tí sera
áhugavert, at landsstýrið nú ætlar at leggja fram
tann sokallaða fiskapakkan, ið hevur til
endamáls at tryggja, at meira fiskur kemur
uppá land í Føroyum. Harvið verða arbeiðs-
pláss tryggjað og kanska enntá flutt til Føroya.
Fiskurin á Føroyagrunninum er ogn Føroya
fólks. Tað kann tí ikki vra rætt, at markanaðar-
kreftirnar ráða púra frítt á hesum øki. Her má
so mikið av stýring til, at øll samfelagslig fyrilit
verða tryggjað. Eitt hitt mest týðandi fyrilitið er
spurningurin um at tryggja arbeiðsplássini.
Sum støðan er júst nú, so veksur arbeiðsloysið
og vandi er fyri, at vit enda í veruligum bú-
skapartrupulleikum, hóast einki bendir á, at vit
eru á veg ímóti kreppu. Tað er tí skilagott og
ábyrgdarfult, at landsstýrið fer inn í hetta mál
nú.
Fiskapakkin fevnir um nakrar heilt grundleggj-
andi broytingar. Ein av hesum er kravið um, at
allur fiskur, boðin út á uppboðsølu frá 1. apríl
at rokna, skal støddarskiljast. Fyri upsan er
hetta tó ikki galdandi fyrr enn 1. september
2005. Hetta dámar av góðum grundum fiska-
seljarunum t.v.s. reiðarunum illa. Men her
hjálpir lítið at stríðast ímóti, tí støddarskiljng er
ein fortreyt fyri, at fiskur á uppboðssølu kann
koma føroyskum arbeiðsplássum til góðar. Tað
má vera ein troyst fyri fiskaseljararnar, at
landsstýrið leggur upp til, at vinnan sjálv skal
semjast um, hvussu skipanin við støddarskilj-
ingini skal skipast í framtíðini.
Ein onnur ætlað broyting er, at tað í framtíðini
skal verða loyvt útlendingum at bjóða uppá fisk
í Føroyum á jøvnum føti við føroyingar. Hetta
fer at seta størri krøv til føroysku fiskakeypar-
arnar, men fer uttan iva sum frá líðar at gagna
vinnuni og serstakliga skipasíðuni. Tað hevur
leingi verið bíðað í spenningi eftir einum
útspæli um fiskin frá landsstýrinum. Nú er út-
spælið so komið og lagt fram á sera áhuga-
verdari fiskivinnuráðstevnu, sum Føroya Banki
hevur skipað fyri. Hetta er eitt frálíkt initiativ
frá bankanum og verður hetta vónandi eitt
afturvenndandi tiltak. Talan er eisini um tvey
álvarsom mál nevniliga um arbeiðsplássini og
so um botnlinjuna hjá fiskivinnuni. Bæði hesi
hanga saman og politisku myndugleikarnir
hava hóast alt tos um marknaðarkreftir ábyrgd-
ina av báðum.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Fiskapakki
VIÐMERKINGAR
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Fíggjarleiðari: Tóki Højgaard
toki@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Teresa Jensen teresa@sosialurin.fo
Hjørdis Gregersen hjordis@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Solby Eliasen solby@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Páll Holm Johannesen pall@sosialurin.fo
Terji Nielsen terji@sosialurin.fo
Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo
Eydna Skaale eydna@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Terji Nielsen terji@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 220727
e-post: aki@sosialurin.fo
e-post: dagfinn@sosialurin.fo
Sosialurin í Eysturoy:
Postsmoga 143, Saltangará
tel. 447820 fax 449520
tel. 228909
e-post: vilmund@sosialurin.fo
Sosialurin í Vágum:
360 Sandavágur
tel. 333820, 220507 fax 333720
e-post: edvard@sosialurin.fo
e-post: vagar@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Føroyaprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 341800, Fax 341801
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Innsent tilfar
Av tí at vit fáa rættuliga nógv innsent tilfar
sendandi – meira enn vit fáa í blaðið – hevur
blaðleiðslan verið noydd at gjørt nakrar
avmarkingar.
Enn sum áður skal fult navn skal vera undir
øllum innsendum greinum – annars verða tær
ikki prentaðar. Harnæst tilskila vit okkum rætt til
at ikki at taka við tilfar, sum eisini er sent øðrum
bløðum ella hevur verið prentað aðrastaðni.
Drúgvar greinar – greinar sum eru longri enn
áleið 5.500 tekn, verða raðfestar lægri, og koma
bert í blaðið, um pláss er fyri teimum. Tað er ein
fyrimunur um vit fáa tilfarið umvegis teldupost
ella á diskli.
Heri Tróndheim
Argir
Nú stundar heilt væl til
býráðsval. Flestu valevnini
gera sítt til at siga okkum
veljarum frá, hvat tey vilja
arbeiða fyri, um tey verða
vald. Og tað er púra í lagi.
