mikudagur 10. november 2004síða 9

16 Nr. 215 - 10. november 2004 Nr. 215 - 10. november 2004 17 Orðini í yvirskriftini eigur løgmaður í heilsan sínari til Heimamissiónina, sum nú hevur 100 ár á baki. Og sanniliga var eisini gleði- og hátíðardámur í legu- húsinum í Nesvík mánakvøldið. Veitsl- an byrjaði við einum tiltaki fyri børn og endanði við ung- dómscafè. Um 1300 fólk vóru við til hátíðarhaldið HÁTÍÐARHALD Orð og myndir: Rúna Sivertsen runa@sosialurin.fo Millum teir mongu hundr- að gestirnar, sum savnaðust í leguhúsinum í Nesvík mánakvøldið, vóru Jóannes Eidesgaard, løgmaður, Jógvan á Lakjuni, lands- stýrismaður og Hans Jacob Joensen, bispur. Allir tríggir bóru fram heilsanir í samband við stóra dagin og vístu á, hvussu stóran týdning ar- beiðið hjá Heimamissiónin hevur havt og hevur fyri land okkara. Sosialurin nýtti eisini høvið hetta kvøldið at vitja í Nesvík við myndatólin- um. Vit prenta her røðurnar hjá løgmanni og landsstýr- ismanninum. Seinni fara vit at endur- geva úr røðuni hjá bispi. Eisini fara vit við myndum og orðum siga frá barna-til- takinum, har skótar og sunnudagsskúlabørn hugn- aðu og stuttleikaðu sær saman. Tað er ikki smávegis ávøkst vit í dag samgleðast um Heilsan til Heimamissiónina á 100 ára hátíðarhaldinum 8. november 2004 100 ár eru liðin síðani virk- semið hjá Heimamissiónini byrjaði í 1904. Ein felagsskap- ur, sum 100 ár seinni skuldi vísa seg at gerast ein hin virk- nasti í landinum. Hesin felags- skapur ber í dag heitið Kirkju- liga Heimamissiónin í Føroy- um. Heimamissiónin festi røtur í eini samtíð, tá fríkirkjurnar myndaðu eitt nýtt rák í tí kristna felagslívinum, sum var ein liður í eini demokratiser- ingsprosess innan kristnilív sum heild. Tað tryggjaða tali- trúar- og samlingsfrælsið í grundlógini stóð sína roynd við fríkirkjunum, sum skipaðu síni egnu trúarsamfeløg. Heimamissiónin skipaði seg sum eina leikmannarørslu innan kirkjunnar karmar. Við trúbótini kom Skriftin til fólkið, við leikmannarørslun- um kom prædikan til fólkið. Tað, sum kirkjan var fyri lærda trúboðan, var Heimamissi- ónin fyri leikmannatrúboðan. Her bleiv trúgvin individu- aliserað,her var dentur lagdur á persónliga trúgv og vitnis- burð, og her slapp tann mein- igi maðurin at taka til orð- anna. Hugtakið "orðið er frítt" gjørdist fastur táttur í møti- virkseminum, og persónligar royndir frá harðbalnum sjólívi og gerandislívi á landi mynd- aðu talur og vitnisburðir. Demokratiseringin av orð- inum víðkaði um virkisøkið hjá kirkjuni, og kirkjufólkið gjørdist ein berandi partur í virkseminum hjá heima- missiónini. Virksemið fevnir um øll ættarlið, har eitt ætt- arlið sleppur, tekur tað næsta við. Mong hava gjøgnum ár og dag á ein ella annan hátt havt tilknýti til heimamiss- iónina, tað verið seg á sunnu- dagsskúla, ungdómslegu, missiónsviku, sangskeiði ella gjøgnum hjálparvirksemið hjá Bláa Krossi. Sjómanslívið hevur altíð staðið Heimamissiónini nær. Heimamissiónin var við til at byggja sjómansheim í Havn, Klaksvík, Runavík og í Íslandi. Allahalgannahaldið, sum júst hevur verið, verður fyriskipað av sjómansheiminum,og sum siður er, heldur løgmaður røðu og leggur krans við minnisvarðan. Sjómanskvinnuringarnir kring landið gera eitt fyri- myndarligt arbeiði at virka og senda jólapakkar til sjómenn- inar ár eftir ár, og sjómans- trúboðari syrgir trúfast fyri, at andaligi førningurin er við í høvuðsvinnu okkara bæði á útferð og heimferð. Nú heystið er, kunnu vit spyrja, hvussu skarst. Tað grør um gangandi fót, sigur orða- takið, og her hava mangar føtur gingið. Tað er ikki