hósdagur 14. juni 2018síða 8

FRÍGGJADAGUR 15. JUNI 2018 SOSIALURIN 67 8 Mid­jord. Umframt at siga fólkum úr starvi og senda fríyrkisfólk til hús, vórðu átøk eisini gjørd fyri at økja inn­tøkurnar hjá kringvarpinum. Eitt, sum gjørdi góðan mun, var tá Gekkurin varð umskipaður í mai í 2013. Upphæddirnar á Gekkahjólinum blivu størri, og tá vaks áhugin fyri Gekkinum nógv, og inntøkurnar vórðu nógv størri, greiðir Dia frá. Harumframt var íløgukarmurin trongur, og deildirnar fingu ávísar upp­hæddir at halda seg innan fyri, sigur Dia, sum als ikki hevði trupul­ leikar av, at hann nú var stjóri hjá teim­um, sum hann hevði arbeitt saman við á jøvnum føti í nógv ár. – Tað var púra natúrligt hjá mær at vera stjóri. Tað var als ikki tor­ført at fara frá at arbeiða saman við fólkunum til at vera stjóri hjá teim­um. Tað minnir um ítrótt. Av­leið­ingarnar eru sjálvandi ikki tær somu, men mekanismurnar eru tær somu sum í ítrótti, sigur Dia Midjord, sum hevur hægstu hond­bóltsvenjaraútbúgvingina og hevur spælt hondbólt og verið hond­bóltsvenjari í nógv ár. Avgjørdur um at siga upp Dia Midjord var alla tíðina av­ gjørdur um, at hann fór ikki at søkja stjórastarvið av nýggjum, tá skeiðið hjá honum gekk út á ólav­ søku í fjør. – Eg hevði kunnað søkt aftur, men eg eri so fýrkantaður. Tað stóð í sáttmálanum, hvør síðsti arbeiðs­ dagurin hjá mær var, og tað helt eg meg til. – Eg hevði heldur ikki orkað fimm ár afturat. Eg hevði kanska tikið av, um eg fekk í boði at halda fram í eitt ár ella tvey afturat, men eitt fimm ára skeið afturat kom ikki upp á tal. Hann var eisini avgjørdur um, at hann fór ikki aftur í eitt vanligt starv í kringvarpinum, tá stjóra­ tíðin var av. – Eg hevði sett mær fyri, at eg fór ikki niður aftur á gólvið eftir fimm ár sum stjóri at arbeiða undir einum øðrum stjóra. So hevði eg sitið har við vitan, og alt hevði blivið mistulkað. Hevði eg opnað munnin, hevði tað verið mistulkað, og um eg tagdi, so hevði tað eisini verið mistulkað, sigur Dia Midjord, sum heldur ikki hevði hug at venda aftur til journalistfakið. – Eftir at hava arbeitt í fimm ár við fyrisiting og heilt lítið og bara yvirskipað við journalistikki, brendi eg ikki fyri at fáa fingrarnar niður aftur í vespureiðrið, sigur Dia, sum er væl nøgdur við tað, sum hann avrikaði sum stjóri í kring­varpi­num. Gott grundfesti – Eg eri serliga væl nøgdur við tann fyrisitingarliga partin. Stovnurin, sum var um at fara á ørmundarhús, gjørdist fíggjarliga sterkur hesi árini. Tað eydnaðist at venda gongd­ini, og nú hevur stovnurin eitt gott grundfesti. Tað var tað, sum stovnurin hevði brúk fyri tá, sigur Dia, sum ásannar at so nógv orka fór til hetta arbeiðið, at okkurt annað datt niðurímillum. –Trivnaður, starvsfólkarøkt og tann journalistiska kósin komu ikki har upp, sum eg hevði ætlað, at tey skuldu. Men tølini talaðu fyri seg, og brúk var fyri at seta fokus á tað tá, sigur Dia, sum greiðir frá, at hann fekk greitt at vita frá kring­ varps­stýrinum, at stovnurin skuldi hava yvirskot. – Tað blivu eisini til nógvar milliónir, og eg eri glaður fyri tann partin, sigur Dia, sum heldur, at tað vóru ongantíð stundir til veruliga at seta seg niður og arbeiða við hvørki visión ella missión. Hann sigur, at á einum so stór­ um stovni eru tað altíð nógv ymisk mál at taka støðu til, og at tað var vón­leyst bara at seta seg niður og brúka heilar dagar til at arbeiða við spenn­andi framtíðarætlanum. – Tú møtti tí fyrsta trupul­ leika­num longu í gongini tíðliga um morgunin, og allan dagin vóru nógv ymisk mál, sum støða skuldi takast til, sigur Dia, sum ongantíð hevur verið bangin fyri at skera í gjøgn­um og taka eina støðu. – Eg skinkli ikki. Eri eg í iva, so kanni eg málið fyrst. Tað haldi eg, at ein skyldar teimum, sum av­gerðin ávirkar. Tað skal gerast ordi­liga, tí avleiðingarnar av einari av­gerð kunnu verða øgiligar, sigur fyrr­verandi kringvarpsstjórin. Lovaði sær langa feriu Dia hevði onga hóming av, hvat hann skuldi fara at gera, tá hann fór úr stjórasessinum í kringvarpinum á ólavsøku í fjør. Tað ræddi hann ikki, at hann einki annað starv hevði í boði. – Eg hevði ikki ánilsi fyri, hvat eg skuldi. Eg visti bara, at eg vildi royna okkurt, sum hevði við um­sit­ ing og