Eg stúrsaði við nú eitt
kvøldið, eg koyrdi aftan á
einum bussi hjá bussleið-
ini. Eitt valevni hjá fólka-
flokkinum var vakurt og
væl avmyndað á bakrútin-
um, og slagorðið fyri valið
hjá flokkinum stóð prentað
við
týðiligum
støvum:
Tórshavn fyrst og fremst.
Eg má siga, at eg varð
heilt undarliga við, at fólk,
sum bjóða seg fram sum
valevni, kunnu hava verið
so tankaleys við orðingini.
Vit tosa um Føroya størstu
kommunu, og ikki er sjón-
arringurin víðari enn Havn-
in.
Okkum dámar væl Havn-
ina, hon er okkara høvuðs-
staður, ein hugnaligur býur,
sum dregur at sær. Men til
eitt býráðsval, har tólv
bygdir ella øki eru við í
somu kommunu, hevði eg
væntað eitt lítið sindur av
umtanka. Veljarar til bý-
ráðsvalið í Tórshavnar
kommunu
eru fólk úr
Nólsoy, av Argjum, av
Hvítanesi, úr Hoyvík, úr
Kollafirði, úr Kirkjubø, av
Velbastað, úr Norðradali,
úr Syðradali og úr Kaldbak,
úr Koltri og úr Hesti. Og so
brúka slagorðið "Tórs-
havn fyrst og fremst" Tit
máttu hugsað, hvussu vána-
lig orðing hetta er og havt
víðari sjónarring, enn hetta
sigur. Meina tit við hesum,
at vit hugsa um Havnina
fyrst og fremst, og so koma
hini plássini aftaná, um
fíggjarligur møguleiki er?
Staðanøvnini ella bygda-
nøvnini hvørva ikki við
eini kommunusamanlegg-
ing. Eg veit væl, at tit siga,
tit eru býráðslimir fyri alla
kommununa, og meina tað
eisini. Men so kundu tit
havt
brúkt
slagorðið
"Tórshavnar kommuna
fyrst og fremst." Hetta er
ov vánaligt og ikki um-
hugsað. Tit særa ein ómeta-
liga stóran part av borgar-
unum í kommununi.
Sama er ofta við tíðinda-
miðlunum. Tað tykist vera
ótrúliga tungt at læra seg at
siga og skriva Tórshavnar
kommuna
heldur
enn
Havnin. Barnaansingin í
Havn, skúlarnir í Havn,
eldrarøktin í Havn, har tað
eigur at verða sagt og skriv-
að í Tórshavnar kommunu.
Ein kommunusamanlegg-
ing merkir ikki annað, enn
at vit hava lagt fyrisitingina
av tveimum ella fleiri
kommunum saman í eina
fyrisiting. Bygdirnar og
býirnir liggja framvegis í
sama staði og bera síni
nøvn. So góðu fólk, lærið
tykkum hetta, og eg ynski
eitt gott val fyri øll í Tórs-
havnar kommunu.
Havnin ella Tórshavnar kommuna
Avgjaldspolitikkur
TÍÐINDASKRIV
Felagið Peningastovnar
Í sambandi við ætlanirnar
um at leggja Landsbanka
Føroya og Hagstovu Føroya
saman leysgav Landsbank-
in tann 30. í farna mánað
eitt tíðindaskriv, har Lands-
bankin tekur til orða ímóti
hesum ætlanum.
Undir vanligum umstøð-
um er hetta neyvan eitt
kjak, sum privatu peninga-
stovnarnir áttu at kent
trongd til at luttikið í. Av tí
at peningastovnarnir eru
ein partur av baklandi
Landsbankans (saman við
tryggingarfeløgunum til-
nevna peningastovnarnir
ein av limunum í umsjónar-
ráði Landsbankans), og
tíðindaskrivið inniheldur
eina røð av útsagnum, sum
kunnu hava við sær mis-
skiljingar av viðurskiftum
peningastovnanna, hava vit
kortini ynskt at gera ein-
stakar viðmerkingar til
tíðindaskrivið.
Landsstýrið (Gjald-stov-
an) kann eins væl sjálv
plasera gjaldføri sítt
Landsbankin ger galdandi,
at av tí at politisku mynd-
ugleikarnir kunnu setast
undir trýst, um hvar og
hvussu
tiltaksgjaldførið
skal plaserast, eigur henda
uppgáva at verða røkt av
einum fakligum stovni utt-
an fyri málsræðið hjá
landsstýrismanninum
í
fíggjarmálum.
Peningastovnarnir meta
hesa framseting undrunar-
verda. Tað má tó metast
óhugsandi, at peninga-
stovnarnir royna at ávirka
gjaldførisplaseringar lands-
stýrissins við trýsti, og líka
óhugsandi er, at landsstýrið
letur seg trýsta. Og hvør er
annars avleiðingin av fram-
seting
Landsbankans?
Skulu so øll, sum ráða yvir
yvirskotsgjaldføri,
lata
Landsbankanum hetta at
plasera? Tað er neyvan ein-
ans landsstýrið, sum í so
fall kann verða sett undir
trýst?