smá- vegis ávøkst, vit í dag kunnu samgleðast um. Tað ovur- honds stóra og umfatandi virksemið hjá Heimamissi- ónini er krúnan á verkinum eftir øll hesi 100 árini. Virðismiklir varðar prógva hetta í dag: missiónshús, sjó- mansheim, leguhús, trúboð- arar heima og úti, sunnu- dagskúlar, skeiðvirksemi, ráð- geving, viðgerð, sangskeið, sangbøkur, fløgur, bókaút- gávur og tíðindablað alt á egnum forlagi bera boð um tað. Stóra tøkk skal Heimamissi- ónin eiga fyri tað sera týdn- ingarmikla arbeiðið, hon ger fyri samfelag okkara, heil- hjartað og ólønt. Samfelagið hevur tørv á slíkum upp- byggjandi virksemi, sum hevur ans fyri børnum, ung- dómi, kvinnum og monnum. Hetta er fyrimyndarligt og kann ikki virðismetast nóg høgt.Takk øll somul. Vegna Føroya Landsstýri fari eg at enda at ynskja tykk- um hjartaliga til lukku við teimum fyrstu 100 árunum og biðja góðan byr í orði og verki tykkara fyri framman. Jóannes Eidesgaard løgmaður Háttvirda samkoma. Eg fari fyrst at takka fyri innbjóðingina - og má siga, at tað er mær ein stór gleði sum landsstýrismaður í mentamál- um at fáa høvi í dag at bera eina heilsu fram,nú tit í Kirkju- ligu Heimamissiónini halda tykkara hundrað ára dag. Øll vit, sum eru uppvaksin her á landi,kenna heimamissi- ónina ella indremissiónina, tí missiónshús eru jú í nærum hvørjari bygd, og vit hava sæð tað ígjøgnum lívið, hvør á okkara lokala plássið, hvussu nógv arbeiði er lagt í hetta - eg hugsi um øll hesi trúføstu menniskjuni, ið hava lagt lív og sál í hetta arbeiði. Eingin dugir at meta um,og tað verður bara ævinleikin, ið fer at opinbera, hvussu stóran týdning tykkara arbeiði hevur havt fyri okkara tjóð ígjøgnum øll hesi mongu ár. Jú, Heimamissiónin hevur verið virkin og er framvegis sera sjónlig í tí føroyska sam- felagnum. Til dømis røkir Heimamissiónin stórar og týðandi uppgávur í føroyska barna- og ungdómslívinum. Eg hugsi ikki minst um allar sunnudagsskúlarnar - nærum 60 í tali, hugsi eg - sum eru í næstan hvørjari bygd kring landið. Hetta er at gleðast um, tí tað er júst í barna- og ung- dómsárunum at fundamentið undir tí kristnu trúnni verður lagt, ment og ført víðari, og er hetta tí ein tann mest týðandi tátturin í kirkjuligum arbeiði. Sálomon sigur í orðatøk- unum: "Lær hin unga leiðina, ið hann skal ganga, so víkur hann ikki av henni, heldur ikki tá ið hann verður gamal." Góð kristin uppaling hevur varðveitandi og uppbyggj- andi ávirkan á alla ta føroysku mentanina og samfelagið sum heild, og er eitt gott mótspæl til alla ta negativu ávirkan, sum floymir inn yvir okkum uttan úr heimi. Og her er ikki minst at nevna tað veldiga arbeiði, ið verður gjørt út frá hesum húsi, og eg hugsi her serliga um allar summarlegurnar, sum eru á hvørjum ári. Í fjør vóru ikki færri enn 1200 børn frá 2. til 7. flokk á hesum legum. Tað er vónleyst, í stuttari røðu, at koma inn á alt tað stóra virksemið, ið Heima- missiónin stendur fyri. Eg hugsi um juniorarbeiði,barna- kór, barnaringar og ungdóms- arbeiði annars, arbeiði fyri at styrkja familjuna og ikki minst sang- og tónleikaarbeiði. Tann virkna sangmentanin hjá Heimamissiónini við fleiri góðum sangkórum er eisini ein dyggur stuðul undir øllum tí kristiliga arbeiðinum, og eg haldi, at sangskeiðini, sum tit hava skipa fyri í mong ár, hava havt sera stóran týdning fyri menningina í sambandi við sang og tónleik. Sangur og tónleikur fyllir so nógv í tí kristiliga arbeiðinum, og vit vita øll, hvussu stóran týdning tað hevur - ikki minst fyri at fáa tey ungu við - at vit eisini fylgja við á tí økinum. Umframt tað stóra heima- missións