hósdagur 5. juli 2018síða 5

FRÍGGJADAGUR 6. JULI 2018 SOSIALURIN 76 5 Ein heilsan til Ingvard, Oluf og Jóhonnu E in lítil heilsan nú hesir tríggir javnaldrarnir runda tey níti. Tey eru øll úr nærumhvørvinum her á Skála, ávikavist av Skála og Innan Glyvur og kennast tey rættu­liga væl. Tey eru Ingvard Poul­sen, Oluf Djurhuus og Jó­hanna Johansen (fødd Hansen). Ingvard í Trøðni, sum Ingvard van­liga verður nevndur her á Skála, rundaði tey níti 10. juni. Hann er uppvaskin skamt norð­an fyri Prestá. Ingvard lærdi til maskinsmið og gjørdist mask­in­mað­ur. Hann arbeiddi á skipa­smiðj­uni og sigldi í fleiri ár sum maskin­maður við línu­bát­un­um Columbus og Vesturhavinum Blíða. Eisini sigldi hann við hvala­bát­um, mest við Heyki, frá 1948-58. Skip­ari var Eivind Kruuse. Oluf Djurhuus rundaði tey níti 18. juni. Hann varð útbúgvin og arbeiddi sum elektrikari, men áðr­enn hann fór í læru, so royndi Oluf sjólívið. Eitt av skipunum, Oluf var við, var Haraldur, við Eriki á Berjar­ heygnum sum skipara. Eisini arbeiddi hann í Íslandi. Vit á Skála halda okkum eiga ein part av Olufi, tí her hevur hann havt sína dagligu gongd á skipasmiðjuni alt arbeiðslívið, og var hann eis­ini leiðari á El-deildini. Hann hev­ ur altíð verið sera áhugaður í seyða­haldi og var røktingarmaður í nógv ár. Umframt tað hevur hann eisini havt annan fenað í nógv ár. Oluf hevur skaldagávur og hevur hann latið úr hondum bygdasøgu, skald­søgur, minningarrit og end­ur­minningar. Helst hevur hann arvað hesar gávur frá faðir sínum, Heina Djurhuus. Jóhanna Johansen, sum er pápasystir mín, rundar tey níti 9. juli. Jóhanna á Sýn er hon vanliga nevnd, og tað navnið hevur hon við sær úr barnaheiminum. Barna­heimið á Sýn er skamt innan fyri skipasmiðjuna. Jóhanna hevur arbeitt í fiski alt sítt lív. Hon hevur arbeitt í Íshúsinum á skipa­ smiðj­uni, har sild varð fryst, eins og tvøst frá hvalabátunum. Eisini hevur Jóhanna arbeitt fisk í Vest­mannaoyggjunum. Í Turki­hús­in­ um arbeiddi hon og var við til, bæði at landa saltfisk frá trolarum og línuskipum. Í nógv ár bleiv salt­fisk­ur vaskaður og turkaður, tá ið hann varð turkaður var arbeitt í trýskifti­ vaktum. Ein maður var for­maður á hvørjari vakt, einans kvinnur arbeiddu við at turka fiskin. Tá var arbeiðið kynsbýtt, kanska nakað øðrvísi enn loyvt er í dag. Seinnu árini arbeiddi Jó­hanna á Vaðhorn, sum fyrst helt til í Turki­húsinum á Skála og seinni bleiv flutt út á Hulk á Strondum. Felags fyri Ingvard, Oluf og Jó­honnu er, at tey tykjast ikki at gáa um, at tey eru níti ár. Í hvussu er sæst tann aldurin ikki á teimum, sum jú er væl meira enn kempu­ald­ur. Øll tykjast nógv yngri, ógvuliga lívlig, hugfarslig, virkin og hartil hava tey gott minni. Helst liggur Ingvard ein skut fremst­ ur, tá tað kemur til knappar og stuttligar viðmerkingar. Ingvard fekk nýggja súkklu frá børnunum, tá hann fylti 85 ár. Tá helt hann skemtandi fyri: “Eg hevði væntað at fingi ein lenistól”. Súkkluna hevur hann brúkt rættuliga nógv, og súkklar hann javnan frá hús­um, út á Hulk, innaftur eftir ovara­vegi, inn á Mann og síðani til húsar. Ein teinur sum er áleið 12 km. Ein skálamaður helt fyri við Ingvard, at hann var ógvuliga tíð­liga á súkkluni í morgun. “Hmm, tað er so ymiskt, hvat er tíðliga hjá okkum báðum“, helt Ingvard skemt­andi fyri. Havi havt tað gleði og tann heiður at róð og at sita á bekki saman við Ingvardi umborð á Skála­bátinum. Tað var ein góð og stutt­lig tíð, parturin hjá Ingvardi lá ikki eftir hvørki viðvíkjandi gam­ an ella álvara. Í fjør summar vísti ein av syn­un­um hjá Jóhonnu mær eina mynd, har Jóhanna stóð ovast í stig­anum og málaði skjøldrarnar í umleið níggju metra hædd. Tað er ikki hissini áræði fyri eina 89 ára gamla kvinnu. Sterk og røsk hev­ur hon altíð verið, hon er jú bróð­ urdóttir reystmennið, Hanus í Skálafirði. Heini, faðir Oluf, var av trúgv­astu kirkjufólkum. Salomon Joen­sen var prestur á Nesi í teirri tíðini, tá Skála og Strendur hoyrdu til Nes prestagjald. Salomon plagdi at siga frá, at tað bar ikki til hjá hon­um at halda somu prædiku á mið­degi í Sjóvar kirkju, sum í Skála kirkju um kvøldið, tí Heini var í kirkju í