Føroyar eru ikki ein
sjálvstøðugur
kredittmarknaður
Landsbankin ger galdandi,
at í Føroyum er ein sjálv-
støðugur kredittmarknaður
(og at tað tí er høpi í, at
Landsbankin ger metingar
av vøkstrinum í útlánum
hjá føroyskum peninga-
stovnum
sammett
við
vøksturin í bruttotjóðar-
úrtøkuni). Landsbankin
førir fram - og hetta vekur
undran millum peninga-
stovnarnar - at hann hevur
heildareftirlit við fíggjar-
stovnunum, og at hann hev-
ur til uppgávu at hava eyg-
uni við samlaðu lánsveit-
anini í samfelagnum, og at
hann sostatt í góðari tíð
kann virka við til at fyri-
byrgja búskaparkreppum.
Her ger Landsbankin seg
sekan í eini misskiljing.
Føroyski peninga- og láns-
marknaðurin er partur av
danska peninga- og láns-
marknaðinum og hevur ver-
ið tað, síðani vit í Føroyum
- ógvuliga skilagott - tóku
av allar bindingar á pen-
ingaflytingingum millum
lond, og tóku av serligu
reglurnar fyri rentuskatt.
Tað hevði við sær van-
lukkuligar avleiðingar fyri
búskapin, at Føroyar í
1980-unum við serligum
skattareglum fyrigyklaðu
sær ein serføroyskan pen-
inga- og útlánsmarknað.
Hesa roynd eiga vit ikki at
gera aftur.
Tað er sostatt einki høpi
í, tá Landsbankin sigur, at
gongdin í útlánum hjá
føroyskum peningastovn-
um lýsir gongdina í saml-
aðu lánsupptøkuni í Føroy-
um. Føroyingar kunnu eftir
vild taka upp lán hjá út-
lendskum peningastovnum.
At hetta kemur fyri í stóran
mun vita tey, sum bara hava
eitt vet av innliti í peninga-
og útlánsmarknaðin.
Tað hevði tí verið ógvu-
liga órímiligt - og púra utt-
an virknað - um Lands-
bankin kom til ta niður-
støðu, at útlánsvøksturin í
Føroyum var ov stórur, og
myndugleikarnir tí áløgdu
føroyskum peningastovn-
um avmarkingar, meðan
útlendskir peningastovnar
ótarnaðir kundu hildið fram
við útlánsvirksemi sínum í
Føroyum.
Er dupult eftirlit við
peningastovnunum
sett á stovn?
Peningastovnarnir halda tað
vera av stórum týdningi at
fáa avgjørt, um eftirlitið við
føroysku peningastovnun-
um verður framt av Fíggj-
areftirlitinum, Landsbanka
Føroya ella Fíggjareftirlit-
inum og Landsbanka Før-
oya í felag. Tað er neyðugt
hjá okkum at vita, hvønn
veg vit skulu venda antenn-
um okkara.
Landsbankin er ikki
ein tjóðbanki
Landsbanki Føroya førir
annars fram, at tað hevði
verið í andsøgn til altjóða
gongdina at tryggja tjóð-
bankum
(miðbankum)
størri
sjálvstøðu,
um
Landsbankin varð niður-
lagdur sum sjálvstøðugur
stovnur.
Landsbanki Føroya er
ikki ein tjóðbanki. Tað er
einans høpi í einum tjóð-
banka, um avvarðandi land
hevur egið gjaldoyra. Egið
gjaldoyra er ein fyritreyt
fyri - við broytingum í
gjaldoyrakursinum - at
hava møguleika at ávirka
kappingarevnini mótvegis
øðrum londum. Egið gjald-
oyra er somuleiðis ein fyri-
treyt fyri at hava møguleika
at broyta rentustigið og har-
við ávirka konjunkturarnar.
Danmarks Nationalbank,
ikki Landsbanki Føroya,
kann
ávirka
peninga-
mongdina. Talan er um
sisyfosarbeiði, tá Lands-
bankin setur sær fyri at
ávirka gjaldførið í Føroyum
við annaðhvørt at flyta al-
menna gjaldførið til ella úr
landinum. Føroysku pen-
ingastovnarnir, sum eru
fullgildir
luttakarar
á
danska peningamarknaðin-
um, kunnu skjótari enn
snarljósið flyta líka nógvan,
og meira, pening øvugtan
veg.
- - - - - - - - -
Landsbanki Føroya hevur
stutt og greitt ikki neyðugu
amboðini til at hava møgu-
leika at ávirka rentuna ella
at føra penga- og gjald-
oyrapolitikk. At Lands-
bankin orsakað av mangl-
andi øðrum, og betri, upp-
gávum hevur sett sær fyri at
hava eftirlit við føroysku
peningastovnunum er ikki
bara undrunarvert, tað er
eisini óneyðugt.
Landsbankin og peningastovnarnir
C
M
Y
K
11
10