hósdagur 14. juni 2018síða 21

FRÍGGJADAGUR 15. JUNI 2018 SOSIALURIN 67 21 er eitt virði at halda saman, sigur Claus Kragh. Journalisturin vísir á, at eftir hans­ara tykki, so eru tað eisini ávís grundleggjandi viðurskifti, ið før­oyingar aldri fara at megna sum ein sjálvstøðug tjóð, og nevn­ ir harímillum at handhevja landa­ frøði­liga suvurenitetin og verju- og trygd­arpolitikk. - Har fara føroyingar altíð at muga líta á ta verju, ið teir í løtuni fáa frá USA gjøgnum NATO sam­ starvið, men sum Evropa nokk fer at yvirtaka í framtíðini, sigur Claus Kragh. Opportunistisk handilsavtala Men ein slík endurskoðan av Ríkis­felagsskapinum krevur ikki bara, at danir í størri mun virða før­oyingar, men setir eisini nøkur krøv til føroyingar. Og har er Claus Kragh ikki í iva um, at samhandilin, sum føroyingar nú hava við russar, hoyr­ir ikki heima í einum landi, ið lýsir seg sum ein part av Evropa. - Tann fiskivinnuavtalan, ið man hevur við russar, er, um man skal siga tað pent, sera, sera opportunistisk. Í eini tíð, tá Russ­ land verður boykottað og ikki kann handla við restina av Evropa, sær man sín kjans í Føroyum til at selja teimum eina rúgvu av fiski. Tað er sera klókt út frá einum handils­ lig­um sjónarmiði, men man skal bara eisini vita, at man samstundis sendir eitt signal til restina av Evropa, at vit í Føroyum ganga okkara egnu leið, sigur Claus Kragh og leggur afturat. - Tað haldi eg, er nakað, ið man skal hugsa seg væl um í Tórshavn. Tí eg trúgvi ein støða við einum Før­oyum, ið ikki er limur í ES, ikki er í Ríkisfelagsskapi við Danmark, sum lítur á amerikanska og evrope­ iska verju, men samstundis fjasast við Russlandi, er ein støða, ið nógv í Evropa ikki halda vera í lagi. Ríkisfelagsskapurin er besta boðið Claus Kragh vísir á, at grønlend­ ing­ar og føroyingar kunna væl droyma um eina framtíð, har tey eru sjálvstøðug, men er hann sann­ førd­ur um, at í veruleikanum eru áhuga­málini hjá londunum best varð­veitt í einum felagsskapi við danir. - Við mínari vitan innan uttan­ ríkis­politikk og evropeiskan polit­ ikk, so er tað er mín sannføring, at grøn­lendsk og føroysk áhugamál eru best tænt við einum nýggju felags­skapi. Serliga havandi í huga, at man hevur brúk fyri Evropa í sam­bandi við trygd og verju, sigur Claus Kragh. Tí harmar tað hann eisini almikið, at grønlendingar umhugsa at lata kinesarar byggja nýggju flog­vøllirnar, og at føroyingar ikki stuðla boykottinum av Russland. - Tað hevði verið ein stórur feil­ ur, um man læt kinesarar byggja flog­vøllirnar har. So haldi eg tað er betri, at Danmark rindar, og so kann Danmark kanska fáa av­slátt­ ur í NATO limaskapinum ella onkra avtalu við USA, sigur Claus Kragh, áðrenn hann nevnir føroyska samhandilin við Russland. - Hasin Putin er ikki ein fittur persónur. Vit hava sæð, hvussu hann hevur brúkt gass sum vápn í Evropa, har hann sløkkir fyri gass­inum, um onkur ósemja er. Um hann gjørdi tað sama við all­an handil við fiski, hvat hevði so hent? Tað hevði ikki verið lætt hjá før­ oyingum. So á tann hátt haldi eg, at tað er í áhuganum hjá Føroyum og Grønlandi at finna ein nýggjan leist fyri Ríkisfelagsskapin. Ein partur av Evropa Tað er ikki bara í Ríkisfelags­skap­ in­um, at spurningar verða settir við verandi felagsskapir, men alt Evropa er í eini rembingartíð. Fleiri landspartar og fólkabólkar krevja størri sjálvstýri, har tað ser­liga eru skotar og katalonar, ið við tveimum fólkaatkvøðum um loys­ing, hava gingið á odda, meðan Bret­land hevur valt at melda seg úr Evropeiska Samveldinum. Tað eru nýggjar tíðir fyri framman, men Claus Kragh heldur tað vera týdn­ ing­armikið, at føroyingar í øllum hes­um síggja seg sjálvar sum ein part av Evropa. - Vit fara at liva í einum heims­ parti, har nøkur lond eru limir í øll­um, meðan nøkur einans eru við í summum felagsskapum. Tað verða ymiskar samansetingar. Norra hevur sítt samband, Sveis hev­ur sítt, og Bretland hevur sítt. Men vit koma at fáa eitt Evropa, ið fer at virka. So óansæð hvør fram­tíðin hjá Føroyum verður, so muga føroyingar síggja seg sjálv­ar sum ein part av Evropa. Fleiri fólkabólkar og lond í Evropa ynskja eisini størri sjálvræði. Tað er nakað, ið eg haldi, man skal verja í Evropa og finna eina skipan innan ES, ið kann verja hesi rættindi. Víðari vísir hann á, at tað er ein veruligur vandi, at stríðið fyri egn­ ari mentan, máli ella fullveldi kann upp­loysa ein felagsskap og brúkar Belgia sum dømi. - Tað er ein syrgilig søga um eitt land við fleiri málum, har man brád­liga fór at leggja so stóran týdn­ing á at duga einkult mál, at tað skilti landið sundur. Men orsøk­in til, at Belgia er so stórt og ríkt, er, at tey altíð hava dugað so nógv mál. Søgan hjá Belgia lærir okk­um, at man má ansa eftir, at stríðið fyri mentan og mál ikki er eitt stríð, ið útilokar ein frá stóra felagsskapinum, ljóðar ávaringin frá Claus Kragh. A EVROPA - Tí eg trúgvi ein støða við einum Føroyum, ið ikki er limur í ES, ikki er í Ríkisfelagsskapi við Danmark, sum lítur á amerikanska og evropeiska verju, men samstundis fjasast við Russlandi, er ein støða, ið nógv í Evropa ikki halda vera í lagi. - Søgan hjá Belgia lærir okkum, at man má ansa eftir, at stríðið fyri mentan og málið ikki er eitt stríð, ið útilokar ein frá stóra felagsskapinum