fyrisiting at gera. Eg hugsaði ongan­tíð, at eg fór kanska ikki at fáa eitt annað starv. So hevði eg bara byrjað okkurt sjálvur, sigur Dia, sum hevði lovað sær sjálvum at halda feriu í fimm mánaðir, tá hann fór úr kringvarpinum. – Tað var ein fantastisk tíð. Eg slappaði fullkomiliga av. Eg byrjaði at renna, súkkla og venja. Eg las eisini og brúkti tíðina til at finna fram tilfar um hondbólt, sigur Dia, sum áðrenn hann gjørdist stjóri í kringvarpinum, brúkti nógva tíð innan hondbólt. Hann hevur hægstu venjaraútbúgving og hevur verið venjari í nógv ár. Men meðan hann var kringvarpsstjóri, var tað álagt honum ikki at hava nakað venjarastarv. – Eg tók við sum venjari hjá besta mansliðnum hjá strandinum dagin eftir, at eg fór frá sum kring­ varps­stjóri, sigur Dia, sum heldur, at tað var øgiliga gott at koma aftur til ítróttin. Umframt venjarastarvið hjá strand­ingum er Dia í løtuni eisini venjari hjá A-landsliðnum hjá kvinn­um og hjá U16-landsliðnum hjá gentum. Stjóri í Auto Dia hevur seinastu mánaðirnar verið stjóri í hýrivognsfyritøkuni Auto í Havn. Hann sigur, at tað var av tilvild, at hann sá starvs­ lýs­ingina, og at hann at byrja við hugsaði, at hetta er øgiliga langt burtur frá tí, sum hann hevði arbeitt við, og at tað at vera stjóri í einari hýrivognsfyritøku var ein full­komiliga fremmand verð. – Men eg visti eisini, at tey somu tingini ganga aftur, tá tú ert leiðari. Tað ræður um at fáa yvirlit yvir støðuna, vera rættvísur, seta segl og halda kósina. Mekanismurnar eru tær somu, sama um tú ert venjari ella stjóri í almennari ella privatari fyritøku. Øgiliga nógv gongur aftur, sigur Dia, sum tók við sum stjóri í Auto 1. februar í ár. Hann er tann fyrsti stjórin, sum ikki er millum teir 33 bileigararar, ið eiga felagsskapin Auto. – Nevndin valdi at seta meg í starvið. Eg eri uttanveltaður, eg havi ongan bil og eri bara stjóri. Tær avgerðirnar, sum eg taki, verða tiknar eftir tí sannføring, at tað skal vera so rættvíst sum møguligt og eftir, at tað eru 33 eigarar, sum allir mugu fáa líka nógv ella líka lítið, sigur Dia, sum dámar nýggja starvið sera væl. – Mær dámar øgiliga væl. Eg havi stóra ábyrgd og nógv at gera, men eg havi eisini stórt frælsi. Starvið hóskar sera væl til ítróttar­partin av lívinum hjá mær, sigur hann og vísir á, at í hesum starvs­sátt­mála­ num eru ikki somu ásetingar um, at hann ikki má hetta og hatta. – Hetta starvið er øgiliga krevjandi, men tað er krevjandi upp á ein heilt annan máta enn í kring­varpinum. Tað er ikki soleiðis, at tele­fonin hjá mær gløðir, og at teldu­postarnir streyma inn. Her er ein nógv longri undir radaranum, og her sleppur ein fyri tað mesta at arbeiða í friði, sigur Dia, sum er stjóri í einari fyritøku, sum bara er stongd tríggjar tímar um árið. – Auto hevur opið allan sólar­ ringin hvønn einasta dag í árinum. Bara jólaaftan millum klokkan 17 og 20 hava vit stongt, sigur Dia, sum heldur, at tað er alla tíðina neyðugt at hugsa um at menna eina nýggja vøru, eisini tá talan er um eina hýrivognsfyritøku. – Um vit bara hugsa um, at fólk skulu koyrast aftur og fram, so verða vit yvirhálað av menningini í samfelagnum. Tí onnur hugsa eisini um, hvat kann gerast á teim­ um ymisku økjunum, sigur Dia, sum arbeiðir við ymiskum ætlan­ um fyri Auto. Allir møguleikar opnir Dia Midjord sigur seg ikki hugsa nógv um framtíðina, og hann sigur seg heldur ikki hava dreymar um hetta og hatta. Hann vísir á, at hann hevur roynt alt møguligt higartil í lívi­ num. Hann hevur verið stjóri í al­ mennari fyritøku, nú er hann stjóri í privatari fyritøku, hann er venjari hjá A-landsliðnum hjá kvinnum, og hann hevur eisini verið venjari hjá besta manslandsliðnum í hond­ bólti. – Tað ræður um at gera tað, sum ein tímir. Mær hevur dámt væl øll tey størvini, sum eg havi havt. Eg havi ongantíð hugsað um morgunin, at nú tími eg ikki til arbeiðis. Eg havi altíð hildið tað verið spennandi at fara undir eitt ella annað, sigur hann. – Um hetta verður lívsstarvið ella ikki, tað hugsi eg ikki um. Hetta er ordiliga stuttligt, og eg ætli mær at gera tað so gott, sum eg kann. So fái eg at síggja, um okkurt annað sting­ur seg upp um nøkur ár, sigur Dia Midjord. MILDRID@SOSIALURIN.FO PERSÓNSSØGA: Dia Midjord