báðum støðum. Sal­om­on helt skemtandi fyri: “So á Skála mátti eg byrja aftanifrá við prædikuni, so at Heini ikki skuldi varnast, at tað var sama prædikan”. Nú vit eru við Heina við Glyvur, so mundi Heini vera tann maðurin, sum skúlabørnini á Skála, sum nú eru farin um pen­sjóns­aldur, vóru glaðast fyri at síggja. Heini var ein skilamaður, sum gamlilærari helt sera nógv av og fegin vildi skifta orð við. Tí var tað ein standandi ordri frá gamla­lær­ara um at boða frá, um Heini kom framvið skúlanum. Heini var vegmaður, gekk við trillubøru og koyrdi sand í holur á vegnum. Og bleiv so boðað frá, at nú var Heini í eygsjón, so rópti gamlilærari: “ fríkorter”, og tað fríkorterið kundi mangan gerast drúgt. Eitt annað, sum Ingvard, Oluf og Jóhanna hava til felags, er, at sunnumorgnar sita tey í kirkjuni. Ingvard í triðfremsta stóli, høgru­ megin, á beinkinum har faðir hans­ara, Pól í Trøðni, var vanur at sita. Jóhanna á aftasta beinki somu­leiðis høgrumegin. Oluf í Sjóvar kirkju, vinstrumegin, har sum skrástívarin er. Eg vil við hesi heilsan takka tykkum fyri, tað tit eru, og tað tit hava lagt okkum í beinið, og ynskja tykkum Guðs ríku signing. Andrass Hansen Oluf Djurhuus, Jóhanna Johansen, Ingvard Poulsen. Myndin varð tikin í vár, tá ið Ingvard og Oluf høvdu fyrilestur í Fornminnafelagnum á Skála Umhugsin Nærverandi Ítøkiligur MIÐFLOKKURIN SJÁLVANDI hvørt vikuskifti í Sosialinum Dánjal M. Joensen, f. 20.11.87. Giftur, Karin, eiga 2 børn. Múrari, lesur til byggifrøðing. Hjartamál Tað er týðningarmikið, at tað almenna arbeiði verður planlagt so, at peningurin kann fara út aftur til borgaran og ikki til tað almenna bureukratiðið. • Eingin ognarskattur, hettar fyri ikki at tyngja borgaran óneyðugt og leggja hann í æviga skuld til landið. • Hjálp til tað ófødda barnið og familjuna. • Verja tað siðbundna hjúnarbandið. • Land, kommunu og býarplanlegging: Politikarar mugu víðka hugsunarháttin, so at feilir sum skúlin í Porkeris haga, Glasir og Kamsdali ikki endurtaka seg, men at slíkir bygningar heldur verðabygdir í miðbýunum, so tað kann føra við sær at trivnaðurin økist. • Ítrótturin hjá ungdóminum má raðfestast, so øll hava møguleika at verða við. Kanningar vísa, at ung, ið ikki eru aktiv í ítrótti, tónleiki ella samkomu, hava størri møguleika at fella í kriminalitet. Tú kann rætta kós og kumpass, men ikki kyn! ”Selvidentifikation af køn”- hvat í víðu verð er tað? Eg sat sum kánus í Finska ríkisdegnum, tá eg ein kaldan vetrardag í novembur las hesi orð. Tað kann væl ikki meinast við, at hin einstaki sjálvur gerð av sítt kyn? Eg gjørdist klókari, tí so var! Bæði á fundi í januar og í apríl varð uppskotið viðgjørt, uppskot frá teim ultrareyðu. Í Norðurlandahøpi kalla tey seg vinstragrønu, og ein av flokkunum er føroyski tjóðveldis! Uppskotið var, at Norðurlandaráðið skuldi heita á øll norðurlond um at ”korrigering af køn skal baseres på selvidentifikation”. Tvs., halt tær nú fast, at ein og hvør norðurlendingur skal kunna, frá degi til dag, boða myndugleikunum frá, at: nú skifti eg kyn. Í dag drongur, í gjár ”genta”- og vice versa. Galskapur? -ja reindyrkaður gallskapur! So sigur tú sjálvandi, men slík uppskot verða væl víst burtur? Tíverri, tvørturímóti! So gott sum einki kjak var í novembur, sama í januar og í apríl. Eg royndi at tosa ímóti- og spurdi skilamenn, hví teir ikki mótmæltu. Svarið var hitt sama- orka ikki, slagið er tapt. Eg noktað at leggja kongin, ein svii gjørdi tað sama, vit gjørdu hvør sítt mótuppskot. Reyða uppskotið, tíbetur óbindandi, varð samtykt við góðum fimmti atkvøðum, meðan 23 atkvøddu fyri broytingaruppskotunum báðum. Eg var glaður, at so mong fingu høvið at atkvøða ímóti! Tók eg ikki til orðanna, óttist eg, at nærum øll høvdu atkvøtt fyri. Ongin ivi er um, at hatta er enn ein liður í royndunum at avkristna norðurlond, og at roynt verður aftur, við líknandi uppskotum! Tí mugu øll, sum eru góð við Føroyar, standa saman. Komandi løgtingsval verður avgerðandi! www.midflokkurin.fo MIÐFLOKKURIN ”So skapti Gud menniskjuna í bílæti sínum. Í bílæti Guds skapti Hann hana. Sum mann og kvinnu (kall og konu) skapti Hann tey!” Vangamynd