hósdagur 5. juli 2018síða 17

FRÍGGJADAGUR 6. JULI 2018 SOSIALURIN 76 17 NU RÚMA NÓGV FERÐAFÓLKUM Eisini í grannalandi okkara fyri vest­an, Íslandi, verður tosað um, at ferða­fólkini eru blivin ov nógv av tí góða. Í kjakinum um føroysku ferða­vinnuna verður eisini javnan víst til Íslands sum eina ávaring um, hvat kann henda, um vit ikki á onkr­an hátt seta avmarkingar fyri ferðavinnuna. Theresa Turid­ ar­dóttir Kreutzmann telist tó ikki millum teirra, og hon metir tvørt­ur­ ímóti, at samanberingin við Ísland ikki heldur. - Vit eru ikki nær námind tí, ið vit megna at taka móti. Vit kunna taka móti nógv fleiri ferðafólkum. Tað er skeivt at tosa um íslendskar til­ standir í Føroyum. Vit eru bara ikki har enn. Tað eru nústani nú kom­ in so mikið nógv ferðafólk, at man byrj­ar at merkja eina øking. Tað er fyrst nú, at fyritøkur og handlar byrja at merkja, at man kann fáa vinn­ing burtur úr ferðavinnuni, greið­ir Theresa Turidardóttir Kreutz­mann frá. Theresa Turidardóttir Kreutz­ mann avvísir ikki, at tað eru nøkur støð í Føroyum, har tað eru nógv ferða­fólk, men vísir samstundis á, at eitt ella tvey økir í landinum ikki eru umboðandi fyri alt landið. - Tað at man í onkrum økjum í land­inum merkir, at tey hava rakt eitt mark, merkir absolutt ikki, at tað er galdandi fyri alt landið, sigur Ther­esa Turidardóttir Kreutzmann. Mangla hagtøl Seinasta árið eru fleiri støð í Før­ oy­um farin at krevja gjald frá út­ lend­ingum ella ferðabólkum. Í Lítlu Dím­un hevur gjald verður tikið fyri at fara í oynna í fleiri ár, men kort­ini vakti tað ans, tá íbúgvar í Mykinesi í fjør settu líknandi skip­an í verk. Tað seinasta er, at haga­stýrið í Nípuhaga boðaði frá, at eisini tey ætla at taka gjald frá fólki, sum ganga í haganum út til Bøs­dalafoss og Trælanípuna. Tað er ein gongd, ið Theresa Turid­ardóttir Kreutzmann skilir væl, men hon heldur, at tað er sera umráðandi at vit finna ein góð­an leist fyri gjøld. Eitt nú er tað umráðandi at fáa hagtøl fyri, hvussu nógv fólk ganga í haganum, sum kunnu vísa á, hvussu stórt trýstið er á føroysku náttúruna. - At man nú er farin at krevja gjald fyri at ganga í náttúruni, er tí man merkir, at fleiri fólk ganga úti í nátturuni, og at tað er komið eitt ávíst slit upp á hagan. Men eg haldi, tað eru fleiri føroyingar enn útlendingar, ið slíta hagarnar. Før­ oy­ingar eru farnir at ferðast øgiliga nógv í egnum landi, sigur Theresa Turid­ardóttir Kreutzmann og legg­ ur afturat. - Føroyingar eru um alt landið. Tað er vorðið móti at ferðast á bygd ella ganga á fjøllunum. Men í veru­ leikanum vita vit ikki hvussu nógv, tí vit mangla hagtølini. Í prinsipp­ in­um kann man bara ganga á bygda­gøtum, men latið okkum fáa hag­tøl fyri, hvussu nógv ganga úti í hag­anum. Óansæð gjald ella ikki tørv­ar okkum tøl á borðið, so vit vita hvat vit tosa um. Neyðugt við tilboðum Í ársfrágreiðingini hjá Føroya Ar­ beiðs­gevarafelag, ið bleiv løgd fram í síðstu viku, legði felagið dent á, at um man ynskir at menna ferða­ vinnuna, so er neyðugt at veita tilboð, heldur enn bara at leggja gjøld á ymiskt. Tað er eitt sjón­ar­ mið, ið samsvarar við tað, ið tær báð­ar í CommIT arbeiða fyri. - Tað vit skulu duga, er at menna nøk­ur góð tilboð, ið ferðafólk kunna keypa. Vit muga skilja tað, at ferðavinnan er ikki eitt hugna­ ligt ítriv, men er ein vinna sum ali- og fiskivinnan. Og grundin til, at landið setti pengar í at marknað­ ar­føra Føroyar í 2012, var tí, man sá tað sum eina møguliga lukrativa vinnu fyri landið, sigur Theresa Turi Skjótt fyrrverandi leiðarin í Vis­ it Tórshavn vísir á, at tíðin er nú búgv­in til at fáa veruligan vinning burt­ur úr ferðavinnuni, men ávarar um, at tað krevur, at vit arbeiða fyri tí. - Tað nyttar einki at tosa um, at tey ganga her ella ganga har. Latið okkum duga at selja okkara vøru. Vit hava hug at grenja eitt sindur, men stundin er komin at hyggja inn­eftir og spyrja, um vit duga væl tað, ið vit bjóða, og um vit hava røttu vøruna at selja. Ferðavinnan hevur verið í gongd í nógv ár nú, og vit hava brúkt øgiliga nógva sjálv­ bodna tíð og orku upp á hetta, tí vit hava trúð upp á hetta. Nú eru vit av álvara komin í gongd, men tað er um­ráðandi, at tá fólk finnast at ferða­vinnuni, at tey eisini seta seg inn í, hvat ferðavinna veruliga er fyri nakað, sigur Theresa Turidar­ dótt­ir Kreutzmann. Borgarin má við - Tú kanst siga, at fólk fáa ferða­ vinn­una tættari inn at kroppinum enn flestu aðrar vinnur, tí ferða­ fólk­ini eru so eyðsýnd, sigur Ther­ esa Turidardóttir Kreutzmann og held­ur fram: - Ferðavinnan rakar allar borg­ar­ ar. Sjálvt um man ikki beinleiðis ar­ beiðir í ferðavinnuni, so møtir man ferða­fólkum á gøtuni, tey spyrja teg um vegleiðing, og tú fært ikki eitt borð á matstovum, tí tær eru fullar av ferðafólkum, sigur Theresa Turid­ardóttir Kreutzmann. Tí leggur hon eisini dent á týdn­ ing­in av, at kommunurnar gera - Tað at man í onkrum økjum í landinum merkir, at tey hava rakt eina mark, merkir absolutt ikki, at tað er galdandi fyri alt landið - Vit muga skilja tað, at ferðavinnan er ikki eitt hugnaligt ítriv, men er ein vinna sum ali- og fiskivinnan. Og grundin til, at landið setti pengar í at marknaðarføra Føroyar í 2012, var tí man sá tað sum eina møguliga lukrativa vinnu fyri landið