arbeiði, ið Kirkjuliga Heimamissiónin ger, so fevnir Kirkjuliga Heimamissiónin eis- ini um bæði sjómans-missi-ón og útimissión við virðis-mikl- um uppgávum. Sjómans- missiónin við m.a. sjómans- trúboðara, sjómansheimum og sjómanskvinnuringinum ger eitt megnar arbeiði fyri at boða gleðiboðskapin fyri okk- ara sjófólki, og verður hetta gjørt bæði við tí talaða og skrivaða orðinum, við jólagáv- um og á annan hátt. Eisini fegnist eg um úti- missióna, ið Kirkjuliga Heima- missiónin hevur ábyrgdina av. Føroyingar hava nógvar trú- boðarar úti í heimi, og eg hugsi, at hetta er nakað, vit mangan hugsa ov lítið um. Andaliga hevur tað stóran týdning fyri okkum heima í Føroyum at vera við til at senda trúboðarar út, og eg eri sannførdur um, at hetta er til stóra signing fyri okkum sum tjóð. Nú eri eg sjálvur vaksin upp í einari fríkirkju, sum á so mangan hátt í arbeiðshátti líkist Heimamissiónini, og eg kenni sera væl tað stóra ar- beiði, sum einstaklingar - trú- føst menniskju, sum eg nevndi at byrja við - leggja í samkomuarbeiði. Ofta menn- iskju, sum annars einki gera um seg, men eru vitar, sum lýsa upp á leiðini og hava so ómetaliga stóran týdning. Vit hava sera nógv at takka hes- um menniskjum fyri. Sum tit vita,eri eg abbason- ur Victor Danielsen, og eg haldi, at tað ger einki, um eg nevni tað í hesum sambandi, at tað var, meðan abbi var í Havn og gekk á læraraskúla 1911-1914,at hann bleiv vakt- ur andaliga um heystið 1913, og tað var í Meinigheitshús- inum. Hann tosaði alt lívið um tann danska indremissións- trúboðaran, Ryving-Jensen, sum hjálpti honum ígjøgnum eitt øgiligt myrkur, sum hann fór ígjøgnum henda veturin 1913/14. Eg skal enda við at takka tykkum øllum í tí Kirkjuligu Heimamissiónini fyri gott og uppbyggjandi kristiligt ar- beiði bæði heima í Føroyum,á sjónum og úti í heimi.Eg ynski Heimamissiónini góðan byr framyvir og eydnu við arbeið- inum til frama fyri alt tað før- oyska samfelagið. Má Gud framvegis signa arbeiði tykkara. Takk fyri Jógvan á Lakjuni landsstýrismaður Í samband við 100 ára haldið var søgulig framsýning við myndum, filmi og ritum Bergur Debes Joensen, prestur og formaður í høvuðsstýrinum, takkaði hjartaliga fyri heilsaninar Hesi fittu børnini vistu at siga, at tey vóru í føðingardegi. Men hvørjum hjá - tað vóru tey ikki á einum máli um. Ein segði, at tað var hetta húsið, sum fylti. Men tað var skjótt atfturvíst, tí tað var Nesvík, sum hevði føðingardag, segði ein annar. Tá eitt av børnunum slóg fast, at tað var Jesus, sum fylti 100 ár, so var jú so upplagt, at tað mátti verða rætta svarið Millum teir mongu hundrað gestirnar, sum savnaðust í leguhúsinum í Nesvík mánakvøldið, vóru Jógvan á Lakjuni, landsstýrismaður, Hans Jacob Joensen, bispur og Jóannes Eidesgaard, løgmaður 100 ára bólkurin, sum hevur staðið fyri arbeiðnum í samband við hátiðarhaldið. F.v. Marjon Poulsen, Leo Hans Mikkelsen, Heri Tróndheim, formaður, Laila Højgaard, Christian Joensen og Jóna Thomsen. Frants Jensen vantar á myndini Vagn Foldbo, sum í mars í ár varð settur sum aðalskrivari hjá Heimamissiónini. Borðiskurin er tómur, so tað er bara at fara at fáa sær meira av frálíka matinum. Og matur skortaði ikki, hóast gestirnir vóru um 1300 í tali Petur Petersen, prestur, í práti við M. C. Restorf, sum í samband við 100 ára haldið hevur gjørt eina sending í Lindini um virkið hjá Heimamissiónini Meinhard Bjartalíð, prestur saman við Hans Jacob Lamhauge, t.v. og hjúnunum, Daniu og Arnholt Olsen C M Y K 17 16 Títt álit - mín ábyrgd - fyri felagsskapin - Nýggj leiðsla KATRIN DAHL JAKOBSEN